Προσπαθούσα να καταλήξω στο ποιο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του να μην ασχολούμαι με τη μπάλα. Αρχικά είχα καταλήξει στο ότι δεν έχω να αντιμετωπίσω τα σχόλια του ψιλικατζή όποτε μπαίνω στο μαγαζί, του στυλ «Ωωω τι έγινε μωρή βαζέλα; Τον ήπιαμε, τον ήπιαμε; ΝΑ σας πήγαμε χθες, ΕΤΣΙ της κάναμε της μάνας σας» και τα σχετικά. Ή το ότι δεν νιώθω την ανάγκη να αναμειχθώ στη συζήτηση όταν κάποια παρέα τσακώνεται για το «αν ήταν όντως πέναλτι», «ξεχάσατε τα δικά σας τα περσινά», «πάλι η διαιτησία σας φταίει ρε κερατάδες», «ποιο οφσάιντ ρε μαλάκα», φωνάζοντας και κουνώντας νευρικά τα χέρια, πετώντας κατά καιρούς αστεία αφρικανικά (και μη) ονόματα ποδοσφαιριστών όπως Τζιμπρίλ, Γιόσου, Μπουμσόνγκ, Τζιμπούρ, Ντούντου και διάφορα άλλα. Τελικά όμως νομίζω ότι το καλύτερο απ’ όλα είναι αυτό το ανεκτίμητο βλέμμα απορίας που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο κάποιων όταν με ρωτάνε τι ομάδα είμαι.
Τίποτα. Δεν ξέρω γιατί σε κάποιους ανθρώπους ακούγεται τόσο περίεργο. Πολλοί μάλιστα επιμένουν, «δεν μπορεί, κάποια ομάδα θα υποστηρίζεις περισσότερο από τις άλλες». Όχι τους εξηγώ, γιατί όλες τις υποστηρίζω το ίδιο: καθόλου. Δεν με απασχολεί ποιος θα κερδίσει, είτε παίζει πρωτάθλημα Β’ εθνικής είτε παίζει Champions League. Χέστηκα, πως το λένε. Με κοιτάνε με απορία, λες και τους είπα ότι δεν έχω internet. Όσο και να προσπαθήσω όμως, δεν μπορώ να βρω έναν λόγο που θα μπορούσε να με ενδιαφέρει μια ομάδα, πόσο μάλλον ελληνικού επιπέδου. Το μόνο που κάθομαι να παρακολουθήσω είναι κάνα παγκόσμιο κύπελλο κάθε 4 χρόνια, και κάνα τελικό Champions League μια φορά το χρόνο. Κι αυτά μη φανταστείτε ότι τα παρακολουθώ με προσοχή, γυρνάω άμα ακούσω ότι μπήκε κάνα γκολ.
Ανέκαθεν η μπάλα μου ήταν αδιάφορη. Στο γυμνάσιο ήμουν ο κλασσικός που όταν η τάξη παίζει ποδόσφαιρο αυτός κάθεται άμυνα και κλωτσάει καμιά μπάλα άμα κυλήσει στα πόδια του, στο λύκειο ήμουν ο κλασσικός που κάθεται για καφέ και τσιγάρο στις κερκίδες την ώρα της γυμναστικής, και στα φοιτητικά μου χρόνια ήμουν ο κλασσικός που σου πίνει τις μπύρες όση ώρα βλέπεις μπάλα και μετά παίζει κιθάρα μεθυσμένος. Η απάθεια για το ποδόσφαιρο ήταν έμφυτη. Μεγαλώνοντας όμως έγινε και ιδεολογική, και η απάθεια αυτή εξελίχθηκε σε απέχθεια, για τους ίδιους λόγους που νιώθω απέχθεια για τις θρησκείες: Γιατί οι ομάδες προκαλούν τυφλό φανατισμό, αντιπαλότητα, πολλές φορές αδικαιολόγητο μίσος, και ακόμα και ανθρώπινες ζωές χάνονται στο όνομα μιας ομάδας. Γιατί παρ’ όλο που ιδεολογικά όλες οι ομάδες είναι το ίδιο, ο καθένας πιστεύει πως η δική του είναι διαφορετική για κάποιο λόγο, και μπορεί να κρίνει έναν άνθρωπο βάσει της ομάδας που υποστηρίζει. Γιατί οι μόνοι που έχουν πραγματικό όφελος από τις ομάδες είναι οι άνθρωποι που τις διοικούν, οι οποίοι και έχουν χεσμένους τους οπαδούς. Γιατί όση διαφθορά και να βγει στην επιφάνεια, όσο εμφανές και να είναι πως τα πάντα είναι στημένα και κανονισμένα, οι οπαδοί συνεχίζουν να εθελοτυφλούν, να υποστηρίζουν και να ενισχύουν αυτό το βρώμικο σύστημα.
Γενικώς όλο αυτό που θεωρείται «υγιής αθλητισμός» έχει εξελιχθεί σε μια παρακμιακή κουλτούρα χειρότερη από αυτή των μεσημεριάτικων τηλεοπτικών εκπομπών. Και αυτό μπορεί να το καταλάβει εύκολα κανείς, αν παρατηρήσει απλώς τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων που είναι προφανές ότι απευθύνονται ή σε βλαμμένους ενήλικες, ή σε παιδιά του δημοτικού:
Μπορείτε να πάρετε τα πρωτοσέλιδα από τις γνωστές κουτσομπολίστικες και κατινίστικες εφημερίδες και να τα βάλετε δίπλα δίπλα να τα συγκρίνετε, θα βρείτε τραγικές ομοιότητες στο ύφος και το επίπεδο της ειδησεογραφίας. Εκτός αν κάποιος θεωρεί σοβαρή αθλητική δημοσιογραφία αυτού του τύπου τις εφημερίδες. Όσο για τις μεταμεσονύκτιες «αθλητικές» εκπομπές σε παρακμιακά τηλεοπτικά κανάλια… ας μη το σχολιάσουμε.
Ποτέ μου δεν κατάλαβα τον φανατισμό, και ειδικά με τις ομάδες. Για ποιο λόγο κάποιοι οπαδοί ταυτίζονται με την ομάδα. Για ποιο λόγο κάποιο άνθρωποι πηγαίνουν με νεύρα στη δουλειά τους επειδή μια ομάδα έχασε σε κάποιον αγώνα. Για ποιο λόγο κάποιοι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και γκαρίζουν όλο το βράδυ με φωτοβολίδες και καπνογόνα επειδή κάποια ομάδα πήρε κάποιο κύπελλο, και ακόμα χειρότερα παίζουν ξύλο και μαχαιρώνονται με άλλους οπαδούς, και πάλι επειδή κάποια ομάδα κέρδισε ενώ κάποια άλλη έχασε. Νομίζω πως ειδικά ο χουλιγκανισμός είναι ταυτόσημο της ηλιθιότητας, και το πιο λυπηρό είναι πως η πλειοψηφία τους αποτελείται από νέους ανθρώπους.
Για να μην παρεξηγηθώ, δεν βάζω σε ένα τσουβάλι όλους τους φίλαθλους και τους οπαδούς του ποδοσφαίρου. Αντιθέτως, έχω φίλους ιδιαίτερα αξιόλογους ανθρώπους, έξυπνους και μορφωμένους, που ταυτόχρονα έχουν μεγάλη αγάπη για κάποια ομάδα και δεν χάνουν αγώνα. Καθένας μας έχει τα ενδιαφέροντά του να απασχολείται στον ελεύθερο χρόνο του και να ξεδίνει, και η ενασχόληση με τον αθλητισμό είναι ένας πολύ διαδεδομένος τρόπος. Αρκεί η ενασχόληση αυτή να γίνεται πάντα σε λογικά πλαίσια, να μην αφήνουμε ποτέ να επηρεάζει τη σχέση μας με άλλους ανθρώπους, και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι είναι απλώς ένα παιχνίδι. Για άλλους ενδιαφέρον, για άλλους βαρετό, για άλλους απλώς διασκεδαστικό, για άλλους πάθος και τρόπος ζωής. Δεν παύει όμως να είναι παιχνίδι.
Κάτι τελευταίο, έχει πολύ γέλιο να παρατηρήσετε τον τρόπο που τραγουδάνε συνήθως συνθήματα οι «κολλημένοι» με το γήπεδο. Όχι όταν είναι στην κερκίδα, αλλά όταν είναι εκτός γηπέδου με την παρέα τους. Ποτέ δεν χρησιμοποιούν την κανονική τους φωνή, αλλά πάντα την χοντραίνουν με έναν περίεργο τρόπο, σαν να προσπαθούν να μιμηθούν χιλιάδες οπαδούς που τραγουδούν ταυτόχρονα, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντοτε γελοίο. Αν δεν καταλάβατε τι εννοώ ζητήστε από κάποιον γνωστό σας φανατικό με την ομάδα του να σας τραγουδήσει ένα τυχαίο σύνθημα. Θα καταλάβετε.
10 votes
Loading ...
Ama ksanapiaseis sto stoma sou thn omada mou, tha sto kapsw to magazaki sou sto internet.
Κανένα κείμενο δεν είναι τόσο πειστικό όσο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
καλέ εσύ έγραψες για να επιβεβαίωσεις τα λεγόμενα του συγγραφέα;
Και εγω στην ιδια φαση ειμαι με το θεμα ποδοσφαιρο. Δεν ημουν ποτε οπαδος καμμιας ομαδας, και αν τυχει να δω αγωνα, θα ειναι κανενας τελικος πχ: Barcelona – Real ως προσφατο παραδειγμα κ αυτο αμα το θυμηθω. Σε αυτο ομως που διαφωνω, ειναι το οτι με τον τροπο τουλαχιστον με τον οποιο το παρουσιαζεις, ειναι σα να ριχνεις ευθυνες για το χουλιγκανισμο και τα ΖΩΑ που νομιζουν οτι αμα δειρουν οπαδους της αντιπαλης ομαδας κανουν κατι το ξεχωριστο, στο μεσο, το οποιο ειναι το ποδοσφαιρο. Δεν θεωρω πως η καθε ειδους «δημοσιογραφια» στην οποια αναφερεσαι, δεν παιζει το ρολο της στο να φουντωνει το κλιμα και να πωρωνει, ομως, αυτο δε συμβαινει σε ολους, δηλαδη, δε θα πορωθουν ολοι το ιδιο ή με τον ιδιο τροπο! Επομενως, θεωρω πως τα φαινομενα του γηπεδου με τον καθε τραμπουκο που νομιζει οτι καποιος ειναι αν φωναξει υβριστικα συνθηματα και δειρει και κανεναν, ειναι θεμα του καθε ενος τραμπουκου, ο οποιος δεν εχει αναπτυξει την απαραιτητη κριτικη σκεψη και εχει ελλειψη ουσιωδους παιδειας ωστε να αναγνωριζει καποια βασικα πραγματα. Οπως ανεφερες και εσυ, οτι υπαρχουν γνωστοι σου οι οποιοι αγαπουν τις ομαδες τους, παρολα αυτα δεν προβαινουν σε ακραιες πραξεις, ετσι, πιστευω οτι βλεπεις απο το περιβαλλον σου οτι δεν ευθυνεται το μεσον (εδω το ποδοσφαιρο), αλλα οι ανθρωποι και τα οποια μυαλα κουβαλουν (χουλιγκανς κλπ). Φιλικα.
Εννοείται πως το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο το άθλημα αλλά τα ζώα που αναφέρεις κι εσύ, καθώς και όσοι εκμεταλλεύονται αυτά ακριβώς τα ζώα για οικονομικό όφελος με αποτέλεσμα να φτάσει το ελληνικό ποδόσφαιρο στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Αν ζούσα σε άλλη χώρα πιθανώς και να έβλεπα ποδόσφαιρο, σαν άθλημα μου αρέσει. Δεν μου αρέσει όμως όλη αυτή η κουλτούρα με την οποία έχει συνδεθεί, η εμπορική εκμετάλλευση, η βία και τα επεισόδια που βλέπω στα γήπεδα, ο φανατισμός, ο τζόγος, οι ντόπες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και οι νονοί που βρίσκονται πίσω από τις διοικήσεις, καθώς και όλο αυτό το «αντρικό lifestyle» που πλασάρεται ως μπάλα-μπύρα-αυτοκίνητο. Στηρίζω τον αθλητισμό και είμαι και ο ίδιος αθλητής σε διαφορετικό άθλημα, αλλά αυτή η κατάσταση με το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα με έχει αηδιάσει και απέχω πλήρως.
Καλά το κατάλαβα ρε κουφάλα… ΚρυφοΠΑΟΚΙ ίσαι κε ξεναίροσες που έχις να δείς κηπελάκι καιρό και ντεμεκ σε φτένε οι μεγαλαίς ωμαδές. Θα μάθω ρε που μενις να με τα πις και από κοντα τα γραματα σου.
Μέχρι να καταλάβω ότι βάζεις τα ορθογραφικά επίτηδες τρόμαξα, λέω το έπαθε το εγκεφαλικό ο Tomic!
Δεν ξενέρωσα επειδή είμαι ΠΑΟΚ, ξενέρωσα επειδή ξέχασα να παίζω Pro! Και καλά φταίει που δεν βλέπω ποδόσφαιρο.
ΡΕ ΦΙΛΕ ΕΧΕΙΣ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ?
ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ Η ΟΜΑΔΑΡΑ ΤΑ ΜΟΥΝΟΠΑΝΑ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΡΤΥ ΤΗΣ?
ΕΧΕΙΣ ΠΟΤΕ ΠΕΤΑΞΕΙ ΚΑΡΕΚΛΑ ΣΕ ΜΠΑΤΣΟ ΚΑΙ Ο ΜΠΑΤΣΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΑΓΚΕΣ?
ΕΧΕΙΣ ΠΙΕΙ ΠΟΤΕ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΑΚΙ ΚΑΙ ΜΕ ΒΓΑΛΜΕΝΗ ΜΠΛΟΥΖΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΡΟΧΗ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑΡΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΕΙ?
ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΙΚΗ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΤΑΞΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΡΟΙΔΕΥΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΑΣΑΝ?
ΕΣΥ ΔΗΛΑΔΗ ΠΟΙΟΣ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ? ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΛΕΣ ΓΙΑ ΜΑΣ? ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΥΧΑΡΠΑΣΤΟΣ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΔΕ ΣΕ ΠΑΙΖΑΝΕ ΟΙ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΣΟΥ ΓΙΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙΣ ΤΩΡΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ. ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΕΚΛΕΒΕΣ ΣΤΟ ΚΗΝΥΓΗΤΟ ΟΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΑΚΟΥΜΠΗΣΕΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΕΠΙΑΝΕΣ ΤΙΣ ΜΠΑΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΓΚΕΣ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΑΝ ΜΠΑΛΑ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΕΣΤΕΛΝΑΝ ΑΠΕΞΩ. ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΕΒΓΑΙΝΕΣ ΜΕ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΕΚΑΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΜΕ LISTERINE . Η ΜΟΝΗ ΣΟΥ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΑΓΚΕΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΟΥ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΦΕ…
Είσαι μεσα στο μυαλό μου !!!
Και νόμιζα ότι είμαι ο μονος εξωγήινος που δεν βλέπει μπαλα.
Είναι γνωστό στη παρέα ότι βράδια Τρίτης-Τεταρτης σε περίπτωση που χτυπήσει το τηλέφωνο φίλου θα είμαι εγώ για να πω να πάμε για ποτο….. Και ακολουθεί βρισίδι !!!
Posted on Facebook οπως είναι εννοείται !!!!
Ευτυχώς στην δική μου παρέα είναι μετρημένα στα δάχτυλα τα άτομα που ασχολούνται με μπάλα, οπότε αυτοί είναι που νιώθουν εξωγήινοι!
Οι ομάδες είναι επιχειρήσεις, οι οποίες -όπως κάθε επιχείρηση- έχουν ως σκοπό το κέρδος.
Φυσικά όπως γνωρίζουμε αλλάζουν οι παράγοντες, αλλάζουν οι παίχτες, αλλάζουν κ οι στολές ανά τα χρόνια. Οπότε εάν προς τέρψιν του κέρδους κ υπογράφοντας μια καλή συμφωνία χορηγίας -υποθετικά μιλώντας πάντα- μια ομάδα άλλαζε κ αυτό το όνομα της (πχ. απο Παναθηναϊκός σε Athens Limited Co ή από Oλυμπιακός σε Piraeus Trust Ltd ή απο ΠΑΟΚ σε Βόρεια Ελλάς ΕΠΕ κλπ) τότε…τι θα έκαναν οι οπαδοί?
Όσων αφορά το βλέμμα απορίας που συναντάς φίλε Νίκο απαντώντας ότι δεν ασχολείσαι με ποδόσφαιρο, το έχω πάει ένα βήμα παραπέρα.
Συμπληρωματικά όταν με ρωτάν -μετά το αρχικό βλέμμα απορίας- «μα καμιά ομάδα?» απαντάω «cutty sark γιατί δεν με απογοητεύει ποτέ,σε αντίθεση με τις ομάδες σας» Εκεί εισπράττεις και 2ο βλέμμα απορίας μαζί με αμηχανίας γιατί δεν μπορούν να απαντήσουν κ τίποτε!
Αυτό το σενάριο θα ήθελα πολύ να το δω να γίνεται πραγματικότητα. Αν και φοβάμαι πως τίποτα δεν θα άλλαζε στο μυαλό των φανατισμένων.
Πω, καλά, πόσο σε νιώθω! Και για τις ομάδες, και για τις θρησκείες, και για τα ζώα-χούλιγκαν… Πραγματικά! {Πάντως, -παραδόξως- όταν λέω πως δεν υποστηρίζω καμία ομάδα δε παίρνω βλέμματα απορίας. Απλά μετά δεν ασχολούνται μαζί μου!
}
Πράγματι και σε ‘μένα συμβαίνει αυτό, ίσως επειδή θα σκεφτεί ο άλλος ότι δεν έχουμε κάτι κοινό να συζητήσουμε. Και κάποιες φορές ίσως να είναι όντως έτσι.
Πρώτα απ όλα θα ήθελα να σου πω πως όταν διάβαζα αυτά που έγραψες για τα σχολικά σου χρόνια κλπ ήταν σαν να είχα γράψει εγώ το κείμενο. Πραγματικά έτσι ακριβώς το ζούσα κι εγώ.
Συμφωνώ λοιπόν απόλυτα με το όσα γράφεις αλλά θα ήθελα να προσθέσω και κάτι ακόμα που προφανώς θα το έχεις παρατηρήσει κι αυτό. Συγκεκριμένα αναφέρομαι στο ότι πολλές φορές θέλω να βγω ένα βράδυ να πιω το ποτό μου σαν άνθρωπος ή έστω έναν κυριακάτικο απογευματινό καφέ με έναν φίλο να πούμε τα χαζά μας βρε αδερφέ, αλλά όχι μόνο αυτός ο φίλος δεν βρίσκεται στις πολλές των περιπτώσεων, γιατί θα παίζει «μπαλάρα» την ίδια ώρα και θα προτιμήσει να κάτσει σπίτι να την δει, αλλά και να βρεθεί, μετά θα πρέπει να γυρίσεις όλη την πόλη για να βρεις μια καφετέρια η οποία δε θα έχει τηλεόραση, γιατί άμα έχει τότε είναι που την πάτησες. Εσύ θα πίνεις το καφεδάκι σου και όλοι θα φωνάζουν τα δικά τους. Έλεος πια μ αυτήν την κατάσταση! Δεν με ενδιαφέρει αν οι άλλοι θέλουν να δουν ποδόσφαιρο και στο κάτω κάτω είναι και δικαίωμα τους, αλλά νομίζω πως έχω κι εγώ το δικαίωμα να μπορώ να πιω έναν καφέ την κυριακή το απόγευμα με την ησυχία μου.
Και τέλος, μιας και έγραψες αυτό με τον ψιλικατζή, μου θύμισες ένα περιστατικό που μου συνέβει πριν μερικά χρόνια, όταν μπαίνοντας στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς να πάρω κάτι, ο ψιλικατζής με ρώτησε τι έγινε με κάποια ομάδα, αν έχασε ή κέρδισε γιατί αυτός δεν γνώριζε και όταν του απάντησα ότι δεν ξέρω γιατί απλά δεν ασχολούμαι με το άθλημα, η απάντηση που μου έδωσε ήταν «καλά μαλάκας είσαι;».
Χαχαχα!! Ωραίος ο ψιλικατζής!
Σε καταλαβαίνω για τις καφετέριες, αν και τελευταία δεν πολυπηγαίνω οπότε δεν με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα. Αλλά αν είναι μαζεμένοι κάφροι και ουρλιάζουν σε κάθε φάση, και ακούς 15 χριστοπαναγίες το λεπτό… σίγουρα είναι ανυπόφορο.
χαχα..ε τον μαλακα τον Gauro
πολυ ωραιο αρθρο κατα τα αλλα…
Φοβερο ποστ μπραβο! Ηταν λες και διαβαζα για τον εαυτο μου αφου και εγω την ιδια σχεση εχω με τη μπαλα. Well done m8
Καλως τον!
Νομιζω ηταν απαραιτητο ενα τετοιο ποστ σε ενα τετοιο blog, απορω πώς δεν εγινε νωριτερα.
«Τίποτα. Δεν ξέρω γιατί σε κάποιους ανθρώπους ακούγεται τόσο περίεργο. Πολλοί μάλιστα επιμένουν, «δεν μπορεί, κάποια ομάδα θα υποστηρίζεις περισσότερο από τις άλλες». Όχι τους εξηγώ, γιατί όλες τις υποστηρίζω το ίδιο: καθόλου.»
Παρομοια φαση με το «δε μπορει, σε καποια θρησκεια θα πιστευεις»
«Ποτέ μου δεν κατάλαβα τον φανατισμό, και ειδικά με τις ομάδες. Για ποιο λόγο κάποιοι οπαδοί ταυτίζονται με την ομάδα. Για ποιο λόγο κάποιο άνθρωποι πηγαίνουν με νεύρα στη δουλειά τους επειδή μια ομάδα έχασε σε κάποιον αγώνα. Για ποιο λόγο κάποιοι άνθρωποι βγαίνουν στους δρόμους και γκαρίζουν όλο το βράδυ με φωτοβολίδες και καπνογόνα επειδή κάποια ομάδα πήρε κάποιο κύπελλο, και ακόμα χειρότερα παίζουν ξύλο και μαχαιρώνονται με άλλους οπαδούς, και πάλι επειδή κάποια ομάδα κέρδισε ενώ κάποια άλλη έχασε. »
α) Brainwashing
β) Απεγνωσμενη αναγκη ενταξης σε μια κοινοτητα
γ) Απωθημενα, καταπιεσμενα συναισθηματα που βρισκουν εκτονωση βλακωδως
Ποσοι θα ηταν αραγε οι οπαδοι του ποδοσφαιρου αν δε γινοταν τετοια πλυση εγκεφαλου απο την κοινωνια;
«…απορω πώς δεν εγινε νωριτερα.»
Πράγματι, ήταν εδώ και καιρό στις σημειώσεις μου όπως και πολλά άλλα, απλώς δεν είχα βρει αφορμή!
Στα όσα σωστά αναφέρονται, να προσθέσω κάτι ακόμα, το οποίο πάντα μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Εννοώ τις απίστευτες γνώσεις που έχουν οι ασχολούμενοι με το άθλημα, όπως και τα τερατώδη ποσοστά μνήμης που επιδεικνύουν ΜΟΝΟΝ για το συγκεκριμένο αντικείμενο.
Ημερομηνίες, φάσεις, εμπλεκόμενους, ακριβείς χρόνους, ονόματα, παρασκήνια και άλλα απίστευτα για τα τελευταία τριάντα χρόνια, τουλάχιστον….
Σε οποιοδήποτε άλλο επαγωγικό τομέα της ζωής και της επιστήμης αν υπήρχε τέτοια ενημέρωση από τους εμπλεκόμενους, τότε μιλάμε ότι όλοι θα είχαν τουλάχιστον μεταδιδακτορικό τίτλο!!!
Αυτό μου κάνει κι εμένα εντύπωση! Άκουγα καμιά φορά εκφωνητές που ανέφεραν πχ κάποια φάση που έγινε 15 χρόνια πριν, και έλεγα «εντάξει, έχει το laptop μπροστά του και το διάβασε κάπου», αλλά το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και σε παρέες που ακούω να συζητάνε για μπάλα. Βέβαια εγώ γενικότερα δεν τα πάω καλά με τη μνήμη, οπότε έτσι κι αλλιώς μου φαίνεται παράξενο να συγκρατεί κάποιος τόσες λεπτομέρειες. Είναι να σε ενδιαφέρει κάτι υποθέτω, κι εγώ καμιά φορά βοηθάω φίλους με τον υπολογιστή τους, με προγράμματα, με κάποιο website που θέλουν να φτιάξουν, και με ρωτάνε το ίδιο πράγμα, «καλά πως τα θυμάσαι όλα αυτά;». Αν σε ενδιαφέρει κάτι, το κατανοείς και το εξασκείς συχνά δεν χρειάζεται κόπος για να το αποστηθίσεις. Οπότε καλό είναι να ασχολούμαστε με χρήσιμα πράγματα, για να μας μένουν και χρήσιμες πληροφορίες στο κεφάλι!
Έτσι είναι. Χρειάζεται παιδεία και φρόνηση για να μπορέσει να διϋλίσει κανείς με επιτυχία τα μπάζα από τις πραγματικά χρήσιμες γνώσεις στον τεράστιο ωκεανό της πληροφορίας που μας περιβάλλει!
Απλά ήθελα να αναφέρω μία απάντηση που έδινε ένας φίλος μου όταν τον ρωτούσαν τη ομάδα είναι. Άλφα βήτα θετικό (ή μια και είμαστε Ελλάδα ας πούμε μηδέν θετικό). Και ναι αναφερόταν σε ομάδα αίματος!
Μπράβο ρε Νίκο!
Μου έφτιαξες το βράδυ.
Πολλά μπορείς να ακόμα, αλλά μην ξεχνάς ότι «δεν πρέπει να προσπαθείς να διδάξεις σε ένα γουρούνι πώς να τραγουδήσει, γιατί τότε και το χρόνο σου θα χάσεις και το γουρούνι θα ενοχλήσεις…».
Εμένα όταν με ρωτάνε τι ομάδα είμαι ,παίρνουν μια πολύ ‘γειωτική’ απάντηση…’Δεν είμαι ομάδα,είμαι άνθρωπος’…
…Πάντως ευτυχώς που έχω ξεφύγει από αυτή την καφρίλα που κυκλοφορεί…Και το να είσαι ένας 16χρονος που δεν βλέπει μπάλα είναι ανήκουστο για όλους τους συνομήλικους…Και ακολουθούν σχόλια τύπου:’Αδερφή είσαι ρε και δεν βλέπεις μπάλα??’…Προτιμώ να ακούω TOOL και να παίζω κιθάρα… 
Και πολύ καλά κάνεις Δημήτρη. Από τις αγαπημένες μπάντες οι Tool.
Βλακες μας ειπατε, γουρουνια μας ειπατε, καφρους μας ειπατε, εγκεφαλομπουγαδιασμενους μας ειπατε, εξωγηινους, απεγνωσμενους, καταπιεσμενους μας ειπατε, και μαλλον σκεφτεστε το «ψυχικα αρρωστοι», ασχετα αν δεν το ειπατε ακομη
Να ζησει η πολιτικη ορθοτητα, καποιος περισσοτερο ρατσιστης απο εναν φανατικο αντιρατσιστη δεν πρεπει να υφισταται… Ευτυχως που δεν ειμαστε σαν κι εσας: Εμεις βλεπουμε «μονο» μπαλα (γιατι ετσι μας αρεσει).
Νίκο, εξαρτάται ποιούς εννοείς με το «μας». Αν εντάσσεις τον εαυτό σου στους ανθρώπους που κατεβαίνουν στα γήπεδα (ή και έξω από αυτά) και σπάνε κεφάλια άλλων οπαδών μόνο και μόνο επειδή φοράνε διαφορετικό χρώμα μπλούζας, αν «εσείς» που θίγεστε είστε αυτοί που μετατρέπουν συνδέσμους ομάδων σε οπλοστάσια και καβάτζες ναρκωτικών, που ξυλοκοπούν διαιτητές έξω από τα σπίτια τους, που σταματάνε πούλμαν οπαδών και μαχαιρώνουν, ή ακόμα κι αν ανήκεις στους κύκλους που έχουν οικονομικό όφελος από όλα τα παραπάνω, αν κρίνεις έναν άνθρωπο από την ομάδα του και βρίζεις ανεξέλεγκτα μάνες και πατέρες και τα σχετικά, τότε ναι, πρόσθεσε και το «ψυχικά άρρωστοι» αν το παραλείψαμε.
Σε κάθε άλλη περίπτωση όμως, η προτελευταία παράγραφος του κειμένου ξεκαθαρίζει τη θέση μου σε αυτόν τον διαχωρισμό και θα έπρεπε να σε καλύπτει. Κανένας φίλαθλος δεν θα έπρεπε να θίγεται από το παρόν κείμενο. Το ποδόσφαιρο έχει την θετική του, αλλά και την αρνητική του πλευρά, και εγώ αναφέρομαι μόνο στη δεύτερη. Θα έπρεπε κι εσύ ο ίδιος να κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό και να εναντιώνεσαι σε όλα αυτά τα αρνητικά στοιχεία του ποδοσφαίρου, που στην τελική έχουν μετατρέψει το άθλημα που αγαπάς σε αυτό το αίσχος που λέγεται «ελληνικό ποδόσφαιρο». Αν είναι να αλλάξει η κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτό δεν θα γίνει ούτε από τους χούλιγκανς, ούτε από τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους νονούς που διοικούν τις ομάδες. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο από τους υγιείς οπαδούς που αγαπάνε το άθλημα.
ΥΓ.: Λίγα λεπτά αφού απάντησα στο σχόλιό σου διάβασα για τον 21χρονο οπαδό που πέθανε σήμερα από μαχαιριά. Η είδηση ΕΔΩ. Αν δεν βλέπεις κάποια αρνητική πλευρά στον φανατισμό με τις ποδοσφαιρικές ομάδες, ή αν δεν καταλαβαίνεις ότι σε αυτόν ακριβώς τον φανατισμό αναφέρεται το κείμενό μου, τότε δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.
Αυτοι που αναφερεις σε καμμια περιπτωση δεν ειναι η πλειοψηφια οσων ασχολουνται με το ποδοσφαιρο και το γνωριζεις και εσυ, το λες αλλωστε. Ειναι οι τελειως ανεγκεφαλοι που λυμαινονται ενα ομορφο αθλημα για προσωπικα συμφεροντα και χαμηλα κινητρα. Ενα αθλημα τοσο ωραιο, που κραταει αμειωτο το ενδιαφερον, παρολα αυτα τα ασχημα που συμβαινουν. Με την μονη διαφορα, οτι οι υγιεις φιλαθλοι δεν μπορουν σχεδον τιποτα να κανουν, ωστε πραγματικα να ανακοψουν αυτη την πορεια… Αυτο ειναι αποκλειστικη δουλεια της πολιτειας, οπως σε καθε περιπτωση εγκληματικοτητας. Η αποχη απο κατι που μου αρεσει μεχρι να βρεθει η δυνατοτητα να ξεβρωμισει, μου στερει κατι πολυ σημαντικο για μενα, δεν αποτελει λυση. Σκεψου μονο να σταματουσες την ενασχοληση με το διαδυκτιο, μονο και μονο επειδη κινουνται σε αυτο διαφοροι εγκληματιες, να μειωναν την αξια του διαδυκτιου επειδη υπαρχουν σε αυτο εγκληματιες, να σου ελεγαν οτι εσυ σαν υγειες κομματι του διαδικτυου εισαι υπευθυνος για το ξεβρωμισμα του. Δεν γινεται ετσι, ουτε στο διαδυκτιο, ουτε στο ποδοσφαιρο, ουτε στην συσταση συμμοριων στο Λας Βεγκας, ουτε πουθενα αλλου. Την εξουσιοδοτηση, αλλά και την ισχυ για κατι τετοιο, εχει και πρεπει να εχει αποκλειστικα η πολιτεια. Ευχαριστω για την φιλοξενια.
ΥΓ. Μονο μια επιτυχημενη κεφαλια που καταληγει σε γκολ να αναλυσεις σε ολη της την εκταση, φτανει για να τοποθετησεις το ποδοσφαιρο στην κορυφη των αθληματων, απο αποψη δυσκολιας αλλά και ομορφιας. Δεν δεχομαι να μου εχουν κοψει την μπαλα οι αλητες, το κρατος να μην κάνει τιποτα για να αντιστρεψει τα δεδομενα, και επιπλεον να ευθυνομαι εγω και οι υπολοιποι υγειεις φιλαθλοι για αυτο, επειδη ταχα δεν κανουμε τιποτα για να αλλαξουμε την κατασταση. Η πλειοψηφεια των ποδοσφαιροφιλων ειναι υγειεις ανθρωποι, που ταλαιπωρουνται επειδη τους εχουν απομακρυνει απο κατι που τους αρεσει.
Συμφωνώ απολύτως. Δεν είπα ότι πρόκειται για την πλειοψηφία των φιλάθλων. Όσοι και να είναι, το κείμενό μου αφορά αυτούς που αποτελούν το πρόβλημα και μόνο αυτούς. Άλλο το ποδόσφαιρο και ο αθλητισμός, και άλλο η βία και ο φανατισμός. Εμένα με απασχολεί και κατακρίνω το δεύτερο (σε όλες τις πτυχές του, όχι μόνο στη μπάλα). Σε καμία περίπτωση δεν θεωρώ λύση την αποχή από το ποδόσφαιρο από όσους αγαπούν το άθλημα. Το αντίθετο μάλιστα, πιστεύω πως χρειάζονται περισσότεροι υγιείς φίλαθλοι. Αφού λοιπόν κι εσύ κάνεις αυτόν τον διαχωρισμό, και αφού ανήκεις στην μεριά των υγειών φιλάθλων, ελπίζω να καταλαβαίνεις ότι οι χαρακτηρισμοί που αναφέρεις στο πρώτο σου σχόλιο δεν έχουν σκοπό να θίξουν εσένα, αλλά αυτούς που αναφέρεις κι εσύ ως «τελείως ανεγκέφαλους που καταστρέφουν ενα όμορφο άθλημα».
«Ανέκαθεν η μπάλα μου ήταν αδιάφορη.»
Εγω απλα δεν καταλαβα αυτο
Δεν λεω οτι ολοι πρεπει να ενδιαφερονται για την μπαλα, απλα δεν καταλαβαινω πως γινεται να μην ενδιαφερονται
Καλημερα!
Ευκολα φιλε! εύκολα…