Όλοι πια ξέρουμε για τις κλιματικές αλλαγές, για την καταστροφή του περιβάλλοντος, για τη ρύπανση, την ανακύκλωση, την ατμόσφαιρα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου κλπ. Τα μαθαίνουμε απο το δημοτικό, τα ακούμε σε συζητήσεις, τα διαβάζουμε στο internet, τα βλέπουμε ακόμα και στις τηλεοπτικές ειδήσεις με μουσική υπόκρουση θρίλερ, τα καλοκαίρια που δεν υπάρχουν ενδιαφέροντα θέματα και πρέπει και οι δημοσιογράφοι να βγάλουν κάπως το ψωμί τους. Παρ’ όλα αυτά δεν βλέπουμε ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον. Και η αιτία, μάλλον έχει βαθύτερα κοινωνικά αίτια απο την ανθρώπινη αδιαφορία και γαϊδουριά. Η άποψή μου, είναι φταίει η συνήθεια, και ο πίθηκος που κρύβεται ακόμα βαθιά μέσα μας. Παράδειγμα βγαλμένο απο τη ζωή:

Ο Γιώργος, καλός μου φίλος, είναι πολύ τακτικός άνθρωπος. Καθαρίζει συνεχώς το σπίτι του, τακτοποιεί, και γενικώς τα πάει πολύ καλά με την καθαριότητα. Πρόσφατα μάλιστα εφάρμοσε και τον νέο αντικαπνιστικό νόμο στο σπίτι του. Ο φίλος του ο Γιάννης αντιθέτως, δεν είναι και το πιο λαμπρό παράδειγμα καθαριότητας. Το σπίτι του έχει φιλοξενήσει σκουλήκια κατά καιρούς, και στα άπλυτα πιάτα έχει καλλιεργήσει αρκετές φορές μανιτάρια και μικρά αυτόνομα οικοσυστήματα. Μια μέρα λοιπόν που καθόντουσαν σπίτι του Γιάννη και έπαιζαν Play Station, αφηρημένος ο Γιώργος, ρουφάει τη μύτη του, γυρνάει και ρίχνει μια ροχάλα στο πάτωμα. «Γιατί το έκανες αυτό?», ρώτησε ο Γιάννης. «Δεν ξέρω», απάντησε ο Γιώργος, απορώντας και ο ίδιος με τον εαυτό του.

Συμπέρασμα: Όσο τακτικός και να είναι ένας άνθρωπος, όταν βρεθεί σε περιβάλλον που κανείς δεν το σέβεται, πιθανότατα δεν θα το σεβαστεί ούτε και ο ίδιος. Ούτε και θα κάτσει κανείς να το καθαρίσει, όταν ξέρει οτι σε 2 μέρες ο Γιάννης θα το έχει κάνει πάλι μουνί.

(Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι τρελή σύμπτωση!)

Με την ίδια λογική, νομίζω πως αντιμετωπίζουμε το περιβάλλον. Νομίζω πως το πρόβλημα δεν είναι οι άνθρωποι που αδιαφορούν. Αυτοί θα συνεχίσουν να αδιαφορούν για τις κλιματικές αλλαγές, μέχρι το νερό να φτάσει στο γόνατο. Το θέμα είναι οι άνθρωποι που δεν αδιαφορούν, αλλά δεν κάνουν και κάτι για να αλλάξουν την κατάσταση. Για ποιό λόγο λοιπόν, ένα μεγάλο ποσοστό, αφού γνωρίζει τα προβλήματα, δεν κάνει κάτι γι αυτό? Πιστεύω πως είναι το παράδειγμα του Γιώργου. Όταν βλέπεις παντού βρωμιά, καυσαέρια, σκουπίδια στους δρόμους, σκουπίδια στα πάρκα, σκουπίδια στις παραλίες, πολυκατοικίες εκεί που ήταν κάποτε πάρκα, βίλες εκεί που ήταν κάποτε δάση, αδιαφορία απο τους πολίτες, αδιαφορία απο το κράτος, μηδαμινές υποδομές στη διαχείριση απορριμάτων, στις βιομηχανίες και τα εργοστάσια, και γενικώς μια εντελώς ανεύθυνη κατάσταση, είναι λογικό να απογοητεύεσαι. Και είναι λογικό να σκέφτεται κανείς, οτι ακόμα και την προσπάθεια που θα κάνουν 100 άτομα με οικολογική συνείδηση, αρκούν 5 αυτοκίνητα, δύο πλαστικές σακούλες και 1 μπαταρία στα σκουπίδια για να ακυρώσουν την προσπάθειά τους. Είναι δύσκολο να υιοθετήσει κανείς και να εφαρμόσει τη λογική «Κοιτάζω το δέντρο και όχι το δάσος», όταν όσα δέντρα και να σώσει ο καθένας, το επόμενο καλοκαίρι θα χαθούν δεκάδες χιλιάδες στρέμματα απο πυρκαγιές, και στη συνέχεια τα καμμένα ή θα περάσουν στην ιδιοκτησία της εκκλησίας, ή θα ρίξει τσιμέντα κάποιος βουλευτής, δημοσιογράφος, ή μεγαλοεπιχειρηματίας.

Το θέμα είναι να καταλάβουμε πως δεν είμαστε φιλοξενούμενοι. Ο πλανήτης είναι το δικό μας σπίτι, είμαστε όλοι συγκάτοικοι, και θα πρέπει όχι μόνο να πάψουμε να «φτύνουμε στο πάτωμά μας», αλλά και να αποτρέψουμε τους άλλους να κάνουν το ίδιο. Ας ξεκινήσουμε απο τα απλά, λίγη οικονομία στο νερό και το ρεύμα, ανακύκλωση, ας μην παίρνουμε το αυτοκίνητο για να πάμε στο περίπτερο στη γωνία, και ας φροντίσουμε πάνω απ’ όλα για την ενημέρωση, και να συμμετέχουμε όσο μπορούμε σε κινητοποιήσεις. Δυστυχώς δεν έχουν όλοι τον χρόνο και την πολυτέλεια να αφιερωθούν σε έναν τέτοιο σκοπό, αλλά νομίζω πως ο καθένας μπορεί να προσπαθήσει έστω και λίγο περισσότερο, αλλάζοντας μερικές καθημερινές συνήθειες.

Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι τόσο αισιόδοξος όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινη ευσυνειδησία. Είμαι όμως αισιόδοξος για τη δύναμη του internet και των blogs, και τις αλλαγές που μπορούν αυτά να φέρουν. Γι αυτό και το σημερινό post. Είναι στα πλαίσια ενός παγκόσμιου ετήσιου θεσμού, το «Blog Action Day». Κάθε χρόνο επιλέγεται ένα θέμα, και τη συγκεκριμένη ημέρα χιλιάδες bloggers σε όλον τον πλανήτη αφιερώνουν ένα άρθρο σχετικό με το θέμα, σε συνδυασμό με τη θεματολογία του blog τους. Το φετινό θέμα είναι οι κλιματικές αλλαγές. Όσοι λοιπόν έχετε κάποιο προσωπικό blog, και μερικά λεπτά ελεύθερο χρόνο, αφιερώστε σήμερα ένα post γράφοντας δυο λόγια για την προστασία του περιβάλλοντος. Καλό είναι να ενισχύουμε τέτοιου είδους κινητοποιήσεις, και να παραδειγματιζόμαστε και οι ίδιοι. Τα blogs είναι ένα πολύ δυνατό μέσο, και έχουμε την ευκαιρία να τα αξιοποιήσουμε για θετικό σκοπό!

Διαβάστε επίσης:

• Πόσοι ηλίθιοι μπορείτε να μαζευτείτε σε ένα group του Facebook?
• Το internet στα χέρια των ηλιθίων
• Περι φίμωσης των blogs
• H απύθμενη ηλιθιότητα των spam
• Επίσημη αργία για την κατάκτηση του Euro