Author Archives: Nikos
Οι περισσότεροι θα έχετε ακούσει γι αυτό το βιβλίο, «Το μυστικό», και πολλοί από ‘σας ίσως το έχετε διαβάσει. Πρόκειται για ένα βιβλίο που έχει κάνει τεράστια επιτυχία, και σκοπό έχει να εξηγήσει τον τρόπο που θα πετύχουμε τους στόχους μας σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Το «μυστικό» έφτασε και στα δικά μου χέρια πριν μερικά χρόνια, όταν ένας φίλος μου ενθουσιασμένος από το βιβλίο αγόρασε αρκετά αντίτυπα και τα χάριζε στους φίλους του τα χριστούγεννα, κίνηση που εκτίμησα πολύ και γι αυτό διάβασα το βιβλίο με ακόμα μεγαλύτερη προσοχή. Δεν συμφώνησα με όσα διάβασα, παρά μόνο σε κάποια σημεία. Πιστεύω πως μπορεί να φανεί χρήσιμο για κάποιον αν το διαβάσει με προσοχή. Φοβάμαι όμως και ότι μπορεί πολύ εύκολα να το παρερμηνεύσει κανείς…
Εδώ και χρόνια, όπως όλοι όσοι έχουν email, λαμβάνω spam με το τσουβάλι, ειδικά στο «πρόχειρο» email που δημοσιεύω ελεύθερα. Πάντα είχα απορία με τα spam όπου κάποια εταιρεία με ενημερώνει πως κέρδισα εκατομμύρια σε κάποια κλήρωση, πως κάποιος επιχειρηματίας με τεράστια περιουσία έχει προβλήματα και με εμπιστεύθηκε να μεταφέρει τα λεφτά του στον τραπεζικό μου λογαριασμό, και τα σχετικά. Τι γίνεται τελικά με αυτά τα email; Υπάρχουν όντως κάποιοι που τα στέλνουν και περιμένουν απάντηση, ή παράγονται απλώς από bots; Με ποιον τρόπο ακριβώς περιμένουν να την πατήσουμε, και σε τι είδους στοιχεία μας θέλουν να αποκτήσουν πρόσβαση;
Για να μου φύγει επιτέλους αυτή η περιέργεια, αποφάσισα να δημιουργήσω έναν καινούριο λογαριασμό email και να απαντήσω σε ένα από αυτά τα spam. Και αν και δεν το περίμενα, πήρα απάντηση, και ξεκίνησα συνομιλία για να συνεργαστώ με κάποιον «καλό άνθρωπο» ώστε να μεταφέρουμε σε λογαριασμό μου ένα τεράστιο χρηματικό ποσό. Ας αναφέρω μια περίληψη της επικοινωνίας που είχαμε, και ύστερα θα δούμε μερικά πράγματα που ανακάλυψα για τον τρόπο που λειτουργούν αυτές οι απάτες…
Είναι πολύς καιρός που θέλω να γράψω για τα greeklish, την κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερη μάστιγα των εποχών μας μετά την κακογουστιά. Πρέπει να είναι σημειωμένο σαν θέμα στο πρόχειρό μου για πάνω από έναν χρόνο, αλλά ποτέ δεν ξέρω πως να το πιάσω και από που να ξεκινήσω. Ας αρχίσω λοιπόν ξεκαθαρίζοντας το εξής: Δεν έχω κανέναν νταλγκά με την ελληνική γλώσσα. Τα αρχαία ήταν το χειρότερο μάθημα που αναγκάστηκα να διαβάσω (λέμε τώρα) στα σχολικά μου χρόνια. Δεν τα γουστάρω, δεν με γουστάρουν, και κανείς από τους δυο μας δεν πρόκειται να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτό. Δεν γουστάρω τις πομπώδεις εκφράσεις, την καθαρεύουσα που χρησιμοποιούν δήθεν διανοούμενοι, και συγχύζομαι όταν ανοίγω να διαβάσω ένα σύγχρονο βιβλίο και βλέπω πολυτονικό σύστημα. Ξυπνάει μέσα μου μια μικρή Λουκά που θέλει να κάψει το βιβλίο και τον συγγραφέα μαζί. Οι λόγοι λοιπόν που απεχθάνομαι τα greeklish δεν είναι ιδεολογικοί (μην καταστρέψουμε τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας και τα σχετικά). Είναι καθαρά πρακτικοί.
Κατ’ αρχήν όταν χρησιμοποιείς greeklish κάνεις πρώτα κακό στον εαυτό σου, γιατί πολύ απλά ξεχνάς την ορθογραφία που τόσα χρόνια μάθαινες στο σχολείο. Και η ανορθογραφία δίνει πολύ άσχημη εντύπωση για έναν άνθρωπο, ειδικά στην εποχή που ο γραπτός λόγος μέσω internet αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι της εικόνας που θα σχηματίσουν οι άλλοι για ‘σένα όταν δεν σε ξέρουν προσωπικά…
- Αν βρέχει, ή έχει κρύο, ή και τα δύο, το λεωφορείο θα καθυστερήσει.
- Αν πας στη στάση νωρίς, το λεωφορείο θα καθυστερήσει. Αν καθυστερήσεις να πας στη στάση, θα έρθει νωρίς.
- Τα λεωφορεία που περιμένουν οι άλλοι στη στάση φτάνουν στην ώρα τους.
- Δύο λεωφορεία με τον ίδιο προορισμό θα φτάσουν στη στάση πάντα ταυτόχρονα.
- Η ταμπέλα στο μπροστινό μέρος του λεωφορείου είναι κυρίως διακοσμητική, δεν έχει να κάνει με τον προορισμό.
- Η αναμονή στη στάση διαρκεί περισσότερο από τη διαδρομή.
- Το λεωφορείο που σκοπεύεις να πάρεις περνάει 5 λεπτά πριν φτάσεις στη στάση.
- Όσο περισσότερη ζέστη έχει έξω, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να μην υπάρχει κλιματισμός μέσα στο λεωφορείο.
- Το λεωφορείο που περιμένεις πάντα περνάει πρώτα προς την αντίθετη κατεύθυνση.
- Αν θες να προλάβεις το τελευταίο δρομολόγιο της ημέρας, έχει φύγει δύο λεπτά νωρίτερα.
- Αν ανάψεις τσιγάρο στη στάση, έρχεται το λεωφορείο.
- Αν ανάψεις τσιγάρο στη στάση για να έρθει το λεωφορείο, θα καθυστερήσει κι άλλο.
- Αν πρέπει οπωσδήποτε να πάρεις ένα λεωφορείο, θα έχουν απεργία.
- Αν περπατώντας προς τη στάση κοιτάζεις κάθε τόσο πίσω σου για να δεις αν έρχεται το λεωφορείο, δεν θα έρθει. Αν δεν κοιτάζεις, θα σε προσπεράσει τη στιγμή που φτάνεις στη στάση.
- Αν περιμένεις για πολλή ώρα στη στάση και αποφασίσεις να φύγεις, το λεωφορείο θα φτάσει μόλις έχεις απομακρυνθεί τόσο ώστε να μην μπορείς να το προλάβεις.
- Το συνεπές ωρολόγιο πρόγραμμα των λεωφορείων είναι γνωστό σαν ένα από τα σημαντικότερα δείγματα επιστημονικής φαντασίας που έχει εμπνευστεί ποτέ το ανθρώπινο είδος.
Αυτόν τον καιρό έχω ξεκινήσει και βλέπω δύο σειρές ντοκιμαντέρ του BBC, το Life και το Planet Earth (thanks Πάνο!). Πρόκειται για δύο κορυφαία ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν τη ζωή και τη νοημοσύνη ζώων και φυτών του πλανήτη. Σε συνδυασμό με τους κορυφαίους επαγγελματίες του χώρου, την προηγμένη τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για τα γυρίσματα και το καταπληκτικό soundtrack, καταφέρνουν να παρουσιάσουν το μεγαλείο της φύσης με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Παρακολουθώντας κανείς τις σειρές αισθάνεται μικρός. Μικρός σε ένα τεράστιο σύμπαν, σε έναν μικρό πλανήτη στον οποίο δεν είμαστε το επίκεντρο της ζωής, αλλά ένα πολύ μικρό, απειροελάχιστο μέρος της. Νομίζω είναι δύο ντοκιμαντέρ που θα πρέπει να τα δει ο καθένας. Mε μία αναζήτηση θα βρείτε πολλές πηγές για να τα παρακολουθήσετε είτε online, είτε σε DVD. Επίσης προτιμήστε την έκδοση με τα extra video σε κάθε επεισόδιο, όπου στο τέλος παρουσιάζονται τα πιο δύσκολα γυρίσματα του συνεργείου. Είναι πολύ εντυπωσιακό, οι άνθρωποι πολλές φορές ξεπέρασαν τα όριά τους για ολόκληρους μήνες ώστε να τραβήξουν μια σκηνή λίγων μόνο δευτερολέπτων. Η φωνή στο παρακάτω trailer είναι λίγο «Hollywood», αλλά δεν βρήκα κάτι καλύτερο:…
Δεν είμαι άνθρωπος που πιστεύει σε συνωμοσίες και μυστικές οργανώσεις με σατανικά μυαλά που έχουν σκοπό να καταστρέψουν την ανθρωπότητα και τα σχετικά. Είναι όμως κάποιες περιπτώσεις που δεν μπορείς να δώσεις άλλη εξήγηση. Όταν η κακογουστιά ξεπερνάει τα όρια του κιτς και του σουρεαλισμού, ξεπερνάει την ενόχληση και φτάνει σε βαθμό προσβολής, δεν γίνεται να το αποδώσεις σε αναισθησία. Εκεί πλέον πείθεσαι πως κάποιος συνωμοτεί εναντίον σου μόνο και μόνο για να σε βασανίσει. Τουλάχιστον σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα έπειτα από το τελευταίο μου ταξίδι με το ΚΤΕΛ.
Όλοι έχετε δει τα γνωστά κουβούκλια στις στάσεις του ΚΤΕΛ, σε μέγεθος λίγο μικρότερα από περίπτερα, όπου βγάζουμε τα εισιτήρια. Για σκεφτείτε, έχετε δει ποτέ τον υπάλληλο που βρίσκεται μέσα να βγαίνει από την πορτούλα στο πίσω μέρος;… Έχετε δει ποτέ υπαλλήλους να αλλάζουν βάρδια, να βγαίνουν για τσιγάρο ή για κατούρημα;… Όχι! Και ο λόγος που δεν έχετε δει κανέναν να βγαίνει, είναι γιατί κανένας ποτέ δεν βγαίνει. Η θεωρία μου έχει ως εξής:…
Εδώ και πολύ καιρό ήθελα να ανανεώσω την εμφάνιση του Stupidity, αλλά δεν έβρισκα κάποιο template που να ταιριάζει στη δομή του blog, ή τέλος πάντων να μπορεί να ταιριάξει με λίγες αλλαγές. Μπορεί απλώς να ήταν η ιδέα μου, γιατί το προηγούμενο θέμα παρ’ όλο που είχε αρκετές ατέλειες στην εμφάνιση και τη γραμματοσειρά, ήταν η πρώτη εμφάνιση του Stupidity.gr από τη δημιουργία του, και είχα αφιερώσει πολύ χρόνο και κάψιμο με τον κώδικα για να το φέρω σε αυτή τη μορφή, και δεν μου ήταν τόσο εύκολο να το αντικαταστήσω.
Εν τέλει, έχοντας ψάξει τον τελευταίο καιρό ανάμεσα σε χιλιάδες templates, εντόπισα αυτό το ωραίο θεματάκι και είπα να το δοκιμάσω. Η μετάφραση δεν ήταν τόσο δύσκολη υπόθεση, όσο οι τροποποιήσεις σε κάποιες «ιδιαιτερότητες» του template, δεδομένου ότι δεν παίζω και στα δάχτυλα την php. Ακόμα η δουλειά δεν τελείωσε, υπάρχουν αρκετές λεπτομέρειες που χρειάζονται διορθώσεις και απομεινάρια από το παλιό θέμα. Μέσα στις επόμενες μέρες όμως ελπίζω να έχουν τακτοποιηθεί όλα…
Η κατάσταση που επικρατεί κάθε εκλογική περίοδο στις γειτονιές είναι γελοία. Φυλλάδια με ατάκες «φροντίζουμε για το περιβάλλον» και «φροντίζουμε για τον δήμο μας» βρίσκονται πεταμένα παντού. Και ακόμα χειρότερα, βρίσκονται εντελώς αδιάκριτα κολλημένα και πεταμένα στα αυτοκίνητα και στις εισόδους των σπιτιών μας. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός οτι είναι προσβλητικό για τη νοημοσύνη μας να περιμένουν να τσιμπήσουν ψήφους επειδή βρήκαμε ένα φυλλάδιο στην πόρτα μας, είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό, ενοχλητικό και γελοίο. Για να μην αναφερθώ στα πολιτικά μηνύματα που έρχονται στα κινητά από τον κάθε άσχετο εντελώς αδιάκριτα.
Δεν ξέρω τι να άλλο να κάνω σε τέτοιες περιπτώσεις, πέρα από το να εξασκήσω την τέχνη του trolling. Το mail λοιπόν που έστειλα σήμερα στον δήμαρχο της περιοχής μου:
Αγαπητέ κύριε δήμαρχε,
Ως γνωστόν, όλες οι παρατάξεις αυτές τις προεκλογικές ημέρες, σε ένδειξη μέριμνας για την προστασία του περιβάλλοντος και σε μια προσπάθεια διατήρησης του δήμου μας καθαρού από σκουπίδια, τυπώνουν χιλιάδες φυλλάδια που απεικονίζουν υποψηφίους σε μεγαλειώδεις πόζες, τα οποία στην συνέχεια με διακριτικότητα και συνέπεια τοποθετούν σε υαλοκαθαριστήρες αυτοκινήτων, γραμματοκιβώτια, εξώπορτες, εισόδους πολυκατοικιών, στάσεις λεωφορείων, πάρκα και πλατείες, ή απλώς χαρμόσυνα τα σκορπούν στους δρόμους σε στυλ φέιγ-βολάν. Δύο πράγματα δίνουν την αίσθηση εκλογών στους πολίτες τούτες τις μέρες: Τα πολύχρωμα εκλογικά φυλλάδια που πλημμυρίζουν τους δρόμους, και οι επαναλήψεις της παλιάς ελληνικής ταινίας «Υπάρχει και φιλότιμο» με τον Μαυρογυαλούρο, που παίζει πάντα τέτοια εποχή σε όλα τα κανάλια…
Πέρυσι τέτοια εποχή είχα γράψει ένα post για τα αντικαπνιστικά μέτρα που είχαν ξεκινήσει δοκιμαστικά. Επί έναν χρόνο δεν άλλαξε τίποτα, μέχρι φέτος που άρχισε να εφαρμόζεται πάλι (στο περίπου) ο νόμος περί απαγόρευσης του καπνίσματος. Ένα χρόνο μετά θέλω να προσθέσω κάποιες σκέψεις. Το περσινό post θα το βρείτε εδώ: «Αντικαπνιστικά μέτρα και μαλακίες!»
Πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση διαβάζοντας το post ένα χρόνο μετά, είναι το πόσο επίκαιρο είναι. Πραγματικά δεν άλλαξε απολύτως τίποτα. Ο νόμος υποτίθεται ότι ισχύει, οι μαγαζάτορες είτε βγάζουν τασάκια, είτε βγάζουν ποτήρια με λίγο νερό, είτε σου λένε «ρίχτο στο πάτωμα», και ο κόσμος εξακολουθεί να διαφωνεί για το αν θα πρέπει να εφαρμοστεί και αν είναι το σωστό, ή αν είναι δικαίωμά μας να καπνίζουμε όπου γουστάρουμε. Αυτό που κάνει ακόμα πιο δύσκολη την εφαρμογή του νόμου είναι η περίοδος οικονομικής κρίσης που περνάει η χώρα, πράγμα που δεν αφήνει περιθώριο στα μαγαζιά να χάσουν πελάτες που είναι καπνιστές, και ειδικότερα τα μαγαζιά νυχτερινής διασκέδασης. Δεν θα ασχοληθώ όμως με τις οικονομικές προεκτάσεις του θέματος, αλλά θέλω να επικεντρωθώ μόνο στο θέμα της υγιεινής, της ευγένειας και της λογικής…
Οι χρήστες των social networks και περισσότερο του Twitter, πιθανότατα γνωρίζουν ήδη τον χαμό που επικρατεί με το #logo31, αφού τις τελευταίες μέρες γράφτηκαν αμέτρητα σχόλια για το συγκεκριμένο θέμα. Με δυο λόγια, η ιστορία ξεκίνησε ως εξής:
Η Οργάνωση Νέων Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ) αποφάσισε να διοργανώσει έναν ανοιχτό διαγωνισμό, όπου ο καθένας μπορεί να ανεβάσει τη δική του πρόταση για λογότυπο της οργάνωσης. Μετά το τέλος του διαγωνισμού, τα 3 καλύτερα logo θα περάσουν από μία επιτροπή όπου θα επιλέξει το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ. Ανάμεσα στα πρώτα λογότυπα που ανέβηκαν στο site του διαγωνισμού, έκανε την εμφάνισή του και το παρακάτω, που θα «έμενε στην ιστορία» σαν logo31:…
