Η ιστορία είναι γνωστή σε πολλούς. Δεν ξέρω κατα πόσο αληθεύει, αλλά τη μεταφέρω όπως έχει διαδωθεί:

Στη Σκωτία, στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, σπούδαζε πληροφορική μια παρέα απο 4 Έλληνες φοιτητές. Ήταν ο καιρός της εξεταστικής, και όλοι τα είχαν πάει πολύ καλά. Ήταν Σαββατοκύριακο, και τη Δευτέρα έδιναν ένα εύκολο μάθημα, για το οποίο χρειαζόντουσαν μόλις λίγες ώρες διάβασαμα. Έτσι αποφάσισαν να ξεσκάσουν λίγο, να πάνε με το αυτοκίνητο μια εκδρομή μέχρι τη Γλασκώβη να συναντήσουν μια παρέα κοριτσιών που είχαν γνωρίσει, και Δευτέρα πρωί να είναι πίσω για το διαγώνισμα.

Όντως πέρασαν ένα ωραίο διήμερο στη Γλασκώβη, όμως ξύπνησαν Δευτέρα μεσημέρι, και θυμήθηκαν το διαγώνισμα…

Ξεκίνησαν για το Εδιμβούργο, και στο δρόμο κανόνισαν τι δικαιολογία θα έπρεπε να πουν. Το ψέμα τους έπρεπε να έχει και μια δόση αλήθειας, οπότε κατέληξαν στην εξής ιστορία: «Είχαμε πάει το Σαββατοκύριακο σε συγγενείς στη Γλασκώβη, και τη Δευτέρα το πρωί, στον γυρισμό προς το Πανεπιστήμιο μας έπιασε λάστιχο, δεν είχαμε ρεζέρβα και δεν προλάβαμε να φτάσουμε εγκαίρως». Ο καθηγητής πράγματι τους άκουσε με ενδιαφέρον, και επειδή ήταν και καλοί στα μαθήματα, τους επέτρεψε να δώσουν την Τρίτη μόνοι τους.

Την Τρίτη λοιπόν, οι φοιτητές πήγαν στη σχολή, έχοντας διαβάσει όλο το απόγευμα, και πανέτοιμοι να περάσουν το μάθημα. Ο καθηγητής τους είπε οτι δεν υπήρχε διαθέσιμη αίθουσα, και έτσι τους έβαλε σε 4 γραφεία, τον καθένα μόνο του.  Σε λίγο τους μοίρασε τα θέματα. Είχε μόνο δύο ερωτήσεις. Η πρώτη ερώτηση, έπιανε 5% της συνολικής βαθμολογίας, και ήταν μια γελοία ερώτηση απο την εισαγωγή του μαθήματος. Την απάντησαν αμέσως. Η δεύτερη ερώτηση, έπιανε το 95% της βαθμολογίας, και ήταν μονο δυο λέξεις: «Ποιό λάστιχο;»