Το περιστατικό συνέβη στη Β.Καρολινα το 1987. Ο Ιβάν, ένας έμπειρος αλεξιπτωτιστής με πάνω απο 800 πτώσεις στο ιστορικό του, βιντεοσκοπούσε ένα εκπαιδευτικό βίντεο με έναν εκπαιδευτή. Είχε τοποθετήσει την κάμερα στο κράνος του ωστε να τραβήξει ολόκληρη τη μέρα της εκπαίδευσης, και ο βοηθητικός εξοπλισμός για την κάμερα βρισκόταν σε ένα βαρύ σάκο στην πλάτη του.
Το γκρουπ ανέβηκε στο αεροπλάνο, και ο εκπαιδευτής οδήγησε τους ενθουσιασμένους αρχάριους να προετοιμαστούν για το άλμα. Ο Ιβάν βιντεοσκοπούσε προσεκτικά το μάθημα. Όταν έφτασαν στο σημείο που θα γινόταν η πτώση, ο Ιβάν πήδηξε απο το πίσω μέρος του αεροπλάνου και κατέγραψε τους μαθητές και τον εκπαιδευτή που πήδηξαν απο το μπροστινό μέρος. Μερικά δευτερόλεπτα αργότερα, καθώς βιντεοσκοπούσε ακόμα, ο Ιβάν συνειδητοποίησε οτι ήταν τόσο αποροφημένος με την κάμερα που ξέχασε να φορέσει ο ίδιος αλεξίπτωτο. Πιθανότατα ο σάκος με τον εξοπλισμό στην πλάτη του τον μπέρδεψε, και είχε την εντύπωση οτι φοράει αλεξίπτωτο.
Στο υλικό που διασώθηκε και ενώθηκε, φαίνονται οι μαθητές και ο εκπαιδευτής να κάνουν ελεύθερη πτώση, και λίγο αργότερα να τραβούν το σκοινάκι για το αλεξίπτωτο και να εξαφανίζονται γρήγορα απο το πλάνο. Μετά φαίνονται τα χέρια του cameraman να ψάχνουν για το δικό του σχοινάκι. Όταν ο Ιβάν καταλαβαίνει οτι δεν έχει αλεξίπτωτο, φαίνονται τα χέρια του να κινούνται δεξιά-αριστερά, και η κάμερα κοιτάζει κάτω, προς το έδαφος.
Το φιλμ απο το τελευταίο στάδιο της πτώσης καταστράφηκε με την πρόσκρουση στο έδαφος.










Πιλοτοι, οδηγοι αυτοκινήτων, μοτοσυκλετών, αθλητές, ο νόμος είναι σχεδόν πάντα απαράβατος : Η απόκτηση εμπειρίας αυξάνει την αίσθηση, (ή καλύτερα την ψευδαίσθηση) της ασφάλειας και αντίστοιχα αυξάνει τους κινδύνους. Ο εμπειρος θεωρεί περιττό να λαμβάνει μέτρα.