Όσο για το λευκό, το ποσοστό του συμψηφίζεται με το κόμμα που έχει την πλειοψηφία. Άρα εκφράζει απολύτως ξεκάθαρα την άποψη «Δεν έχω πρόβλημα παιδιά, ό,τι θέλουν οι περισσότεροι». Δεν έχει κάτι άλλο να αναλύσουμε. Επίσης πρόκειται για ένα πάρα πολύ μικρό ποσοστό, το οποίο δεν με προβληματίζει, και δεν έκατσα να το σχολιάσω. Και τέλος, φυσικά στα παραπάνω στατιστικά δεν το έχω εντάξει στην αποχή, είναι στο ποσοστό «Άλλα κόμματα».

Εν πάση περιπτώσει, παρακάτω έχω σχολιάσει κι άλλα για το συγκεκριμένο άρθρο και νομίζω οτι έχω καλύψει αυτά που ήθελα να πω. Όπως και να ‘χει, αυτή είναι η πραγματικότητα, και εγώ την παρουσίασα εδώ ως έχει. Αν κάποιοι πιστεύουν οτι δεν έκανα καλά, και έπρεπε κι εγώ να κλείσω τα μάτια μου κατά τον τρόπο των δημοσιογράφων, μπορούν πολύ απλά να κλείσουν και οι ίδιοι τα μάτια τους στο συγκεκριμένο blog, και να ανοίξουν την τηλεόρασή τους. Υπάρχει όμως και κόσμος που ενδιαφέρεται να ξέρει την πραγματικότητα, και δεν μπορούμε να τους στερήσουμε αυτό το δικαίωμα.

Φιλικά

Καλά κάνεις και αποφεύγεις να βάλεις κομματική ταμπέλα, και ίσως κι εγώ παρεξηγήθηκα με το άρθρο. Ξεκαθαρίζω λοιπόν και πάλι οτι σκοπός του άρθρου είναι η αντικειμενική ενημέρωση ωστε να την αξιοποιήσει και να την κρίνει ο καθένας μόνος του. Και φυσικά το κακό δεν είναι η αποχή απο τις εκλογές, αλλά η αποχή απο όλες αυτές τις καθημερινές προσπάθειες. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με αυτό που λες: Αυτά τα μικρά πράγματα είναι τα πιο σημαντικά! Άλλο η αδιαφορία για την ψήφο, άλλο η αδιαφορία για ο,τι συμβαίνει γύρω μας. Τρόποι να συμβάλλουμε σε μια κοινωνία υπάρχουν πολλοί. Άλλες φορές είναι αποδοτικότερο το να παίρνει κανείς πρωτοβουλίες μόνος του, όπως τα παραδείγματα που αναφέρεις, και άλλες φορές είναι αποδοτικότερο το να λειτουργήσεις μέσω κάποιου κόμματος. Ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του, και σύμφωνα με τη συνείδησή του, τις απόψεις του και τα ιδανικά του πράττει αναλόγως. Αυτές οι πράξεις έχουν σημασία, και όχι το ταμπελάκι του πολιτικού κόμματος. Άλλωστε κάποιος που αγωνίζεται με πράξεις για τα δικαιώματα των συνανθρώπων του και για μια καλύτερη κοινωνία, σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται λιγότερο συνειδητοποιημένος πολιτικά απο έναν άνθρωπο που κάθε 4 χρόνια ρίχνει μια ψήφο θεωρώντας πως έκανε το κοινωνικό του καθήκον, και τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει η εκάστοτε κυβέρνηση.

Δεν είχα σκοπό να ανοίξω πολιτική συζήτηση με το κείμενο, και γι αυτό δεν πήρα θέση. Άλλωστε το blog αυτό δεν είναι πολιτικό, όταν θίγω σοβαρά θέματα, πιο πολύ είναι κοινωνικά (μέχρι στιγμής τουλάχιστον!).. Ας μην αναλύσουμε λοιπόν περισσότερο τα κομματικά ζητήματα. Αυτό που έχει σημασία είναι στην καθημερινότητά μας να λειτουργούμε σαν μια ενιαία κοινωνία, και όχι με κομματικούς διαχωρισμούς. Έχεις απόλυτο δίκιο: «Οι προκλήσεις για άμεση παρέμβαση των ενεργών πολιτών είναι καθημερινές!!». Ας δούμε λοιπόν πως μπορούμε σαν πολίτες να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις. Το internet μας δίνει πλέον αυτή τη δυνατότητα, να ακουστούμε, να επικοινωνήσουμε, να οργανωθούμε και πάνω απ’όλα να ενημερωθούμε!

Έχεις δίκιο, η αποχή δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά άμεσα. Μπορεί όμως να προσφέρει χρήσιμα συμπεράσματα, αυτό που λες κι εσύ «θέλει ψάξιμο». Είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι μια πραγματική κατάσταση, και οφείλουμε να ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας. Δεν μπορούμε να κατηγορούμε αυτή τη μερίδα ανθρώπων για αδιαφορία, και να λέμε οτι αδιαφορώ για αυτό το ποσοστό, γιατί πέφτουμε κι εμείς στην ίδια παγίδα. Όπως πολύ σωστά λες, το ποσοστό αυτό περιέχει πολλές μικρότερες αιτίες. Είτε αυτό είναι αδιαφορία, είτε αντίδραση, είτε απογοήτευση, είναι μια πολύ άσχημη εικόνα για τη χώρα, και πρέπει να δούμε πως μπορεί να αλλάξει. Τα προβλήματα τα λύνουμε αντιμετωπίζοντάς τα, όχι αδιαφορώντας. Αυτό ισχύει και για την αποχή, αλλά ισχύει και για όσους θεωρούν την αποχή πρόβλημα και απλώς την αφαιρούν απο τα αποτελέσματα.

Η διαμαρτυρία όμως που εκφράζει το κείμενό μου, και εκεί είναι το θέμα του άρθρου, είναι πως θέλω τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι δημοσκοπήσεις και οι στατιστικές υπηρεσίες να μου παρουσιάζουν τα ΠΛΗΡΗ αποτελέσματα. Θέλω να ξέρω όλα τα νούμερα, και απο κει και πέρα θα κρίνω αν πρέπει να αδιαφορήσω για το ποσοστό της αποχής ή όχι. Δεν μπορεί όμως το κάθε κανάλι να μου επιβάλλει την άποψη «Αυτά μη τα κοιτάς, δεν μας ενδιαφέρουν.». Έχουμε όλοι δικαίωμα να ξέρουμε. Σε καμία περίπτωση το άρθρο δεν αντιτάσσεται στους ψηφοφόρους, ούτε τάσσεται υπέρ της αποχής. Τάσσεται όμως ξεκάθαρα κατά της υποκινούμενης ενημέρωσης, και της επιλεκτικής παρουσίασης των αποτελεσμάτων.

Σαφώς και όσοι δεν ψήφισαν, δεν σημαίνει οτι βασίζονται σε πολιτικές πεποιθήσεις! Στο τεράστιο αυτό ποσοστό, υπάρχουν και άνθρωποι που δεν μπόρεσαν να πάνε να ψηφίσουν, επειδή ήταν άρρωστοι, επειδή ήταν μακριά απο τον τόπο τους, επειδή έπρεπε να εκμεταλλευτούν αλλιώς το τριήμερο, άνθρωποι που δεν ασχολούνται με την πολιτική και απλώς δεν μπαίνουν στον κόπο να πάνε να ρίξουν λευκό κλπ. Αλλά με την ίδια λογική, υπάρχουν άνθρωποι που ψήφισαν ΝΔ και Πασόκ απο οικογενειακή παράδοση, επειδή χρωστούσαν χάρη σε κάποιον, γριές με σταυρωμένα ψηφοδέλτια απο το σπίτι, πιτσιρικάδες που τους έκαναν αχταρμά το κεφάλι οι κομματικές νεολαίες, κόσμος που ψηφίζει ένα κόμμα επειδή αυτό ψήφιζε για δεκάδες χρόνια και δεν αλλάζει πλέον πολιτικές πεποιθήσεις κλπ. Κανένας λοιπόν απο τους αριθμούς δεν είναι απόλυτος, και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό των ανθρώπων που ψήφισαν ή δεν ψήφισαν συνειδητά.

Τώρα όσον αφορά τις πολιτικές προτιμήσεις, κατ’ αρχήν θα ήθελα να παρατηρήσω οτι απο τα παραδείγματα και τις κινητοποιήσεις που αναφέρεις, καμία δεν εντάσσεται απαραίτητα σε κομματική δράση. Μπορείς να πας για δασοπροστασία, να μαζέψεις σκουπίδια, να διαμαρτυρηθείς για τις πλατείες και να στείλεις έγγραφα διαμαρτυρίας και χωρίς να είσαι κομματικοποιημένος. Άρα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε οτι ο κόσμος που δεν ψήφισε κάποιο πολιτικό κόμμα, δεν είναι και κοινωνικά ενεργός. Όμως δεν είναι εκεί το θέμα του άρθρου, και ας το ξεκαθαρίσω για να μην παρεξηγούμαι.

Το άρθρο το έγραψα για δύο λόγους. Πρώτον, απεχθάνομαι την υποκινούμενη ενημέρωση των ΜΜΕ. Γι αυτό είμαι λάτρης του internet και των blogs, επειδή μπορείς να ενημερωθείς σφαιρικά και να ακούσεις απόψεις και γεγονότα που υπό άλλες συνθήκες θα τις έθαβαν, ή θα τις παρουσίαζαν όπως βολεύει το κάθε κανάλι. Εσύ όπως λες αδιαφορείς για αυτό το 29%. Δεκτό, μη το λάβεις υπόψη σου. Υπάρχει όμως πολύς κόσμος που δεν αδιαφορεί, και ακόμα κι αν είναι ένα αρνητικό ποσοστό για τη χώρα, θέλει να το μαθαίνει. Όχι να κλείνουμε τα μάτια σε ό,τι δεν μας συμφέρει, και να αφήνουμε τα αρνητικά νούμερα της αποχής έξω απο τις δημοσκοπήσεις. Ας μην πέφτουμε στην παγίδα της λογοκρισίας, οφείλουμε να αναγνωρίζουμε την αλήθεια, ακόμα κι αν δεν είμαστε σύμφωνοι με αυτή. Το άρθρο δεν τάσσεται υπέρ ή κατά της αποχής. Παρουσιάζει τα πλήρη αποτελέσματα, και λέει: «Αυτά είναι λοιπόν τα αντικειμενικά αποτελέσματα των εκλογών, χωρίς να αφήνουμε κανέναν απ’ έξω. Τα συμπεράσματα δικά σας». Απο κει και πέρα, ο καθένας έχει μυαλό να τα διαβάσει, να τα αξιολογήσει, και να διαμορφώσει τις απόψεις του.

Ο δεύτερος λόγος, είναι οτι καλώς ή κακώς, μιλάμε για ένα ποσοστό τεράστιο. Μεγαλύτερο και απο το ποσοστό της ΝΔ. Αυτό εμένα προσωπικά με προβληματίζει. Αν ήταν στα ποσοστά του λευκού, πιθανώς να με άφηνε κι εμένα αδιάφορο. Αλλά εδώ μιλάμε σχεδόν για το ένα τρίτο της Ελλάδας! Αυτό σίγουρα κάτι λέει. Το να το λάβουμε υπ’ όψη μας, σίγουρα θα μας οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα. Εμένα λοιπόν αυτό το ποσοστό δεν με αφήνει αδιάφορο. Προτιμώ να προβληματιστώ, και να προσπαθήσω να καταλάβω τί ζητάει αυτό το ποσοστό, με τί δεν είναι ικανοποιημένο, τι περισσότερο θέλει απο ένα πολιτικό κόμμα, και πώς θα μπορούσε μια πολιτική παράταξη να λειτουργήσει προς το συμφέρον όλων των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων που δεν είναι ικανοποιημένοι αυτή τη στιγμή απο κανένα κόμμα, ωστε να έχουμε μια κυβέρνηση με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποδοχή απο τον ελληνικό λαό. Δεν θέλω να κλείνω τα μάτια σε ό,τι δεν με συμφέρει. Θέλω, ή μάλλον απαιτώ να ενημερώνομαι σφαιρικά και αντικειμενικά, και το ίδιο νομίζω οτι θέλουμε όλοι μας. Γι αυτούς τους λόγους έγραψα το κείμενο, και έκατσα και έκανα τις πράξεις και το διάγραμμα. Για να μην χρειάζεται να κάνουν όλοι αυτή τη διαδικασία, για να διαδώσω την αντικειμενική ενημέρωση, για να προβληματιστούν οι αναγνώστες, και για να δείξω πόσο διαφορετική είναι η πραγματικότητα, απο την πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν τα ΜΜΕ.

Φιλικά,
Μαίρη Κάργα

Πράγματι, παρουσιάζοντας το ποσοστό της αποχής σαν «3% πάνω απο το 2007″ είναι μαθηματικά σωστό, αλλά εκεί ακριβώς είναι η δύναμη των στατιστικών, οτι τα παρουσιάζουν όπως θέλουν, και επηρεάζουν διαφορετικά τον κόσμο. Όπως όταν έβλεπα κάτι καρτέλες σε δημοσκοπήσεις για καταλληλότερο πρωθυπουργό, και είχε ένα μπλε τεράστιο! Και μόλις διάβαζες λίγο τα γράμματα απο κάτω, έλεγε «Ποιόν θεωρούν καταλληλότερο οι ψηφοφόροι της ΝΔ».. Χαίρω πολύ! Δεν κάθονται όλοι όμως να διαβάσουν και να σκεφτούν τι απεικονίζει το διάγραμμα, ούτε αφήνουν χρόνο τα κανάλια. Σου πετάνε την καρτέλα για 5 δευτερόλεπτα, και την αλλάζουν. Το μόνο που μένει στον τηλεθεατή, είναι μια ψευδής εικόνα για τα στατιστικά, και δυστυχώς πολύς κόσμος επηρεάζεται απο αυτές τις δημοσκοπήσεις.

Δεν πειράζει, πλέον το internet αναπτύσσεται, και η ενημέρωση είναι στα δικά μας χέρια. Ας ξεχνάνε όποιον θέλουν απο τα αποτελέσματά τους, εδώ είμαστε εμείς για να το υπενθυμίζουμε και να δείχνουμε την πραγματικότητα!