Πώς είναι όταν πας για ύπνο στο κρεβάτι σου, αλλά δεν μπορείς να ανάψεις τα φώτα για να μην ξυπνήσεις τη γυναίκα σου που κοιμάται ήδη, και αναγκαστικά περπατάς μες τα σκοτάδια χωρίς να βλέπεις την μύτη σου, ψάχνοντας σαν γκαβός να αγγίξεις κάποιο έπιπλο για να προσανατολιστείς και να φτάσεις μέχρι το κρεβάτι χωρίς να τσακίσεις το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού σε κάποια γωνία?… Έτσι είναι η εθνική οδός στην Κρήτη, βγαίνοντας από Ηράκλειο. Μόνο που σ’ αυτή την περίπτωση δεν κοιμάται κανείς, απλώς δεν γουστάρουν να βάλουν φώτα.

Η κοινή λογική μας λέει να μην περπατάμε μες την εθνική. Τουλάχιστον εγώ το αποφεύγω. Όταν είναι νύχτα, δεν υπάρχει φωτισμός, και βρίσκεσαι πεζός στο αντίθετο ρεύμα της εθνικής οδού με οχήματα πολύ πιο βαριά από ‘σένα να κινούνται προς την κατεύθυνσή σου με 120 χλμ/ώρα, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης σου λέει «φύγε ρε μαλάκα από την άσφαλτο μην έχουμε άλλα». Υπάρχει όμως κάτι πολύ πιο ισχυρό από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, και φυσικά από την κοινή λογική. Τι άλλο?… η θρησκεία.

Εδώ λοιπόν στην Κρήτη έχουν μια παράδοση. Μια φορά το χρόνο ξεκινάνε οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού έξω από το Ηράκλειο και φεύγουν με τα πόδια μες την εθνική οδό χωρίς καθόλου φως, μόνο με έναν φακό, για να καταλήξουν σε ένα άλλο χωριό έξω από το Ηράκλειο όπου βρίσκεται μια εκκλησία με το ανάλογο πανηγύρι εκείνη τη μέρα, με πάγκους, εμπόρους, ψησταριές με σουβλάκια, εικονίτσες, κομποσκοίνια, μπιχλιμπίδια, και κάθε είδους εμπορική εκμετάλλευση. Ατυχήματα φυσικά έχουν συμβεί πολλά, αλλά μια συγκεκριμένη αληθινή περίπτωση μου τράβηξε το ενδιαφέρον ώστε να γράψω το σημερινό post…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ο τίτλος του σημερινού post είναι ο τίτλος της εργασίας ενός μαθητή που κέρδισε το πρώτο βραβείο του «Greater Idaho Falls Science Fair». Σκοπός της εργασίας ήταν να δείξει πόσο εύπιστοι είμαστε όταν πρόκειται για επιστημονικές, ιατρικές και περιβαλλοντολογικές έρευνες που φέρνουν την καταστροφή και φωνάζουν για κινδύνους που απειλούν την υγεία μας. Ο μαθητής λοιπόν έκανε μια έρευνα και ζήτησε από 50 άτομα να υπογράψουν το παρακάτω κείμενο:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πρόσφατα έγραψα λίγα λόγια για την έννοια της ηλιθιότητας που έχω στο μυαλό μου σαν αντικείμενο του blog, στο post «Ένας χρόνος ηλιθιότητας». Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ηλιθιότητας από κοινωνικής πλευράς (πιθηκισμός θα ήταν μάλλον πιο κατάλληλη λέξη), θυμήθηκα ένα ωραίο πείραμα για το οποίο είχα διαβάσει, το οποίο συνοψίζει κατά κάποιον τρόπο μια μικρογραφία της ανθρώπινης κοινωνικής εξέλιξης. Αξίζει να το έχουμε στο μυαλό μας, και να σκεφτούμε σε πόσες περιπτώσεις λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο στην καθημερινότητά μας…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πολύ συχνά όταν παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου, έχω μια δυνατή εντύπωση πως έχουμε αποπροσανατολιστεί εντελώς. Οι συνέπειες της κατανάλωσης, των media και των διαφημίσεων, των «celebrities» και των προτύπων είναι εμφανείς στον τρόπο ζωής και στην καθημερινότητά μας. Άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια, μειονεκτικά, επειδή το σώμα τους δεν έχει τις αναλογίες που θεωρούνται ιδανικές, επειδή η εμφάνισή τους δεν φτάνει αυτό που θεωρείται το «τέλειο» με γνώμονα τα περιοδικά και τα μοντέλα που διαφημίζουν επώνυμα ρούχα. Πολύ λυπηρό. Και ακόμα πιο λυπηρό, το οτι άνθρωποι πασχίζουν να τροποποιήσουν την εμφάνισή τους σύμφωνα πάντα με αυτό που προστάζει η μόδα. Να φορέσουν συγκεκριμένα ρούχα, να χτενιστούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βαφτούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βάψουν το μαλλί συγκεκριμένο χρώμα κ.ο.κ. Πράγμα γελοίο, αν σκεφτεί κανείς πως η ομορφιά είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Για παράδειγμα, η φυλή Kayan του Θιβέτ, θεωρεί ομορφιά στις γυναίκες τον πολύ μακρύ λαιμό. Γι αυτό τον λόγο από μικρά κορίτσια φοράνε μεταλλικά κολιέ που επιμηκύνουν τον λαιμό σε σημείο που για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αφύσικο. Στην Ιαπωνία ένα πρότυπο ανδρικής ομορφιάς είναι οι παλαιστές σούμο, κάτι που επίσης για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αντιαισθητικό. Στοιχείο ομορφιάς στις γκέισες είναι επίσης τα πολύ μικρά πέλματα, και γι αυτό τον λόγο τύλιγαν τα πόδια τους σφιχτά από μικρά κορίτσια ώστε να μην αναπτυχθούν τα πόδια και να παραμείνουν υπερβολικά μικρά. Κάθε λαός και κάθε κουλτούρα έχει τα δικά του ιδανικά πρότυπα ομορφιάς, στα οποία ο κόσμος προσπαθεί να μοιάσει, πρόθυμος να καταβάλλει κόπο, χρήματα, και πολλές φορές πόνο. Τελικά ποιός είναι ο λόγος για όλα αυτά? Είναι η συνήθεια που μας κάνει να θεωρούμε κι εμείς πρότυπο ομορφιάς αυτό που συναντάμε συχνότερα στην κουλτούρα μας, ή μήπως είναι η ανάγκη για αποδοχή από την κοινωνία?…

Όλες αυτές οι σκέψεις ήρθαν κοιτάζοντας τις φωτογραφίες του Danny Santos II. Πρόκειται για έναν φωτογράφο που τραβάει φωτογραφίες από αγνώστους στους δρόμους της Σιγκαπούρης, και έχει ένα σπάνιο ταλέντο, να βλέπει την πραγματική ομορφιά στα πρόσωπα γύρω του και να την αποτυπώνει με τον φακό του. Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά από τα πορτρέτα που έχει τραβήξει…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Τώρα που πέρασε ο πανικός της γρίπης των χοίρων και καταφέραμε να επιβιώσουμε από άλλη μία «πανδημία», είναι μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά που άφησε πίσω της η ασθένεια, χωρίς να πέσουν πάνω μου τρομοκρατημένοι αναγνώστες φωνάζοντας «μην παραπληροφορείτε τον κόσμο, τρέχτε όλοι να εμβολιαστείτε, ήρθε το τέλος» και τα σχετικά. Αφορμή για αυτή την μικρή αναζήτηση στα ποσοστά θανάτου της γρίπης ήταν μια ξεθωριασμένη και σκισμένη αφίσα που είδα στη σχολή μου, με οδηγίες για το πως να προφυλαχτούμε από τον φονικό ιό, πως να φτερνιζόμαστε, πότε και πού να φοράμε μάσκες για να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη μας και τα σχετικά. Απομεινάρια της ομαδικής τρομοκρατίας που φάγαμε από τα media. Και τελικά τι άφησε πίσω της αυτή η φονική γρίπη?… Ξεθωριασμένες αφίσες στους δημόσιους χώρους, και πολλά πολλά λεφτά στις τσέπες των φαρμακοβιομηχανιών. Όσο για τα θύματα της γρίπης, οι περισσότερες περιπτώσεις θανάτων ήταν αμφιλεγόμενες. Στα περισσότερα περιστατικά οι ασθενείς είχαν κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας το οποίο επιδεινώθηκε με την γρίπη. Λίγες ήταν οι περιπτώσεις όπου πλήρως υγιείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον ιό. Ας δεχτούμε όμως πως σε όλες τις περιπτώσεις ο θάνατος οφείλεται μόνο στη γρίπη των χοίρων ώστε να κάνουμε τη σύγκριση.

Θυμάστε την παλιότερη πανδημία, τη γρίπη των πουλερικών? Ξεκίνησε στις αρχές του 2005, και μέχρι τον Μάρτιο του 2008 είχαμε 236 νεκρούς. Δηλαδή, έναν μέσο όρο 78 νεκρών ετησίως. Ο ίδιος πανικός και τότε: Κάντε το εμβόλιο, μην τρώτε και μην πλησιάζετε κοτόπουλα, βούιζαν τα κανάλια και οι εφημερίδες, ρεπορτάζ με μουσική-θρίλερ από πίσω, τρομοκρατία για τον νέο φονικό ιό. Για να κάνουμε λοιπόν μια σύγκριση των ετησίων θανάτων:…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από τη δημιουργία του Stupidity.gr στην πρώτη του μορφή. Σκόπευα να ετοιμάσω ένα πιο ιδιαίτερο post για σήμερα, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου τον τελευταίο καιρό ήρθα πάλι με άδεια χέρια. Γι αυτό λοιπόν, και αφού έχει αρχίσει σιγά σιγά ξεκαθαρίζει η μορφή του blog, είναι μια καλή ευκαιρία να εξηγήσω για ποιό λόγο επέλεξα την ανθρώπινη ηλιθιότητα σαν θέμα. Σίγουρα όχι γιατί θεωρώ τον εαυτό μου πιο έξυπνο από τους άλλους, και σίγουρα όχι για να κράζω δεξιά και αριστερά. Η ηλιθιότητα έχει πολλές μορφές, και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει στιγμές βλακείας, όσο έξυπνος και να είναι. Για την ακρίβεια πιστεύω πως οι σύγχρονες κοινωνίες πιο πολύ στην ηλιθιότητα βασίζονται, παρά στην πρόοδο και την εξυπνάδα. Είμαι σίγουρος πως πολλοί θα έχετε σκεφτεί, «αν ερχόμουν από έναν άλλον πλανήτη και παρατηρούσα για πρώτη φορά την ανθρωπότητα, τη συμπεριφορά και τις συνήθειες των ανθρώπων, τι εντύπωση θα σχημάτιζα?…». Η ακόμα χειρότερα, σκεφτείτε να ερχόταν κάποιος στην αρχαιότητα, να έβλεπε ανθρώπους να προσκυνούν κεραυνούς, να κάνουν βάρβαρους πολέμους, να ζουν σε μοναρχικά καθεστώτα, και να έλεγε «χέστο, ακόμα βάρβαροι είναι, θα έρθω πάλι σε 2.500 χρόνια που θα έχουν εξελιχθεί». Θα έβλεπε άραγε καμιά ουσιαστική εξέλιξη?… Πραγματικά αν σκεφτεί κανείς έξω από τη συνήθεια και παρατηρήσει τον κόσμο μας, αυτό που θα δει θα είναι ανούσιες συμπεριφορές, προλήψεις, βλαμμένα κοινωνικά πρότυπα, θρησκείες και παράξενες τελετουργίες. Μια ανθρωπότητα που μόνη της κατασκεύασε κοινωνίες που λειτουργούν εις βάρος της. Ναρκωτικά και όπλα, δουλειά και χρήματα, ανθυγιεινές συνθήκες ζωής και ασθένειες, περιβαλλοντικές καταστροφές που απειλούν άμεσα το μέλλον μας, όλα δημιουργημένα από τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε πως δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με τον ίδιο τρόπο που το δημιούργησες…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Κατ’ αρχήν όσοι παρακολουθείτε το blog θα παρατηρήσατε πως εδώ και λίγο καιρό δεν υπάρχει πολύ κίνηση. Δεν έχασα το ενδιαφέρον μου, ούτε βαρέθηκα, ούτε στέρεψα απο ιδέες. Απλώς τον τελευταίο καιρό έχω πολύ τρέξιμο και δυστυχώς δεν μου μένει καθόλου χρόνος για το blog. Σε λίγο όμως μπαίνει το καλοκαιράκι και θα ξεμπλοκάρω, και θα έχω όλο το χρόνο να ασχοληθώ με τη θεματολογία, καθώς και με διάφορες ανανεώσεις που σκέφτομαι για τη σελίδα. Όλον αυτόν τον καιρό κρατάω «σημειώσεις» και έχω ήδη μερικά μισοτελειωμένα post στο πρόχειρο (κυρίως ασυνάρτητες σκέψεις και μπούρδες), καθώς και αρκετά βίντεο που μου έχουν στείλει αναγνώστες ή που έχουν πέσει στα χέρια μου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Οπότε σύντομα θα επιστρέψω ανανεωμένος!

Χθες το βράδυ που βρήκα λίγο χρόνο, ασχολήθηκα με μια προσθήκη που μου είχε ζητήσει ο φίλος Ισίδωρος μέσω Twitter (ευχαριστώ για την πρόταση @isidorosr20595!). Όσοι λοιπόν δεν συμπαθείτε τα RSS Feeds, από σήμερα μπορείτε να λαμβάνετε ενημερώσεις για νέα post στο mail σας. Φυσικά δεν πρόκειται να λαμβάνετε κανενός είδους spam απο το Stupidity, παρά μόνο μια αυτοματοποιημένη ενημέρωση όποτε δημοσιεύεται νέο post σε κάποια από τις κατηγορίες. Και εννοείται το e-mail σας δεν δημοσιεύεται σε τρίτους, και δεν χρησιμοποιείται για κανέναν άλλον σκοπό πέρα απο τις παραπάνω ειδοποιήσεις. Όσοι παρακολουθείτε και το syrtari.gr, σύντομα θα προστεθεί κι εκεί η ίδια ανανέωση.

Για να γραφτείτε στις ενημερώσεις μέσω e-mail μπορείτε να κάνετε κλικ ΕΔΩ, και να συμπληρώσετε το e-mail σας στο αντίστοιχο πεδίο, ή να πατήσετε εκείνο το όμορφο κουμπάκι που πρόσθεσα στο sidebar:

Υπενθυμίζω πως μπορείτε επίσης να παρακολουθείτε τις ανανεώσεις του Stupidity.gr μέσω RSS feeds, μέσω του Facebook page όπου εκτός από τις ενημερώσεις για νέα posts ανεβάζω διάφορες βλαμμένες φωτογραφίες, ηλίθιες εφευρέσεις, βίντεο και οτιδήποτε σχετικό, καθώς και από το προφίλ μου στο Twitter όπου πέρα από τις ενημερώσεις του blog γράφω σε γενικές γραμμές το μακρύ μου και το κοντό μου. Καθένας όπως βολεύεται.

Αυτά τα λίγα για την ώρα, τα λέμε σύντομα!

Ο καλύτερος τρόπος να επιδείξει ένας άνθρωπος χαμηλή νοημοσύνη, αμορφωσιά, και ηλιθιότητα είναι να εκδηλώνει φασιστικές και ρατσιστικές ιδεολογίες και συμπεριφορές. Είχα πει να μην ασχοληθώ στο Stupidity με το θέμα αυτόν τον καιρό που έτσι κι αλλιώς τα κρούσματα είναι εμφανή σε όλους, περισσότερο για λόγους της προσωπικής μου ψυχικής ηρεμίας. Δυστυχώς η φράση «Η βλακεία είναι ανίκητη» αποδεικνύεται ακόμη μία φορά αληθινή, και η συνεχής προσπάθεια να τα βάλει κανείς με τη βλακεία, μπορεί να γεράσει έναν νέο άνθρωπο πριν την ώρα του. Επίσης το θέμα του φασισμού τον τελευταίο καιρό έχει και πολιτικές προεκτάσεις (αλλά και αφορμές), και η πολιτική είναι κάτι που θέλω να κρατήσω μακριά απο το blog μου όσο γίνεται. Όχι γιατί δεν είναι μέσα στα προσωπικά μου ενδιαφέροντα, αλλά επειδή δεν είναι το αντικείμενο που μου αρέσει να γράφω, δεν είναι το αντικείμενο που θέλω να συζητώ με τους φίλους μου μέσω αυτού του blog, και δεν έχω καμία όρεξη να σχολιάζω την επικαιρότητα σαν παρουσιαστής ειδήσεων σε παρακμιακό τηλεοπτικό κανάλι. Δεν θέλω λοιπόν να σχολιάσω ούτε την επικαιρότητα με τους Γερμανούς, ούτε τα Σκόπια, ούτε να λύσω το Κυπριακό. Με προβληματίζει περισσότερο η κοινωνία στην οποία ζω, και οι άνθρωποι που γνωρίζω και συναναστρέφομαι. Με αφορμή λοιπόν τα απαράδεκτα συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου απο άντρες των ειδικών δυνάμεων, είπα να γράψω κι εγώ μερικές σκέψεις για τα κρούσματα ρατσισμού που γίνονται όλο και πιο έντονα τον τελευταίο καιρό.

Διαβάστε τη συνέχεια »

Σας λέω αυτός ο πλανήτης δεν πάει καθόλου καλά! Ποτέ δεν περίμενα να γράψω τον παραπάνω τίτλο στο blog μου. Τυχαία έπεσα πάνω σε μία φωτογραφία με έναν τύπο που σιδέρωνε μια μπλούζα, κάνοντας ελεύθερη πτώση απο αεροπλάνο μαζί με τη σιδερώστρα. Λέω δεν μπορεί να είναι ο μόνος τρελός που το επιχείρησε, θα υπάρχουν κι άλλοι που ακολούθησαν το λαμπρό αυτό παράδειγμα. Κάνω ένα search στο google και τι να δω… Το «Extreme Ironing» έχει γίνει πλέον ένα είδος αθλήματος!! Εκατοντάδες «ακραίοι σιδερωτές» σε όλο τον κόσμο, παίρνουν τη σανίδα τους (τη σιδερώστρα δηλαδή), και σιδερώνουν σε κορυφές βράχων, σε ελεύθερες πτώσεις απο αεροπλάνα, στο βυθό της θάλασσας, σε κανό, κάνοντας surfing, κάνοντας ποδήλατο, καθώς και σε εντυπωσιακές φιγούρες και άλματα!!.. Η απήχηση που έχει το άθλημα είναι μεγάλη, και το καινούριο αυτό σπορ συνεχώς κερδίζει νέους υποστηρικτές. Μάλιστα υπάρχουν πολλά επίσημα site για τους λάτρεις του αθλήματος, καθώς και άρθρο στο wikipedia, στο οποίο ανακάλυψα πως τον Ιανουάριο του 2009 καταρρίφθηκε και το παγκόσμιο ρεκόρ, όταν 86 δύτες βούτηξαν και σιδέρωσαν ταυτόχρονα στον βυθό της θάλασσας.

Η περιγραφή του αθλήματος απο το επίσημο site του Extreme Ironing ήταν αρκετή για να προσελκύσει το ενδιαφέρον μου: «Το νέο επικίνδυνο άθλημα που συνδυάζει την αδρεναλίνη μιας εξωτερικής δραστηριότητας με την ικανοποίηση μιας καλοσιδερωμένης μπλούζας».

Αλλά για να καταλάβετε κι εσείς περί τίνος πρόκειται, ας δούμε μερικά απο τα καλύτερα στιγμιότυπα!

Διαβάστε τη συνέχεια »

Για κάποιο περίεργο λόγο, έχει επικρατήσει η άποψη πως οι άγιοι έχουν επιλέξει σαν μέθοδο προσέγγισης των πιστών την θαυματουργή εμφάνισή τους σε διάφορα και άσχετα καθημερινά αντικείμενα και τοποθεσίες. Όπως άλλωστε μας δίδαξε η εκκλησία, οι άγιοι δεν γουστάρουν πολυτέλειες. (Μην κοιτάτε τα χρυσαφικά των παπάδων, τα οικόπεδα και τα τεράστια οικονομικά ποσά που έχει αποταμιευμένα η εκκλησία, αυτό δεν έχει σχέση). Τι να τα κάνουν οι άγιοι τα οράματα, και τις σούπερ-ντούπερ φαντασμαγορικές εμφανίσεις με σάλπιγγες, καραμούζες, αγγέλους, λάμψεις, ψαλμούς και υπερπαραγωγές, όταν μπορούν πολύ απλά να εμφανιστούν σε μια φρυγανιά με τη μορφή κρούστας, σε ένα δέντρο με τη μορφή κουφάλας, σε ένα ταβάνι με τη μορφή υγρασίας λόγο διαρροής στα υδραυλικά απο τη μπανιέρα του απο πάνω. Και στην τελική σου λέει, άμα εγώ την κάνω την γαμάτη εμφάνισή μου με ένα όραμα, την άλλη μέρα που θα βγει στους δρόμους ο άνθρωπος και θα φωνάζει «Είδα τον Κύριο! Μου μίλησε ο θεός!», σιγά μην τον πιστέψουν, θα τον κλείσουν μέσα. Ενώ, κάνοντας την εμφάνισή σου σε έναν αποξηραμένο χουρμά για παράδειγμα, δίνεις στον πιστό χειροπιαστές αποδείξεις, καθώς και την ευκαιρία στον κόσμο να προσέλθει μαζικά για να προσκυνήσει τον θαυματουργό χουρμά.

Με μια αναζήτηση στο internet, θα εκπλαγείτε απο τις εκατοντάδες εμφανίσεις του Ιησού και της Παναγίας σε διαφόρων ειδών αντικείμενα και τοποθεσίες: Σε τοίχους, δέντρα, καβούκια, σεντόνια, φρούτα, συσκευασίες, στάχτες, σύννεφα, λεκέδες, ακτινογραφίες, όπου μπορείτε να φανταστείτε. Ακόμα περισσότερο θα εκπλαγείτε με το πλήθος κόσμου που σπεύδει να αφήσει κομποσκοίνια, σταυρουδάκια, κεράκια, εικονίτσες, και κάθε είδους χριστιανικό σύμβολο δίπλα στα εν λόγω αντικείμενα, να σταυροκοπηθεί μπροστά τους και να τα προσκυνήσει, αλλά και την ευκολία με την οποία οι εκκλησίες αποδέχονται και προωθούν τα αντικείμενα αυτά ως πράγματι θαυματουργά, απο τη στιγμή που έχουν έστω και την παραμικρή πιθανότητα για οικονομική εκμετάλλευση.

Δύο περιπτώσεις υπάρχουν σε αυτές τις θαυματουργές εμφανίσεις. Ίσως είναι απλώς στη φαντασία των πιστών, που απο τη στιγμή που αυτό θέλουν να δουν, αυτό βλέπουν. Σε αυτή την περίπτωση, οι πιστοί έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Η άλλη περίπτωση είναι να πρόκειται για πραγματικές εμφανίσεις των αγίων. Σε αυτή την περίπτωση, οι άγιοι είναι αυτοί που έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Όπως και να ‘χει, οι εμφανίσεις αυτές είναι άκρως ευρηματικές. Το Stupidity.gr μάζεψε τις καλύτερες απο αυτές, και σας παρουσιάζει… Το Top 5 των πιο γελοίων θαυμάτων σε καθημερινά αντικείμενα!
 
Δείτε το Top 5