Δεν είναι η πρώτη φορά ούτε η τελευταία που μεθυσμένος κρητικός τραβάει όπλο προς επίδειξη μαγκιάς, και όποιον πάρει ο χάρος. Θα πω την ιστορία, όπως την είπε ο φίλος μου ο Γιώρογος:

“Στη Χερσόνησο της Κρήτης σήμερα τα ξημερώματα , βγήκε ένας «βοσκός παλικαράς»

από ένα club συνοδεύοντας αγκαζέ δύο «γκόμενες» (μία εκ δεξιον και μία εκ αριστερόν του ζωντανού). Αυτός για να δείξει τον «ανδρισμό» του έβγαλε την κουμπούρα του και άρχισε να πυροβολεί έναν δύσμοιρο κάδο ο οποίος βρέθηκε στον δρόμο του! Για καλή τύχη του κάδου και κακή του δημοσίου υπαλλήλου που βρίσκονταν δίπλα στον κάδο, ο βοσκός αστόχησε και πέτυχε τον άνθρωπο στο χέρι (ευτυχώς ο άνθρωπος δεν κινδυνεύει καθώς οδηγήθηκε μόνος του στο νοσοκομείο!!?)!! Ο βοσκός “τα πήρε” που δεν πέτυχε τον ταχύτατο και ευκίνητο κάδο, και βλέποντας αιμόφυρτο τον άνθρωπο έκανε τα αναμενόμενα. Άλλαξε γεμιστήρα και βάλθηκε να σκοτώσει τον κάδο!!? Αφού τον πέτυχε(γι αυτό δεν είμαι σίγουρος), μπήκε στο αυτοκίνητο και έφυγε.. Η ασφάλεια τον αναζητά..”

Πολλές οι πτυχές της ηλιθιότητας στη συγκεκριμένη ιστορία, και σε άλλες πολλές παρόμοιες ιστορίες που αφορούν το έθιμο αυτό των κρητικών. Οι περισσότερες δεν είναι αστείες, αλλά τραγικές, και τις περισσότερες φορές καταλήγουν σε θάνατο. Ποιοί είναι οι ηλίθιοι, αναρρωτιέμαι. Αυτοί που βγάζουν τα όπλα? Οι υπόλοιποι φιλήσυχοι κάτοικοι του νησιού, που δεν κάνουν κάτι για να σταματήσουν την οπλοχρησία? Οι μαλάκες που μας κυβερνάνε, και οι μπάτσοι που τα ‘χουν πλακάκια με τους ντόπιους κάνοντας τα στραβά μάτια σε αυτές τις περιπτώσεις? Οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν στην Κρήτη, με αποτέλεσμα κάποια απο αυτά να μη γυρνάνε ποτέ πίσω?.. Τα κανάλια που βουίζουν για τις εν ψυχρώ δολοφονίες, και σε τρείς μέρες στρέφουν το ενδιαφέρον του κόσμου αλλού? Μήπως εμείς οι φοιτητές, που συνεχίζουμε να βγαίνουμε στα μαγαζιά, έχοντας κινδυνέψει πολλές φορές να φάμε ξύλο, που έχουμε δει φίλους μας να τρώνε ξύλο, ακόμα και να τους απειλούν με περίστροφα, μέχρι και να μαχαιρώνουν στην καρδιά φοιτητή χωρίς αφορμή, απλά επειδή είχαν όρεξη για τσαμπουκάδες?.. Μάλλον όλοι λίγο πολύ είμαστε υπεύθυνοι γι αυτή την κατάσταση, αλλά όπως αποδείχτηκε, ακόμα και με τον προβολή των media, και τις φοβερές “επιχειρήσεις σκούπα” της αστυνομίας, τίποτα δεν αλλάζει. Η οπλοκατοχή και η άσκοπη οπλοχρησία συνεχίζεται.

Ριζικές αλλαγές στην παιδεία χρειάζονται, όχι μόνο μέσα απο τα σχολεία, αλλά μέσα απο τα ίδια τα σπίτα. Ας ελπίσουμε να αλλάξει κάτι στο μέλλον. Άλλο το έθιμο “Έχω όπλο στο σπίτι μου, και ρίχνω και σε κανέναν γάμο” (έθιμο επίσης βάρβαρο για ‘μενα), και άλλο το “Βγαίνω έξω και κουβαλάω όπλο, μεθάω, και άμα με στραβοκοιτάξει κανείς τον σκοτώνω”. Λάθος το μετράτε το αντριλίκι και τη μαγκιά.

Όπως έλεγαν τα Ξύλινα Σπαθιά σε ένα τραγούδι τους:

“Αυτοί μπερδεύουνε τη βία με τη δύναμη, την αλητεία με τη μιζέρια”.

Διαβάστε επίσης:

• O Ευσέβιος και το τάμα (βασισμένο σε αληθινή ιστορία)
• Μερικοί δεν το ‘χουν καθόλου με την οδήγηση
• Ανατίναξε το σπίτι με το στρώμα!
• Μερικές αποτυχημένες απόπειρες επίδειξης ικανοτήτων
• Τατουάζ στη μούρη