Άρθρα με ετικέτα: Επιστήμη
Ευτυχώς στην εποχή που ζούμε (τουλάχιστον όπου υπάρχει κάποιο μορφωτικό επίπεδο) ο κόσμος έχει πάψει να πιστεύει σε μέντιουμ, ζώδια, καφετζούδες και χαρτορίχτρες. Οι περισσότεροι πλέον αντιλαμβάνονται ότι όλα αυτά βασίζονται στην ασάφεια, τη γενίκευση, την εκμετάλλευση της ανθρώπινης αγωνίας για το μέλλον και το άγνωστο με σκοπό πάντα το οικονομικό όφελος (σαν τις θρησκείες ένα πράμα), και έχουν τη στοιχειώδη ευφυΐα ώστε να αντιληφθούν ότι οι απαντήσεις για τη ζωή τους δεν κρύβονται στην τελευταία σελίδα του «TV Zapping», ούτε στον πάτο του φλιτζανιού.
Πολύ συχνά σε τέτοιου είδους συζητήσεις με φίλους καταλήγουμε στην ίδια φράση, και είμαι σίγουρος ότι αυτή τη συζήτηση την έχετε κάνει κι εσείς: «Ρε μαλάκα, πως υπάρχουν τόσα ζώα που πάνε και δίνουν τα λεφτά τους σε μέντιουμ και σε γραμμές «090» για να τους πει ασυναρτησίες κάποιος απατεώνας;… Και τα πιστεύουν κι όλας! Ρε συ, μήπως να ανοίξουμε κι εμείς ένα γραφείο αστρολόγων «ο τάδε και οι συνεργάτες του» και να κοροϊδεύουμε τον κόσμο; Πρέπει να βγάζουν χοντρά λεφτά!». Δεν είναι βέβαια τόσο εύκολο όσο ακούγεται, αφού όλες οι τέχνες που έχουν να κάνουν με εξαπάτηση απαιτούν συγκεκριμένες ικανότητες και εμπειρία. Και λέγοντας φυσικά «ικανότητες», δεν εννοούμε υπερφυσικές δυνάμεις. Απλώς ευστροφία, χειραγώγηση, αντίληψη της γλώσσας του σώματος, ηθοποιία, και γενικώς κοινωνικά χαρίσματα. Από ‘κει και πέρα όμως πρόκειται απλώς για κάποιες βασικές τεχνικές που βασίζονται στην ψυχολογία…
Αυτόν τον καιρό έχω ξεκινήσει και βλέπω δύο σειρές ντοκιμαντέρ του BBC, το Life και το Planet Earth (thanks Πάνο!). Πρόκειται για δύο κορυφαία ντοκιμαντέρ που παρουσιάζουν τη ζωή και τη νοημοσύνη ζώων και φυτών του πλανήτη. Σε συνδυασμό με τους κορυφαίους επαγγελματίες του χώρου, την προηγμένη τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για τα γυρίσματα και το καταπληκτικό soundtrack, καταφέρνουν να παρουσιάσουν το μεγαλείο της φύσης με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Παρακολουθώντας κανείς τις σειρές αισθάνεται μικρός. Μικρός σε ένα τεράστιο σύμπαν, σε έναν μικρό πλανήτη στον οποίο δεν είμαστε το επίκεντρο της ζωής, αλλά ένα πολύ μικρό, απειροελάχιστο μέρος της. Νομίζω είναι δύο ντοκιμαντέρ που θα πρέπει να τα δει ο καθένας. Mε μία αναζήτηση θα βρείτε πολλές πηγές για να τα παρακολουθήσετε είτε online, είτε σε DVD. Επίσης προτιμήστε την έκδοση με τα extra video σε κάθε επεισόδιο, όπου στο τέλος παρουσιάζονται τα πιο δύσκολα γυρίσματα του συνεργείου. Είναι πολύ εντυπωσιακό, οι άνθρωποι πολλές φορές ξεπέρασαν τα όριά τους για ολόκληρους μήνες ώστε να τραβήξουν μια σκηνή λίγων μόνο δευτερολέπτων. Η φωνή στο παρακάτω trailer είναι λίγο «Hollywood», αλλά δεν βρήκα κάτι καλύτερο:…
Ο τίτλος του σημερινού post είναι ο τίτλος της εργασίας ενός μαθητή που κέρδισε το πρώτο βραβείο του «Greater Idaho Falls Science Fair». Σκοπός της εργασίας ήταν να δείξει πόσο εύπιστοι είμαστε όταν πρόκειται για επιστημονικές, ιατρικές και περιβαλλοντολογικές έρευνες που φέρνουν την καταστροφή και φωνάζουν για κινδύνους που απειλούν την υγεία μας. Ο μαθητής λοιπόν έκανε μια έρευνα και ζήτησε από 50 άτομα να υπογράψουν το παρακάτω κείμενο:…
Έχετε αναρωτηθεί τι διαδικασία χρειάζεται ώστε να φτάσουν στα χέρια μας όλα αυτά τα αντικείμενα και συσκευές που έχουμε, και που καταλήγουν όταν τις πετάμε; H Annie Leonard μετά από έρευνες αρκετών χρόνων, εξετάζει την αλυσίδα της βιομηχανίας, από την εξόρυξη και την παραγωγή μέχρι την κατανάλωση και τα απορρίμματα, και όλες τις καταστροφικές συνέπειες που προκύπτουν από αυτό το σύστημα: Την εξάντληση των φυσικών πόρων του πλανήτη, την καταπάτηση περιοχών του τρίτου κόσμου, τις επιπτώσεις στην υγεία μας από τα τοξικά χημικά που χρησιμοποιούν οι βιομηχανίες, τις εργασιακές συνθήκες, τα media και τον υπερκαταναλωτισμό, την πτώση ποιότητας του σύγχρονου τρόπου ζωής, τη διαχείριση απορριμμάτων και τη μόλυνση του περιβάλλοντος. Όλα αυτά στο παρακάτω συνοπτικό και κατανοητό βίντεο:…
Πρόσφατα έγραψα λίγα λόγια για την έννοια της ηλιθιότητας που έχω στο μυαλό μου σαν αντικείμενο του blog, στο post «Ένας χρόνος ηλιθιότητας». Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ηλιθιότητας από κοινωνικής πλευράς (πιθηκισμός θα ήταν μάλλον πιο κατάλληλη λέξη), θυμήθηκα ένα ωραίο πείραμα για το οποίο είχα διαβάσει, το οποίο συνοψίζει κατά κάποιον τρόπο μια μικρογραφία της ανθρώπινης κοινωνικής εξέλιξης. Αξίζει να το έχουμε στο μυαλό μας, και να σκεφτούμε σε πόσες περιπτώσεις λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο στην καθημερινότητά μας…
Τώρα που πέρασε ο πανικός της γρίπης των χοίρων και καταφέραμε να επιβιώσουμε από άλλη μία «πανδημία», είναι μια καλή ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στα στατιστικά που άφησε πίσω της η ασθένεια, χωρίς να πέσουν πάνω μου τρομοκρατημένοι αναγνώστες φωνάζοντας «μην παραπληροφορείτε τον κόσμο, τρέχτε όλοι να εμβολιαστείτε, ήρθε το τέλος» και τα σχετικά. Αφορμή για αυτή την μικρή αναζήτηση στα ποσοστά θανάτου της γρίπης ήταν μια ξεθωριασμένη και σκισμένη αφίσα που είδα στη σχολή μου, με οδηγίες για το πως να προφυλαχτούμε από τον φονικό ιό, πως να φτερνιζόμαστε, πότε και πού να φοράμε μάσκες για να καλύπτουν το στόμα και τη μύτη μας και τα σχετικά. Απομεινάρια της ομαδικής τρομοκρατίας που φάγαμε από τα media. Και τελικά τι άφησε πίσω της αυτή η φονική γρίπη;… Ξεθωριασμένες αφίσες στους δημόσιους χώρους, και πολλά πολλά λεφτά στις τσέπες των φαρμακοβιομηχανιών. Όσο για τα θύματα της γρίπης, οι περισσότερες περιπτώσεις θανάτων ήταν αμφιλεγόμενες. Στα περισσότερα περιστατικά οι ασθενείς είχαν κάποιο άλλο πρόβλημα υγείας το οποίο επιδεινώθηκε με την γρίπη. Λίγες ήταν οι περιπτώσεις όπου πλήρως υγιείς άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τον ιό. Ας δεχτούμε όμως πως σε όλες τις περιπτώσεις ο θάνατος οφείλεται μόνο στη γρίπη των χοίρων ώστε να κάνουμε τη σύγκριση.
Θυμάστε την παλιότερη πανδημία, τη γρίπη των πουλερικών; Ξεκίνησε στις αρχές του 2005, και μέχρι τον Μάρτιο του 2008 είχαμε 236 νεκρούς. Δηλαδή, έναν μέσο όρο 78 νεκρών ετησίως. Ο ίδιος πανικός και τότε: Κάντε το εμβόλιο, μην τρώτε και μην πλησιάζετε κοτόπουλα, βούιζαν τα κανάλια και οι εφημερίδες, ρεπορτάζ με μουσική-θρίλερ από πίσω, τρομοκρατία για τον νέο φονικό ιό. Για να κάνουμε λοιπόν μια σύγκριση των ετησίων θανάτων:…
Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, που εξηγεί απλά και κατανοητά τι σημαίνει ανοιχτόμυαλος άνθρωπος, τι σημαίνει κριτική σκέψη και πόσο σημαντική είναι αυτή για την επιβίωσή μας, και τον τρόπο με τον οποίο άνθρωποι που πιστεύουν σε υπερφυσικές δυνάμεις, κατηγορούν αυτούς που δεν πιστεύουν πως δεν είναι «ανοιχτόμυαλοι» σε τέτοιου είδους σενάρια. Επειδή ο αφηγητής μιλάει γρήγορα, και πολλές φορές με επιστημονικούς όρους, αποφάσισα να μεταφράσω το βίντεο και να το ανεβάσω με υπότιτλους, γιατί πραγματικά αξίζει να το δει κάποιος και να το κατανοήσει απο την αρχή μέχρι το τέλος. Έφαγα λοιπόν μερικές ώρες απο τη ζωή μου, για να σας ετοιμάσω το παρακάτω το βίντεο με τίτλο «Open-mindedness» απο την QualiaSoup. Εξακολουθεί να είναι λίγο γρήγορο το βίντεο σε σχέση με το πλήθος πληροφοριών που αναλύει, και επιπλέον είναι δύσκολο να προλάβει κανείς να διαβάζει τους υπότιτλους και τα σχεδιαγράμματα ταυτόχρονα, οπότε ίσως χρειαστεί να πατάτε και λίγο το pause. Ας μη σας κουράσω άλλο με μπλα-μπλα, ορίστε το βίντεο:…
Οι χρήστες του internet, ώρες ώρες θυμίζουν πίθηκο που του έδωσες πιρούνι για να φάει, κι αυτός το χρησιμοποιεί για να ξύσει τον κώλο του. Είναι απογοητευτικό να βλέπεις ένα τόσο δυνατό εργαλείο όπως το internet, να χρησιμοποιείτε με τόσο λάθος τρόπο. Θα μπορούσαμε εδώ και χρόνια να χρησιμοποιούμε το e-mail σε ένα τεράστιο ποσοστό της επικοινωνίας μας, αλλά οι περισσότεροι προτιμούν να πληρώνουν τηλεφωνικές εταιρείες. Αντί για επικοινωνία, το χρησιμοποιούν για να στέλνουν slideshows στις επαφές τους, και να προωθούν τα ηλίθια spam που έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο. Θα μπορούσαμε εδώ και χρόνια να επικοινωνούμε μέσω skype, αλλά και πάλι οι περισσότεροι προτιμούν το επι πληρωμή τηλέφωνο. Άλλοι έχουν στα χέρια τους μια δυνατή υπηρεσία micro blogging όπως το twitter, και τη χρησιμοποιούν για να δημοσιεύουν τι έφαγαν, τι ώρα βγήκαν έξω, αν πέτυχαν τα γεμιστά, και κάθε είδους άσχετη και ασήμαντη προσωπική πληροφορία. Έχουμε υπηρεσίες όπως το PayPal, και το e-Banking, και οι ουρές στις δημόσιες υπηρεσίες παραμένουν ατελείωτες, αφού οι περισσότεροι προτιμούν να πάνε να στηθούν μισή ώρα στη δημόσια υπηρεσία πρωί-πρωί, παρά να κάτσουν 5 λεπτά στον υπολογιστή και να πληρώσουν όλους τους λογαριασμούς τους. Έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε έρευνα στην παγκόσμια αγορά πριν αγοράσουμε ένα προϊόν, και να κάνουμε την αγορά μέσω internet στη μισή τιμή, όμως οι περισσότεροι συνεχίζουν να χρυσοπληρώνουν τα ελληνικά καταστήματα. Έχουμε πρόσβαση σε έναν τεράστιο πλούτο πληροφοριών και γνώσεων, και τα σχολεία παραμένουν απαρχαιωμένα, χωρίς ουσιαστική αξιοποίηση της τεχνολογίας…
Με κλασσική φωνή παρουσιαστή telemarketing:
Κουραστήκατε να ταλαιπωρείστε απο την μειωμένη ακοή σας;.. Δεν μπορείτε πια να απολαύσετε μια καλή θεατρική παράσταση;.. Οι φίλοι και οι συγγενείς γελάνε μαζί σας, και σας αποκαλούν κουφαλογο;
Ξεχάστε τα όλα αυτά! Ήρθε η νέα επαναστατική εφεύρεση που θα αλλάξει μια για πάντα τη ζωή σας! Σας παρουσιάζουμε το νέο «Ear Turbo Pro»!…
Με αφορμή τα προηγούμενα βιντεάκια, θυμήθηκα και ένα άλλο παλιό. Γράφοντας τη φράση «παρουσιαστής πέφτει θύμα του ίδιου του ελαττωματικού προϊόντος, κατα τη διάρκεια της δημόσιας παρουσίασης», το μυαλό μου δεν θα μπορούσε να μην πάει στην θρυλική παρουσίαση των Windows 95, και την γνωστή μπλε οθόνη που έσκασε στα video wall! Το ανατριχιαστικό στην όλη υπόθεση, είναι οτι μετά απο 14 ολόκληρα χρόνια, και έχοντας διανύσει μια εποχή ταχύτατης ανάπτυξης της τεχνολογίας, αυτή η μπλε οθόνη φαίνεται ακόμα τόσο γνώριμη και οικεία.. Υποθέτω μερικά πράγματα δεν αλλαζουν ποτέ!..
