Η ομορφιά δεν κρύβεται σε συσκευασίες καλλυντικών

Πολύ συχνά όταν παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου, έχω μια δυνατή εντύπωση πως έχουμε αποπροσανατολιστεί εντελώς. Οι συνέπειες της κατανάλωσης, των media και των διαφημίσεων, των «celebrities» και των προτύπων είναι εμφανείς στον τρόπο ζωής και στην καθημερινότητά μας. Άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια, μειονεκτικά, επειδή το σώμα τους δεν έχει τις αναλογίες που θεωρούνται ιδανικές, επειδή η εμφάνισή τους δεν φτάνει αυτό που θεωρείται το «τέλειο» με γνώμονα τα περιοδικά και τα μοντέλα που διαφημίζουν επώνυμα ρούχα. Πολύ λυπηρό. Και ακόμα πιο λυπηρό, το οτι άνθρωποι πασχίζουν να τροποποιήσουν την εμφάνισή τους σύμφωνα πάντα με αυτό που προστάζει η μόδα. Να φορέσουν συγκεκριμένα ρούχα, να χτενιστούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βαφτούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βάψουν το μαλλί συγκεκριμένο χρώμα κ.ο.κ. Πράγμα γελοίο, αν σκεφτεί κανείς πως η ομορφιά είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Για παράδειγμα, η φυλή Kayan του Θιβέτ, θεωρεί ομορφιά στις γυναίκες τον πολύ μακρύ λαιμό. Γι αυτό τον λόγο από μικρά κορίτσια φοράνε μεταλλικά κολιέ που επιμηκύνουν τον λαιμό σε σημείο που για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αφύσικο. Στην Ιαπωνία ένα πρότυπο ανδρικής ομορφιάς είναι οι παλαιστές σούμο, κάτι που επίσης για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αντιαισθητικό. Στοιχείο ομορφιάς στις γκέισες είναι επίσης τα πολύ μικρά πέλματα, και γι αυτό τον λόγο τύλιγαν τα πόδια τους σφιχτά από μικρά κορίτσια ώστε να μην αναπτυχθούν τα πόδια και να παραμείνουν υπερβολικά μικρά. Κάθε λαός και κάθε κουλτούρα έχει τα δικά του ιδανικά πρότυπα ομορφιάς, στα οποία ο κόσμος προσπαθεί να μοιάσει, πρόθυμος να καταβάλλει κόπο, χρήματα, και πολλές φορές πόνο. Τελικά ποιός είναι ο λόγος για όλα αυτά; Είναι η συνήθεια που μας κάνει να θεωρούμε κι εμείς πρότυπο ομορφιάς αυτό που συναντάμε συχνότερα στην κουλτούρα μας, ή μήπως είναι η ανάγκη για αποδοχή από την κοινωνία;…

Όλες αυτές οι σκέψεις ήρθαν κοιτάζοντας τις φωτογραφίες του Danny Santos II. Πρόκειται για έναν φωτογράφο που τραβάει φωτογραφίες από αγνώστους στους δρόμους της Σιγκαπούρης, και έχει ένα σπάνιο ταλέντο, να βλέπει την πραγματική ομορφιά στα πρόσωπα γύρω του και να την αποτυπώνει με τον φακό του. Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά από τα πορτρέτα που έχει τραβήξει.


Ο Danny Santos II ξέρει να αποτυπώνει την ανθρώπινη ομορφιά. Την πραγματική ομορφιά. Αυτή που δεν θα βρείτε σε κανένα περιοδικό μόδας, σε καμία διαφήμιση, σε καμία ταινία του Hollywood. Πρόσωπα πιο όμορφα από κάθε σύγχρονο «ιδανικό». Γιατί η αληθινή ομορφιά δεν κρύβεται σε συσκευασίες καλλυντικών, στις τάσεις της μόδας και στην μαζική ομοιομορφία. Η αληθινή ομορφιά βρίσκεται στην ιδιαιτερότητα γύρω μας, μέσα σε κάθε άνθρωπο, με έναν ξεχωριστό και μοναδικό τρόπο στον καθένα.






Βαθμολογία:
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars 10 votes
Loading ... Loading ...

Διαβάστε επίσης:

12 Σχόλια στο άρθρο

  1. Άπλα τέλειο άρθρο. Όπως όλα δηλαδή… ^_^
    Απορώ για έχεις το σύστημα μέτρησης ψήφων, 1-5 αστεράκια, αφού όλοι 5 βάζουν! ^_^ :p

    • Χαχα, thanks Ισίδωρε. Δεν βάζουν όλοι 5, έχουμε απ’ όλες τις βαθμολογίες. Η ουσία πάντως του plugin με τη βαθμολογία είναι να εμφανίζονται στην κεντρική σελίδα του blog τα 5 άρθρα με τη μεγαλύτερη βαθμολογία, αυτά που εσείς θεωρείτε καλύτερα.

  2. POLY KALO!!!

  3. Έχεις απολυτο δίκιο η ομορφία είναι υποκειμενική. Κι αν ακολουθούσαμε όλοι την μόδα θα ήμασταν σαν στρατιωτάκια χωρίς την προσωπικότητα του καθενός να ξεχωρίζει μέσα απ’τις επιλογές του.

    Όλα τα πρόσωπα που διάλεξε να φωτογραφίσει ο φωτογράφος είναι πάντως «όμορφ»α. Κι εξηγούμαι: είχε γίνει μια μελέτη παλιά γιατί κάποια πρόσωπα θεωρούνται όμορφα, κάποια άλλα όχι τόσο όμορφα και τέλος κάποια θεωρούνται άσχημα. Αυτό που βρήκαν ήταν ότι όλοι όσοι θεωρούνται οικουμενικά σχεδόν ομορφοι ανεξαρτητως πολιτισμού, διάσημοι στις χώρες τους όπως π.χ. ο Μπραντ Πιτ όλοι αυτοί είχαν συγκεκριμένες αποστάσεις ανάμεσα στα μάτια, τη μύτη και το στόμα τους. Ό,τι παραξέκλεινε λίγο από αυτές δεν θεωρείτο τόσο ωραίο ή ακόμα θεωρείτο και άσχημο ή παράξενο. Αυτό το τρίγωνο (μεταξύ μύτης-στόματος-ματιων) είχε ονομαστεί αν θυμάμαι καλά το χρυσό τρίγωνο και θα μπορούσε κανείς να ελέγξει όλα τα άτομα που θεωρούνται όμορφα γύρω του για να δει αν όντως συμπίπτουν σε αυτές τις συγκεκριμένες μετρήσεις. (http://www.msnbc.msn.com/id/34482178/ns/health-skin_and_beauty/)

    Για μένα αυτή η μελέτη είναι πολύ λογική γιατί αν κοιτάξεις όλα τα πρόσωπα στις φωτογραφίες αν και έχουν πολλές διαφορές έχουν αυτό το ένα κοινό. Νομίζω τουλάχιστον..

  4. Eίναι κι αυτή η έρευνα που’χει φυσικά διαφορετικά αποτέλεσματα αν σε ενδιαφέρει: http://www.campaignforrealbeauty.com/uploadedfiles/dove_white_paper_final.pdf
    Και φυσικά πάντα παίζει μεγάλο ρόλο στα αποτελέσματα ποιος ζήτησε να γίνει αυτή η ερευνα και ποιος πληρώνει..

  5. Έχεις δίκιο, ο φωτογράφος έχει επιλέξει όμορφα πρόσωπα σαν θέμα. Η αλήθεια είναι πως δεν γίνεται και να βρίσκει κανείς ομορφιά στα πάντα, εκτός αν είναι χαζοχαρούμενος! Φυσικά και υπάρχει και πολύ ασχήμια γύρω μας. Άλλωστε το λέει και ο νόμος του Μέρφυ, «Η μητέρα φύση είναι τσούλα». Και γι αυτόν τον λόγο άλλους τους ευνοεί και άλλους τους αδικεί. Καλά θα ήταν να έχουμε όλοι αυτές τις ιδανικές αναλογίες.. Βέβαια υπάρχει και κάτι άλλο που συχνά μπερδεύουμε: το πόσο όμορφος είναι κάποιος, με το πόσο ελκυστικός είναι. Και νομίζω πως η μόδα, τα καλλυντικά και όλα τα παραπάνω έχουν να κάνουν με το δεύτερο. Πιο πολύ με τη σεξουαλικότητα και τον εντυπωσιασμό δηλαδή παρά με την ομορφιά. Βέβαια θα μου πεις «έμαθες κι εσύ για τα καλλυντικά», και θα έχεις δίκιο.. Αφήνω στις γυναίκες λοιπόν να μου πουν αν όντως ισχύει αυτό που έχω παρατηρήσει ή αν λέω μπούρδες!

    Πάντως παρόμοια θεωρία με αυτή που αναφέρεις έχει διατυπώσει και ο Da Vinci, με τον άνθρωπο του Βιτρούβιου και την εφαρμογή του αριθμού Φ στην αισθητική, κάτι πολύ ενδιαφέρον γιατί πρόκειται για αναλογίες που συναντώνται τόσο στο ανθρώπινο σώμα, όσο και σε πάρα πολλές περιπτώσεις στη φύση. Κι αυτό είναι ένα ακόμα στοιχείο που με κάνει να πιστεύω πως η ομορφιά είναι κάτι φυσικό, και όχι αποτέλεσμα καλλυντικών και κομμωτηρίων…

  6. Ισως ακουστεί μελώ αυτό πού θα πω …. Η ομρφιά βρίσκεται στα ψεγάδια…. Οι «‘όμορφοι» ἀνθρωποι είναι βαρετοί . Απόδειξει βγήκα ραντεβού με έναν τυπά ΦΕΤΕΣ .. ενώ παρήγγειλα ουζάκι μεζεδάκια και τα λοιπά , αυτός παρήγγειλε για αυτόν …. ακουσον ακουσον …. Μία σαλάτα χωρίς λαδι !!!

    Η ομορφία είναι θέμα γούστου …… Ο καλύτερη σχέση που είχα ήταν με έναν αρκούδο που με έκανε να χαμογελάω μόνιμα ….

    Για αυτο παιδιά αφήστε την εμφάνιση ,,,, Ούτως η αλλος κάποια στιγμή , όλοι σαν σταφίδες θα γίνουμε …χαχχαχαχαχα

    • Σωστός, φυσιολογικό είναι να αποκτάμε όλο και περισσότερα ψεγάδια μεγαλώνοντας. Και όσο πιο πολύ προσπαθεί κάποιος να το αποφύγει ή να το κρύψει, τόσο πιο αστείος γίνεται. Ειδικά αυτές οι κρίσεις μέσης ηλικίας που προσπαθούν μερικοί να ξαναγίνουν εικοσάρηδες είναι ο,τι πιο γελοίο! Είτε με το ντύσιμο, είτε με πλαστικές επεμβάσεις, είτε με οποιονδήποτε τρόπο προσπαθούν να δείξουν κάτι που δεν είναι. Και προσπαθώντας να πετύχουν αυτό που θεωρείται από την κοινωνία όμορφο, όχι μόνο δεν αποκτούν την νεανική ομορφιά, αλλά χάνουν και την όποια γοητεία και ωριμότητα της ηλικίας τους. Δεν γίνεται να είναι κάποιος ευτυχισμένος αν δεν νιώθει πρώτα εντάξει με τον εαυτό του.

  7. Κοίτα ούτε άδικο έχεις αλλά ούτε και δίκιο , και εξηγούμαι. Όντας αισθητικός γνωρίζω από πρώτο χέρι αυτή την καταπίεση που τρώει ο κόσμος αλλά μέσα από τα καλλυντικά ουσιαστικά αυτό που προσπαθείς δεν είναι φυσικά να γίνεις 20 αλλά να επουλώσεις πολλές φορές και βλάβες του δέρματος από το χρόνο ή το περιβάλλον. επίσης μέσα από το μακιγιάζ ( που μάλλον πιο πολύ αυτό θα έχεις στο όταν το έγραφες ) είναι ένας τρόπος πολλές φορές , ειδικά στις γυναίκες, να δείξουν κάποια στοιχεία του εαυτού τους που θεωρούν όμορφα. αυτό είναι κάτι που κάνουμε όλοι μας , ακόμη κι όταν βάζουμε μία ριχτή μπλούζα για να κρυφτούν οι μπακοκοιλιακοί :-)

    • Έχεις δίκιο, δεν έκανα σωστά τον διαχωρισμό ανάμεσα σε καλλυντικά και μακιγιάζ επειδή δεν γνωρίζω τις «τεχνικές λεπτομέρειες»!…

      Προσωπικά είμαι της άποψης οτι σε όλα πρέπει να έχουμε ένα μέτρο, αυτό που κατακρίνω πάντα είναι οι ακρότητες. Εννοείται πως όλοι θέλουμε να είμαστε περιποιημένοι. Το να μη δίνεις καθόλου σημασία στην εμφάνιση με το σκεπτικό της φυσικής ομορφιάς, κι αυτό κατά κάποιο τρόπο ακρότητα είναι. Αυτό που είχα στο μυαλό μου γράφοντας το κείμενο είναι τα πρότυπα ομορφιάς που πλασάρονται στα περιοδικά και την τηλεόραση, και η αντίληψη που σχηματίζει ο κόσμος οτι αν δεν είναι ακριβώς έτσι η εμφάνισή του, τότε δεν είναι όμορφος. Αυτό εννοώ και στο τέλος του κειμένου λέγοντας πως κάθε άνθρωπος έχει ξεχωριστή ομορφιά. Αυτήν την ομορφιά είναι λογικό να την αναδείξει είτε με κατάλληλο μακιγιάζ, είτε με όμορφο ντύσιμο κλπ. Αυτό που είναι όμως χαζό, είναι να παραβλέπει αυτά τα ιδιαίτερα στοιχεία του και να προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο για να είναι μέσα στη μόδα. Σκέψου για παράδειγμα μια κοπέλα με κατακόκκινα σγουρά μαλλιά, να πηγαίνει να τα βάφει ξανθό πλατινέ, να τα ισιώνει, να βάφεται με συγκεκριμένο τρόπο που είναι της μόδας, να φοράει την συγκεκριμένη φίρμα που φοράνε όλοι, και να βγαίνει έξω ίδια με χιλιάδες άλλες γυναίκες, καρμπόν λες και βγήκαν από εργοστάσιο. Αυτή είναι η χαζομάρα. Άλλωστε και στις φωτογραφίες που έβαλα, οι περισσότερες γυναίκες έχουν κάποιο μακιγιάζ, χτένισμα κλπ, δεν είναι με την τσίμπλα στο μάτι όπως σηκώθηκαν από το κρεβάτι. Έχει τεράστια διαφορά όμως το μακιγιάζ και το ντύσιμο που έχει σκοπό να τονίζει τα όμορφα χαρακτηριστικά, με αυτό που έχει σκοπό να «μεταλλάξει» την εμφάνιση σε κάτι που δεν είναι, και που πιθανώς δεν θα ήθελε να είναι αν δεν είχε πειστεί από τις βιτρίνες οτι «αυτό είναι το όμορφο».

Αφήστε το σχόλιό σας

:D :) ^_^ :( :o 8) ;-( :lol: xD :wink: :evil: :p :whistle: :woot: :sleep: =] :sick: :straight: :kiss: :bandit: