Κατηγορία: Blog
Πολύ συχνά όταν παρατηρώ τον κόσμο γύρω μου, έχω μια δυνατή εντύπωση πως έχουμε αποπροσανατολιστεί εντελώς. Οι συνέπειες της κατανάλωσης, των media και των διαφημίσεων, των «celebrities» και των προτύπων είναι εμφανείς στον τρόπο ζωής και στην καθημερινότητά μας. Άνθρωποι νιώθουν ανασφάλεια, μειονεκτικά, επειδή το σώμα τους δεν έχει τις αναλογίες που θεωρούνται ιδανικές, επειδή η εμφάνισή τους δεν φτάνει αυτό που θεωρείται το «τέλειο» με γνώμονα τα περιοδικά και τα μοντέλα που διαφημίζουν επώνυμα ρούχα. Πολύ λυπηρό. Και ακόμα πιο λυπηρό, το οτι άνθρωποι πασχίζουν να τροποποιήσουν την εμφάνισή τους σύμφωνα πάντα με αυτό που προστάζει η μόδα. Να φορέσουν συγκεκριμένα ρούχα, να χτενιστούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βαφτούν με συγκεκριμένο τρόπο, να βάψουν το μαλλί συγκεκριμένο χρώμα κ.ο.κ. Πράγμα γελοίο, αν σκεφτεί κανείς πως η ομορφιά είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Για παράδειγμα, η φυλή Kayan του Θιβέτ, θεωρεί ομορφιά στις γυναίκες τον πολύ μακρύ λαιμό. Γι αυτό τον λόγο από μικρά κορίτσια φοράνε μεταλλικά κολιέ που επιμηκύνουν τον λαιμό σε σημείο που για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αφύσικο. Στην Ιαπωνία ένα πρότυπο ανδρικής ομορφιάς είναι οι παλαιστές σούμο, κάτι που επίσης για τη δικιά μας κουλτούρα θεωρείται αντιαισθητικό. Στοιχείο ομορφιάς στις γκέισες είναι επίσης τα πολύ μικρά πέλματα, και γι αυτό τον λόγο τύλιγαν τα πόδια τους σφιχτά από μικρά κορίτσια ώστε να μην αναπτυχθούν τα πόδια και να παραμείνουν υπερβολικά μικρά. Κάθε λαός και κάθε κουλτούρα έχει τα δικά του ιδανικά πρότυπα ομορφιάς, στα οποία ο κόσμος προσπαθεί να μοιάσει, πρόθυμος να καταβάλλει κόπο, χρήματα, και πολλές φορές πόνο. Τελικά ποιός είναι ο λόγος για όλα αυτά; Είναι η συνήθεια που μας κάνει να θεωρούμε κι εμείς πρότυπο ομορφιάς αυτό που συναντάμε συχνότερα στην κουλτούρα μας, ή μήπως είναι η ανάγκη για αποδοχή από την κοινωνία;…
Όλες αυτές οι σκέψεις ήρθαν κοιτάζοντας τις φωτογραφίες του Danny Santos II. Πρόκειται για έναν φωτογράφο που τραβάει φωτογραφίες από αγνώστους στους δρόμους της Σιγκαπούρης, και έχει ένα σπάνιο ταλέντο, να βλέπει την πραγματική ομορφιά στα πρόσωπα γύρω του και να την αποτυπώνει με τον φακό του. Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά από τα πορτρέτα που έχει τραβήξει…
Τώρα που πέρασε ο πανικός της γρίπης των χοίρων και καταφέραμε να επιβιώσουμε από άλλη μία «πανδημία», είναι μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά που άφησε πίσω της η ασθένεια, χωρίς να πέσουν πάνω μου τρομοκρατημένοι αναγνώστες φωνάζοντας «μην παραπληροφορείτε τον κόσμο, τρέχτε όλοι να εμβολιαστείτε, ήρθε το τέλος» και τα σχετικά. Αφορμή για αυτή την μικρή αναζήτηση στα ποσοστά θανάτου της γρίπης ήταν μια ξεθωριασμένη και σκισμένη αφίσα που είδα στη σχολή μου, με οδηγίες για το πως να προφυλαχτούμε από τον φονικό ιό, πως να φτερνιζόμαστε, πότε και πού να φοράμε μάσκες για να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη μας και τα σχετικά. Απομεινάρια της ομαδικής τρομοκρατίας που φάγαμε από τα media. Και τελικά τι άφησε πίσω της αυτή η φονική γρίπη;… Ξεθωριασμένες αφίσες στους δημόσιους χώρους, και πολλά πολλά λεφτά στις τσέπες των φαρμακοβιομηχανιών. Όσο για τα θύματα της γρίπης, οι περισσότερες περιπτώσεις θανάτων ήταν αμφιλεγόμενες. Στα περισσότερα περιστατικά οι ασθενείς είχαν κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας το οποίο επιδεινώθηκε με την γρίπη. Λίγες ήταν οι περιπτώσεις όπου πλήρως υγιείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον ιό. Ας δεχτούμε όμως πως σε όλες τις περιπτώσεις ο θάνατος οφείλεται μόνο στη γρίπη των χοίρων ώστε να κάνουμε τη σύγκριση.
Θυμάστε την παλιότερη πανδημία, τη γρίπη των πουλερικών; Ξεκίνησε στις αρχές του 2005, και μέχρι τον Μάρτιο του 2008 είχαμε 236 νεκρούς. Δηλαδή, έναν μέσο όρο 78 νεκρών ετησίως. Ο ίδιος πανικός και τότε: Κάντε το εμβόλιο, μην τρώτε και μην πλησιάζετε κοτόπουλα, βούιζαν τα κανάλια και οι εφημερίδες, ρεπορτάζ με μουσική-θρίλερ από πίσω, τρομοκρατία για τον νέο φονικό ιό. Για να κάνουμε λοιπόν μια σύγκριση των ετησίων θανάτων:…
Σήμερα κλείνει ένας χρόνος από τη δημιουργία του Stupidity.gr στην πρώτη του μορφή. Σκόπευα να ετοιμάσω ένα πιο ιδιαίτερο post για σήμερα, αλλά λόγω έλλειψης χρόνου τον τελευταίο καιρό ήρθα πάλι με άδεια χέρια. Γι αυτό λοιπόν, και αφού έχει αρχίσει σιγά σιγά ξεκαθαρίζει η μορφή του blog, είναι μια καλή ευκαιρία να εξηγήσω για ποιό λόγο επέλεξα την ανθρώπινη ηλιθιότητα σαν θέμα. Σίγουρα όχι γιατί θεωρώ τον εαυτό μου πιο έξυπνο από τους άλλους, και σίγουρα όχι για να κράζω δεξιά και αριστερά. Η ηλιθιότητα έχει πολλές μορφές, και δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει στιγμές βλακείας, όσο έξυπνος και να είναι. Για την ακρίβεια πιστεύω πως οι σύγχρονες κοινωνίες πιο πολύ στην ηλιθιότητα βασίζονται, παρά στην πρόοδο και την εξυπνάδα. Είμαι σίγουρος πως πολλοί θα έχετε σκεφτεί, «αν ερχόμουν από έναν άλλον πλανήτη και παρατηρούσα για πρώτη φορά την ανθρωπότητα, τη συμπεριφορά και τις συνήθειες των ανθρώπων, τι εντύπωση θα σχημάτιζα;…». Η ακόμα χειρότερα, σκεφτείτε να ερχόταν κάποιος στην αρχαιότητα, να έβλεπε ανθρώπους να προσκυνούν κεραυνούς, να κάνουν βάρβαρους πολέμους, να ζουν σε μοναρχικά καθεστώτα, και να έλεγε «χέστο, ακόμα βάρβαροι είναι, θα έρθω πάλι σε 2.500 χρόνια που θα έχουν εξελιχθεί». Θα έβλεπε άραγε καμιά ουσιαστική εξέλιξη;… Πραγματικά αν σκεφτεί κανείς έξω από τη συνήθεια και παρατηρήσει τον κόσμο μας, αυτό που θα δει θα είναι ανούσιες συμπεριφορές, προλήψεις, βλαμμένα κοινωνικά πρότυπα, θρησκείες και παράξενες τελετουργίες. Μια ανθρωπότητα που μόνη της κατασκεύασε κοινωνίες που λειτουργούν εις βάρος της. Ναρκωτικά και όπλα, δουλειά και χρήματα, ανθυγιεινές συνθήκες ζωής και ασθένειες, περιβαλλοντικές καταστροφές που απειλούν άμεσα το μέλλον μας, όλα δημιουργημένα από τον ίδιο τον άνθρωπο. Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε πως δεν μπορείς να λύσεις ένα πρόβλημα με τον ίδιο τρόπο που το δημιούργησες…
Κατ’ αρχήν όσοι παρακολουθείτε το blog θα παρατηρήσατε πως εδώ και λίγο καιρό δεν υπάρχει πολύ κίνηση. Δεν έχασα το ενδιαφέρον μου, ούτε βαρέθηκα, ούτε στέρεψα απο ιδέες. Απλώς τον τελευταίο καιρό έχω πολύ τρέξιμο και δυστυχώς δεν μου μένει καθόλου χρόνος για το blog. Σε λίγο όμως μπαίνει το καλοκαιράκι και θα ξεμπλοκάρω, και θα έχω όλο το χρόνο να ασχοληθώ με τη θεματολογία, καθώς και με διάφορες ανανεώσεις που σκέφτομαι για τη σελίδα. Όλον αυτόν τον καιρό κρατάω «σημειώσεις» και έχω ήδη μερικά μισοτελειωμένα post στο πρόχειρο (κυρίως ασυνάρτητες σκέψεις και μπούρδες), καθώς και αρκετά βίντεο που μου έχουν στείλει αναγνώστες ή που έχουν πέσει στα χέρια μου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Οπότε σύντομα θα επιστρέψω ανανεωμένος!
Χθες το βράδυ που βρήκα λίγο χρόνο, ασχολήθηκα με μια προσθήκη που μου είχε ζητήσει ο φίλος Ισίδωρος μέσω Twitter (ευχαριστώ για την πρόταση @isidorosr20595!). Όσοι λοιπόν δεν συμπαθείτε τα RSS Feeds, από σήμερα μπορείτε να λαμβάνετε ενημερώσεις για νέα post στο mail σας…
Ο καλύτερος τρόπος να επιδείξει ένας άνθρωπος χαμηλή νοημοσύνη, αμορφωσιά, και ηλιθιότητα είναι να εκδηλώνει φασιστικές και ρατσιστικές ιδεολογίες και συμπεριφορές. Είχα πει να μην ασχοληθώ στο Stupidity με το θέμα αυτόν τον καιρό που έτσι κι αλλιώς τα κρούσματα είναι εμφανή σε όλους, περισσότερο για λόγους της προσωπικής μου ψυχικής ηρεμίας. Δυστυχώς η φράση «Η βλακεία είναι ανίκητη» αποδεικνύεται ακόμη μία φορά αληθινή, και η συνεχής προσπάθεια να τα βάλει κανείς με τη βλακεία, μπορεί να γεράσει έναν νέο άνθρωπο πριν την ώρα του. Επίσης το θέμα του φασισμού τον τελευταίο καιρό έχει και πολιτικές προεκτάσεις (αλλά και αφορμές), και η πολιτική είναι κάτι που θέλω να κρατήσω μακριά απο το blog μου όσο γίνεται. Όχι γιατί δεν είναι μέσα στα προσωπικά μου ενδιαφέροντα, αλλά επειδή δεν είναι το αντικείμενο που μου αρέσει να γράφω, δεν είναι το αντικείμενο που θέλω να συζητώ με τους φίλους μου μέσω αυτού του blog, και δεν έχω καμία όρεξη να σχολιάζω την επικαιρότητα σαν παρουσιαστής ειδήσεων σε παρακμιακό τηλεοπτικό κανάλι. Δεν θέλω λοιπόν να σχολιάσω ούτε την επικαιρότητα με τους Γερμανούς, ούτε τα Σκόπια, ούτε να λύσω το Κυπριακό. Με προβληματίζει περισσότερο η κοινωνία στην οποία ζω, και οι άνθρωποι που γνωρίζω και συναναστρέφομαι. Με αφορμή λοιπόν τα απαράδεκτα συνθήματα που ακούστηκαν στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου απο άντρες των ειδικών δυνάμεων, είπα να γράψω κι εγώ μερικές σκέψεις για τα κρούσματα ρατσισμού που γίνονται όλο και πιο έντονα τον τελευταίο καιρό…
Σας λέω αυτός ο πλανήτης δεν πάει καθόλου καλά! Ποτέ δεν περίμενα να γράψω τον παραπάνω τίτλο στο blog μου. Τυχαία έπεσα πάνω σε μία φωτογραφία με έναν τύπο που σιδέρωνε μια μπλούζα, κάνοντας ελεύθερη πτώση απο αεροπλάνο μαζί με τη σιδερώστρα. Λέω δεν μπορεί να είναι ο μόνος τρελός που το επιχείρησε, θα υπάρχουν κι άλλοι που ακολούθησαν το λαμπρό αυτό παράδειγμα. Κάνω ένα search στο google και τι να δω… Το «Extreme Ironing» έχει γίνει πλέον ένα είδος αθλήματος!! Εκατοντάδες «ακραίοι σιδερωτές» σε όλο τον κόσμο, παίρνουν τη σανίδα τους (τη σιδερώστρα δηλαδή), και σιδερώνουν σε κορυφές βράχων, σε ελεύθερες πτώσεις απο αεροπλάνα, στο βυθό της θάλασσας, σε κανό, κάνοντας surfing, κάνοντας ποδήλατο, καθώς και σε εντυπωσιακές φιγούρες και άλματα!!.. Η απήχηση που έχει το άθλημα είναι μεγάλη, και το καινούριο αυτό σπορ συνεχώς κερδίζει νέους υποστηρικτές. Μάλιστα υπάρχουν πολλά επίσημα site για τους λάτρεις του αθλήματος, καθώς και άρθρο στο wikipedia, στο οποίο ανακάλυψα πως τον Ιανουάριο του 2009 καταρρίφθηκε και το παγκόσμιο ρεκόρ, όταν 86 δύτες βούτηξαν και σιδέρωσαν ταυτόχρονα στον βυθό της θάλασσας.
Η περιγραφή του αθλήματος απο το επίσημο site του Extreme Ironing ήταν αρκετή για να προσελκύσει το ενδιαφέρον μου: «Το νέο επικίνδυνο άθλημα που συνδυάζει την αδρεναλίνη μιας εξωτερικής δραστηριότητας με την ικανοποίηση μιας καλοσιδερωμένης μπλούζας».
Αλλά για να καταλάβετε κι εσείς περί τίνος πρόκειται, ας δούμε μερικά απο τα καλύτερα στιγμιότυπα!…
Για κάποιο περίεργο λόγο, έχει επικρατήσει η άποψη πως οι άγιοι έχουν επιλέξει σαν μέθοδο προσέγγισης των πιστών την θαυματουργή εμφάνισή τους σε διάφορα και άσχετα καθημερινά αντικείμενα και τοποθεσίες. Όπως άλλωστε μας δίδαξε η εκκλησία, οι άγιοι δεν γουστάρουν πολυτέλειες. (Μην κοιτάτε τα χρυσαφικά των παπάδων, τα οικόπεδα και τα τεράστια οικονομικά ποσά που έχει αποταμιευμένα η εκκλησία, αυτό δεν έχει σχέση). Τι να τα κάνουν οι άγιοι τα οράματα, και τις σούπερ-ντούπερ φαντασμαγορικές εμφανίσεις με σάλπιγγες, καραμούζες, αγγέλους, λάμψεις, ψαλμούς και υπερπαραγωγές, όταν μπορούν πολύ απλά να εμφανιστούν σε μια φρυγανιά με τη μορφή κρούστας, σε ένα δέντρο με τη μορφή κουφάλας, σε ένα ταβάνι με τη μορφή υγρασίας λόγω διαρροής στα υδραυλικά απο τη μπανιέρα του απο πάνω. Και στην τελική σου λέει, άμα εγώ την κάνω την γαμάτη εμφάνισή μου με ένα όραμα, την άλλη μέρα που θα βγει στους δρόμους ο άνθρωπος και θα φωνάζει «Είδα τον Κύριο! Μου μίλησε ο θεός!», σιγά μην τον πιστέψουν, θα τον κλείσουν μέσα. Ενώ, κάνοντας την εμφάνισή σου σε έναν αποξηραμένο χουρμά για παράδειγμα, δίνεις στον πιστό χειροπιαστές αποδείξεις, καθώς και την ευκαιρία στον κόσμο να προσέλθει μαζικά για να προσκυνήσει τον θαυματουργό χουρμά.
Με μια αναζήτηση στο internet, θα εκπλαγείτε απο τις εκατοντάδες εμφανίσεις του Ιησού και της Παναγίας σε διαφόρων ειδών αντικείμενα και τοποθεσίες: Σε τοίχους, δέντρα, καβούκια, σεντόνια, φρούτα, συσκευασίες, στάχτες, σύννεφα, λεκέδες, ακτινογραφίες, όπου μπορείτε να φανταστείτε. Ακόμα περισσότερο θα εκπλαγείτε με το πλήθος κόσμου που σπεύδει να αφήσει κομποσκοίνια, σταυρουδάκια, κεράκια, εικονίτσες, και κάθε είδους χριστιανικό σύμβολο δίπλα στα εν λόγω αντικείμενα, να σταυροκοπηθεί μπροστά τους και να τα προσκυνήσει, αλλά και την ευκολία με την οποία οι εκκλησίες αποδέχονται και προωθούν τα αντικείμενα αυτά ως πράγματι θαυματουργά, απο τη στιγμή που έχουν έστω και την παραμικρή πιθανότητα για οικονομική εκμετάλλευση.
Δύο περιπτώσεις υπάρχουν σε αυτές τις θαυματουργές εμφανίσεις. Ίσως είναι απλώς στη φαντασία των πιστών, που απο τη στιγμή που αυτό θέλουν να δουν, αυτό βλέπουν. Σε αυτή την περίπτωση, οι πιστοί έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Η άλλη περίπτωση είναι να πρόκειται για πραγματικές εμφανίσεις των αγίων. Σε αυτή την περίπτωση, οι άγιοι είναι αυτοί που έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Όπως και να ‘χει, οι εμφανίσεις αυτές είναι άκρως ευρηματικές. Το Stupidity.gr μάζεψε τις καλύτερες απο αυτές, και σας παρουσιάζει… Το Top 5 των πιο γελοίων θαυμάτων σε καθημερινά αντικείμενα!…
«Η φιλοδοξία του εύκολου και γρήγορου χρήματος, μοιράζεται την πρώτη θέση με την τηλεόραση στην κατηγορία των κοινωνικών ναρκωτικών». Είναι μια πολύ ωραία φράση που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο του Κωστάκη Ανάν, και νομίζω πως είναι ο,τι πιο κατάλληλο για να ξεκινήσω το σημερινό post.
Η ιδανική αναλογία που θα ήθελε ο καθένας για τη δουλειά του, είναι να βγάζει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, κάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερη δουλειά. Ιδανικά, να βγάζουμε μια περιουσία χωρίς να κάνουμε απολύτως τίποτα. Και αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι αναζητούν έναν τρόπο να βγάλουν λεφτά μέσω του internet, απο την άνεση του σπιτιού τους. Και όπως πάντα, οι κερδοσκόποι βρίσκονται εκεί, έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την άγνοια και την έλλειψη εμπειρίας των χρηστών του internet για δικό τους οικονομικό όφελος. Οι τρόποι, αμέτρητοι. Από spam e-mails απο δήθεν τράπεζες, κληρώσεις, επιχειρηματίες κλπ, που σκοπό έχουν να ψαρέψουν τον τραπεζικό μας λογαριασμό, απο πλαστές σελίδες τραπεζών και κακόβουλο λογισμικό σε σελίδες, που σκοπό έχουν να καταγράψουν τους κωδικούς μας, απατεώνες σε online αγοραπωλησίες, και πολλές πολλές άλλες μορφές. Ευτυχώς πλέον ο κόσμος αρχίζει να μαθαίνει το internet και να αναγνωρίζει αυτές τις απάτες. Ακόμα βέβαια είναι πολλοί αυτοί που τσιμπάνε, αλλά οι περισσότεροι είναι υποψιασμένοι. Ένα θέμα όμως που δεν έχει ξεκαθαριστεί πλήρως, είναι κάποιες σελίδες που υπόσχονται δουλειά απο το σπίτι μέσω internet, με μεγάλο μηνιαίο εισόδημα. Συνήθως σε αυτά τα site, μοστράρει στην πρώτη σελίδα ένα χαμογελαστό ζευγάρι, που περιγράφει πως ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη σελίδα και σιγά σιγά έφτασε να βγάζει 15 χιλιάρικα το μήνα, και να έχει τη ζωή που πάντα ονειρευόταν, και πιασάρικες φράσεις με μεγάλα γράμματα, όπως «Βγάλτε λεφτά μέσω internet», «Αποκτήστε εισόδημα απο την άνεση του σπιτιού σας» κλπ.. Ο λόγος που πολλοί τσιμπάνε, είναι επειδή κάνοντας μια αναζήτηση σε forum και σε συζητήσεις, θα βρείτε πολύ κόσμο που θα πει «Παιδιά είναι αλήθεια, εγώ έχω γραφτεί και πράγματι βγάζω μερικά λεφτά κάθε μήνα!». Και είναι αρκετοί αυτοί που θα σπεύσουν να επιβεβαιώσουν οτι λειτουργούν οι εν λόγω επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για λίγα άτομα, βαλτούς απο το site για να το προωθήσουν. Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Όντως βγάζουν λεφτά τα άτομα που μας προτρέπουν να συμμετάσχουμε, ή έχουν κάποιο άλλο προσωπικό συμφέρον, και στην ουσία και οι ίδιοι όχι μόνο δεν βγάζουν, αλλά χρωστάνε;…
Ο άνθρωπος φοβάται. Και δικαιολογημένα φοβάται, είναι ένα απολύτως λογικό συναίσθημα που βρίσκεται βαθιά μέσα στη φύση του ανθρώπου. Και πως να μη φοβάσαι άλλωστε, όταν όλες οι ισορροπίες στη ζωή μας είναι τόσο λεπτές; Όταν τα πάντα μπορούν να αλλάξουν, και ολόκληρη η ζωή μας μπορεί να έρθει ανάποδα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα; Είμαστε εύθραυστοι απο τη φύση μας, και ζούμε σε ένα σύμπαν τόσο μεγαλύτερο απο ‘μας, που θα ήταν αδύνατον να μπορούμε να το ελέγξουμε. Και αυτός είναι ένας απο τους σημαντικότερους λόγους που ο άνθρωπος φοβάται, επειδή ποτέ δεν μπορείς να ελέγξεις πλήρως την εξέλιξη της ζωή σου, το μέλλον σου, και το μέλλον αυτών που αγαπάς. Όσο και να πασχίζεις μια ζωή να φέρεις τη ζωή σου στο επίπεδο που θα ήθελες, μπορεί μια στιγμή να στα διαλύσει όλα. Φόβος για το μέλλον, φόβος για το άγνωστο, το μετέπειτα, και αίσθημα αδυναμίας στο να ελέγξουμε το τί θα μας συμβεί αύριο, μεθαύριο, ακόμα και μετά τον θάνατό μας. Αυτός ο φόβος, σε συνδυασμό με το άγχος, την ανασφάλεια, την περιέργεια, ακόμα και την αλαζονεία κάποιες φορές, κάνουν δύσκολο το να πει κανείς απλώς «δεν μπορώ να ξέρω».
Όλα αυτά τα ανάμεικτα συναισθήματα και τις ανάγκες, ήρθαν να καλύψουν μεγάλες εφευρέσεις του ανθρώπου. Οργανωμένη θρησκεία (η οποία κρατάει και την πρωτιά), θεωρίες για το κάρμα, μετεμψύχωση, παραψυχολογία, αστρολογία και ζώδια, προβλέψεις για το μέλλον, χαρτομαντείες, μαγικές τράπουλες, διάβασμα του καφέ, ξεμάτιασμα, προσευχές και τελετουργίες, προφητείες, είναι μόνο μερικές απο αυτές τις εφευρέσεις. Άλλοτε βασιζόμενες σε κάποιες βασικές αρχές της ψυχολογίας, και άλλοτε εντελώς παράλογες. Όλες όμως, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: Την αβάσιμη πεποίθηση οτι κάνοντας μια συγκεκριμένη τελετουργία, λέγοντας κάποια συγκεκριμένα λόγια, ασκούμε κάποια επιρροή στο μεταφυσικό, ή αποκτούμε υπερφυσικές δυνάμεις. Είτε αυτό λέγεται πρόγνωση του μέλλοντος, είτε εξασφάλιση μιας θέσης σε μια μετέπειτα ζωή που λέγεται παράδεισος, είτε αποφυγή αρνητικών συμβάντων στο άμεσο μέλλον μας, είτε εξασφάλιση ευνοϊκής τύχης, κλπ.
Ένα παράδειγμα μου έρχεται αμέσως στο μυαλό….
Το έχω ξαναπεί, το να βλέπεις τον τρόπο που αξιοποιείται η τεχνολογία στην Ελλάδα, είναι σαν να βλέπεις έναν πίθηκο που του έδωσες πιρούνι να φάει και αυτός το χρησιμοποιεί για να ξύσει τον κώλο του. Ελάχιστοι χρησιμοποιούν το e-banking αντί να τρέχουν στις ουρές του δημοσίου, ελάχιστοι χρησιμοποιούν το Skype αντί να πληρώνουν εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ελάχιστοι κάνουν έρευνα και αγορές απο εξωτερικό αντί να πληρώνουν διπλάσιες τιμές στα ελληνικά καταστήματα. Όλοι όμως ξέρουν να μπαίνουν σε ηλίθια group του facebook, πολλές φορές μάλιστα έχοντας την ψευδαίσθηση οτι ο αριθμός των ατόμων που μαζεύουν σε ένα group, φέρνει και κάποιο αποτέλεσμα στην πραγματική τους ζωή, έξω απο την οθόνη.
Ίσως είναι κι αυτό σύμπτωμα του «επαναστάτη του καναπέ», που μπαίνοντας σε ένα group πιστεύει οτι ενίσχυσε κι αυτός κάποιον σκοπό. Ίσως είναι απλώς ένας τρόπος να καθησυχάζει κανείς τη συνείδησή του, με το σκεπτικό οτι «εγώ την προσπάθειά μου την έκανα». Ίσως πάλι να είναι απλώς ηλιθιότητα, και άλλες φορές ένας τρόπος να εκτονώνεται κανείς, να καθησυχάζει τις ανασφάλειές του, ή να βγάζει τα κόμπλεξ του σε ρατσιστικά και εθνικιστικά group. Από την «επανάσταση του καναπέ», στο «νταηλίκι του καναπέ»….
