Πώς είναι όταν πας για ύπνο στο κρεβάτι σου, αλλά δεν μπορείς να ανάψεις τα φώτα για να μην ξυπνήσεις τη γυναίκα σου που κοιμάται ήδη, και αναγκαστικά περπατάς μες τα σκοτάδια χωρίς να βλέπεις την μύτη σου, ψάχνοντας σαν γκαβός να αγγίξεις κάποιο έπιπλο για να προσανατολιστείς και να φτάσεις μέχρι το κρεβάτι χωρίς να τσακίσεις το μικρό δαχτυλάκι του ποδιού σε κάποια γωνία?… Έτσι είναι η εθνική οδός στην Κρήτη, βγαίνοντας από Ηράκλειο. Μόνο που σ’ αυτή την περίπτωση δεν κοιμάται κανείς, απλώς δεν γουστάρουν να βάλουν φώτα.

Η κοινή λογική μας λέει να μην περπατάμε μες την εθνική. Τουλάχιστον εγώ το αποφεύγω. Όταν είναι νύχτα, δεν υπάρχει φωτισμός, και βρίσκεσαι πεζός στο αντίθετο ρεύμα της εθνικής οδού με οχήματα πολύ πιο βαριά από ‘σένα να κινούνται προς την κατεύθυνσή σου με 120 χλμ/ώρα, το ένστικτο της αυτοσυντήρησης σου λέει «φύγε ρε μαλάκα από την άσφαλτο μην έχουμε άλλα». Υπάρχει όμως κάτι πολύ πιο ισχυρό από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, και φυσικά από την κοινή λογική. Τι άλλο?… η θρησκεία.

Εδώ λοιπόν στην Κρήτη έχουν μια παράδοση. Μια φορά το χρόνο ξεκινάνε οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού έξω από το Ηράκλειο και φεύγουν με τα πόδια μες την εθνική οδό χωρίς καθόλου φως, μόνο με έναν φακό, για να καταλήξουν σε ένα άλλο χωριό έξω από το Ηράκλειο όπου βρίσκεται μια εκκλησία με το ανάλογο πανηγύρι εκείνη τη μέρα, με πάγκους, εμπόρους, ψησταριές με σουβλάκια, εικονίτσες, κομποσκοίνια, μπιχλιμπίδια, και κάθε είδους εμπορική εκμετάλλευση. Ατυχήματα φυσικά έχουν συμβεί πολλά, αλλά μια συγκεκριμένη αληθινή περίπτωση μου τράβηξε το ενδιαφέρον ώστε να γράψω το σημερινό post…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Όχι δεν είναι μεταφορικός ο τίτλος. Το θέμα σήμερα δεν είναι η «ατσουμπαλιά» των δημοσιογράφων με την έννοια της έλλειψης διακριτικότητας, της αδυναμίας τους να κάνουν ένα όντως έξυπνο λογοπαίγνιο ή παρομοίωση, ή της τάσης τους να δείχνουν οτι απευθύνονται σε χαζούς και αμόρφωτους. Είναι πιο ανάλαφρο το θέμα. Αν το σημερινό θέμα ήταν δημοσιογράφος θα δούλευε στο Star (τώρα ποιός κάνει ατσούμπαλες παρομοιώσεις?)… Μερικά βιντεάκια λοιπόν, από δημοσιογράφους που στην προσπάθειά τους να κάνουν το ρεπορτάζ καταστρέφουν τη δουλειά των καλεσμένων θυμάτων τους.

Ο τίτλος του σημερινού post είναι ο τίτλος της εργασίας ενός μαθητή που κέρδισε το πρώτο βραβείο του «Greater Idaho Falls Science Fair». Σκοπός της εργασίας ήταν να δείξει πόσο εύπιστοι είμαστε όταν πρόκειται για επιστημονικές, ιατρικές και περιβαλλοντολογικές έρευνες που φέρνουν την καταστροφή και φωνάζουν για κινδύνους που απειλούν την υγεία μας. Ο μαθητής λοιπόν έκανε μια έρευνα και ζήτησε από 50 άτομα να υπογράψουν το παρακάτω κείμενο:

Διαβάστε τη συνέχεια »

Πρόσφατα έγραψα λίγα λόγια για την έννοια της ηλιθιότητας που έχω στο μυαλό μου σαν αντικείμενο του blog, στο post «Ένας χρόνος ηλιθιότητας». Σαν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ηλιθιότητας από κοινωνικής πλευράς (πιθηκισμός θα ήταν μάλλον πιο κατάλληλη λέξη), θυμήθηκα ένα ωραίο πείραμα για το οποίο είχα διαβάσει, το οποίο συνοψίζει κατά κάποιον τρόπο μια μικρογραφία της ανθρώπινης κοινωνικής εξέλιξης. Αξίζει να το έχουμε στο μυαλό μας, και να σκεφτούμε σε πόσες περιπτώσεις λειτουργούμε με τον ίδιο τρόπο στην καθημερινότητά μας…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ο 59χρονος Brent L. είχε ένα χωράφι πολλών στρεμμάτων στη Γιούτα, λίγα μίλια βόρεια απο ένα κέντρο δοκιμών της ΑΤΚ που κατασκευάζει πυραύλους. Μια μέρα βρήκε σε ένα υπόστεγό του ένα κιβώτιο με δυναμίτες. Μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστό πώς βρέθηκαν οι δυναμίτες στο χωράφι του. Ίσως ήταν δικοί του, ίσως τους είχαν κρύψει κλέφτες, και δεν ξέρουμε αν το οτι το υπόστεγο βρισκόταν κοντά στο κέντρο δοκιμών της ΑΤΚ ήταν απλή σύμπτωση.

Όπως και να βρέθηκαν εκεί οι δυναμίτες, ο Brent τους ανακάλυψε και άρχισε να ανησυχεί για την ασφάλεια της οικογένειάς του, αφού τα εγγόνια του έπαιζαν συχνά στο χωράφι. Οι παλιοί δυναμίτες, μπορεί να γίνουν ασταθείς και να ανατιναχτούν ανα πάσα στιγμή, και ο Brett γνώριζε αυτόν τον κίνδυνο, αλλά παρ’όλα αυτά αποφάσισε να διαχειριστεί μόνος του το πρόβλημα και να ξεφορτωθεί τους δυναμίτες. Πήρε λοιπόν το κιβώτιο, το έβγαλε απο το υπόστεγο, και το τοποθέτησε σε κάποιο ανοιχτό σημείο του χωραφιού. Απομακρύνθηκε περίπου 20 μέτρα, και πυροβόλησε το κιβώτιο με την καραμπίνα. Απο την τεράστια έκρηξη εκτινάχθηκαν παντού μεγάλες πέτρες απο το έδαφος, μία απο τις οποίες βρήκε τον Brent στο κεφάλι. Η έκρηξη φυσικά ακούστηκε πάρα πολύ μακριά, και οι γύρω κάτοικοι έτρεξαν να δουν τι συνέβη. Βρήκαν τον Brent χτυπημένο και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Για κάποιο περίεργο λόγο, έχει επικρατήσει η άποψη πως οι άγιοι έχουν επιλέξει σαν μέθοδο προσέγγισης των πιστών την θαυματουργή εμφάνισή τους σε διάφορα και άσχετα καθημερινά αντικείμενα και τοποθεσίες. Όπως άλλωστε μας δίδαξε η εκκλησία, οι άγιοι δεν γουστάρουν πολυτέλειες. (Μην κοιτάτε τα χρυσαφικά των παπάδων, τα οικόπεδα και τα τεράστια οικονομικά ποσά που έχει αποταμιευμένα η εκκλησία, αυτό δεν έχει σχέση). Τι να τα κάνουν οι άγιοι τα οράματα, και τις σούπερ-ντούπερ φαντασμαγορικές εμφανίσεις με σάλπιγγες, καραμούζες, αγγέλους, λάμψεις, ψαλμούς και υπερπαραγωγές, όταν μπορούν πολύ απλά να εμφανιστούν σε μια φρυγανιά με τη μορφή κρούστας, σε ένα δέντρο με τη μορφή κουφάλας, σε ένα ταβάνι με τη μορφή υγρασίας λόγο διαρροής στα υδραυλικά απο τη μπανιέρα του απο πάνω. Και στην τελική σου λέει, άμα εγώ την κάνω την γαμάτη εμφάνισή μου με ένα όραμα, την άλλη μέρα που θα βγει στους δρόμους ο άνθρωπος και θα φωνάζει «Είδα τον Κύριο! Μου μίλησε ο θεός!», σιγά μην τον πιστέψουν, θα τον κλείσουν μέσα. Ενώ, κάνοντας την εμφάνισή σου σε έναν αποξηραμένο χουρμά για παράδειγμα, δίνεις στον πιστό χειροπιαστές αποδείξεις, καθώς και την ευκαιρία στον κόσμο να προσέλθει μαζικά για να προσκυνήσει τον θαυματουργό χουρμά.

Με μια αναζήτηση στο internet, θα εκπλαγείτε απο τις εκατοντάδες εμφανίσεις του Ιησού και της Παναγίας σε διαφόρων ειδών αντικείμενα και τοποθεσίες: Σε τοίχους, δέντρα, καβούκια, σεντόνια, φρούτα, συσκευασίες, στάχτες, σύννεφα, λεκέδες, ακτινογραφίες, όπου μπορείτε να φανταστείτε. Ακόμα περισσότερο θα εκπλαγείτε με το πλήθος κόσμου που σπεύδει να αφήσει κομποσκοίνια, σταυρουδάκια, κεράκια, εικονίτσες, και κάθε είδους χριστιανικό σύμβολο δίπλα στα εν λόγω αντικείμενα, να σταυροκοπηθεί μπροστά τους και να τα προσκυνήσει, αλλά και την ευκολία με την οποία οι εκκλησίες αποδέχονται και προωθούν τα αντικείμενα αυτά ως πράγματι θαυματουργά, απο τη στιγμή που έχουν έστω και την παραμικρή πιθανότητα για οικονομική εκμετάλλευση.

Δύο περιπτώσεις υπάρχουν σε αυτές τις θαυματουργές εμφανίσεις. Ίσως είναι απλώς στη φαντασία των πιστών, που απο τη στιγμή που αυτό θέλουν να δουν, αυτό βλέπουν. Σε αυτή την περίπτωση, οι πιστοί έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Η άλλη περίπτωση είναι να πρόκειται για πραγματικές εμφανίσεις των αγίων. Σε αυτή την περίπτωση, οι άγιοι είναι αυτοί που έχουν πολύ μεγάλη φαντασία. Όπως και να ‘χει, οι εμφανίσεις αυτές είναι άκρως ευρηματικές. Το Stupidity.gr μάζεψε τις καλύτερες απο αυτές, και σας παρουσιάζει… Το Top 5 των πιο γελοίων θαυμάτων σε καθημερινά αντικείμενα!
 
Δείτε το Top 5

Ο άνθρωπος φοβάται. Και δικαιολογημένα φοβάται, είναι ένα απολύτως λογικό συναίσθημα που βρίσκεται βαθιά μέσα στη φύση του ανθρώπου. Και πως να μη φοβάσαι άλλωστε, όταν όλες οι ισορροπίες στη ζωή μας είναι τόσο λεπτές? Όταν τα πάντα μπορούν να αλλάξουν, και ολόκληρη η ζωή μας μπορεί να έρθει ανάποδα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα? Είμαστε εύθραυστοι απο τη φύση μας, και ζούμε σε ένα σύμπαν τόσο μεγαλύτερο απο ‘μας, που θα ήταν αδύνατον να μπορούμε να το ελέγξουμε. Και αυτός είναι ένας απο τους σημαντικότερους λόγους που ο άνθρωπος φοβάται, επειδή ποτέ δεν μπορείς να ελέγξεις πλήρως την εξέλιξη της ζωή σου, το μέλλον σου, και το μέλλον αυτών που αγαπάς. Όσο και να πασχίζεις μια ζωή να φέρεις τη ζωή σου στο επίπεδο που θα ήθελες, μπορεί μια στιγμή να στα διαλύσει όλα. Φόβος για το μέλλον, φόβος για το άγνωστο, το μετέπειτα, και αίσθημα αδυναμίας στο να ελέγξουμε το τί θα μας συμβεί αύριο, μεθαύριο, ακόμα και μετά τον θάνατό μας. Αυτός ο φόβος, σε συνδυασμό με το άγχος, την ανασφάλεια, την περιέργεια, ακόμα και την αλαζονεία κάποιες φορές, κάνουν δύσκολο το να πει κανείς απλώς «δεν μπορώ να ξέρω».

Όλα αυτά τα ανάμεικτα συναισθήματα και τις ανάγκες, ήρθαν να καλύψουν μεγάλες εφευρέσεις του ανθρώπου. Οργανωμένη θρησκεία (η οποία κρατάει και την πρωτιά), θεωρίες για το κάρμα, μετεμψύχωση, παραψυχολογία, αστρολογία και ζώδια, προβλέψεις για το μέλλον, χαρτομαντείες, μαγικές τράπουλες, διάβασμα του καφέ, ξεμάτιασμα, προσευχές και τελετουργίες, προφητείες, είναι μόνο μερικές απο αυτές τις εφευρέσεις. Άλλοτε βασιζόμενες σε κάποιες βασικές αρχές της ψυχολογίας, και άλλοτε εντελώς παράλογες. Όλες όμως, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: Την αβάσιμη πεποίθηση οτι κάνοντας μια συγκεκριμένη τελετουργία, λέγοντας κάποια συγκεκριμένα λόγια, ασκούμε κάποια επιρροή στο μεταφυσικό, ή αποκτούμε υπερφυσικές δυνάμεις. Είτε αυτό λέγεται πρόγνωση του μέλλοντος, είτε εξασφάλιση μιας θέσης σε μια μετέπειτα ζωή που λέγεται παράδεισος, είτε αποφυγή αρνητικών συμβάντων στο άμεσο μέλλον μας, είτε εξασφάλιση ευνοϊκής τύχης, κλπ.

Ένα παράδειγμα μου έρχεται αμέσως στο μυαλό….

Διαβάστε τη συνέχεια »

Το έχω ξαναπεί, το να βλέπεις τον τρόπο που αξιοποιείται η τεχνολογία στην Ελλάδα, είναι σαν να βλέπεις έναν πίθηκο που του έδωσες πιρούνι να φάει και αυτός το χρησιμοποιεί για να ξύσει τον κώλο του. Ελάχιστοι χρησιμοποιούν το e-banking αντί να τρέχουν στις ουρές του δημοσίου, ελάχιστοι χρησιμοποιούν το Skype αντί να πληρώνουν εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ελάχιστοι κάνουν έρευνα και αγορές απο εξωτερικό αντί να πληρώνουν διπλάσιες τιμές στα ελληνικά καταστήματα. Όλοι όμως ξέρουν να μπαίνουν σε ηλίθια group του facebook, πολλές φορές μάλιστα έχοντας την ψευδαίσθηση οτι ο αριθμός των ατόμων που μαζεύουν σε ένα group, φέρνει και κάποιο αποτέλεσμα στην πραγματική τους ζωή, έξω απο την οθόνη.

Ίσως είναι κι αυτό σύμπτωμα του «επαναστάτη του καναπέ», που μπαίνοντας σε ένα group πιστεύει οτι ενίσχυσε κι αυτός κάποιον σκοπό. Ίσως είναι απλώς ένας τρόπος να καθησυχάζει κανείς τη συνείδησή του, με το σκεπτικό οτι «εγώ την προσπάθειά μου την έκανα». Ίσως πάλι να είναι απλώς ηλιθιότητα, και άλλες φορές ένας τρόπος να εκτονώνεται κανείς, να καθησυχάζει τις ανασφάλειές του, ή να βγάζει τα κόμπλεξ του σε ρατσιστικά και εθνικιστικά group. Από την «επανάσταση του καναπέ», στο «νταηλίκι του καναπέ»….

Διαβάστε τη συνέχεια »

Ένα απο τα πολλά πράγματα που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι η μανία μερικών ανθρώπων να ακολουθούν τυφλά τη μόδα. Εντάξει, όλοι ακολουθούμε μόδες. Είτε εμφανισιακές, είτε μουσικές, είτε κοινωνικές. Είτε τη μόδα των celebrities, είτε την άλλη μόδα, αυτή που λέει να είσαι αντίθετος με τη μόδα… Και να μην ασχολείσαι καθόλου με τις φίρμες και τα επώνυμα προϊόντα, θα ακολουθείς είτε συνειδητά, είτε άθελά σου κάποια άλλη μόδα, μέσα απο κάποια συνήθεια, συμπεριφορά κλπ. Άλλωστε είναι στη φύση του ανθρώπου να επηρεάζεται, να πιθηκίζει, να αντιγράφει και να παραδειγματίζεται. Κανείς δεν μπορεί να ακολουθεί μόνο τη δική του προσωπικότητα σε όλους τους τομείς της ζωής του, και να μην ενταχθεί σε κανένα ρεύμα.

Από ένα σημείο και μετά όμως, καταντάει βλακεία. Καταλαβαίνω το να θες να αγοράσεις ένα επώνυμο προϊόν, μια μάρκα που είναι της μόδας. Αλλά αυτό που με παραξενεύει, είναι ένα «κρούσμα» που θυμάμαι απο το δημοτικό, και το βλέπω και σήμερα να επαναλαμβάνεται. Θυμάμαι είχαν βγει τα αθλητικά παπούτσια Nike Air. Ήταν μαύρα, και έγραφαν στο πλάι με άσπρα γράμματα «Air». Ε λοιπόν ένα ολόκληρο σχολείο φόραγε αυτά τα παπούτσια. Όχι γενικώς παπούτσια Nike, όχι γενικώς παπούτσια που ήταν στη μόδα, το συγκεκριμένο, ίδιο και απαράλλαχτο μοντέλο. Το ίδιο θυμάμαι και αργότερα στο λύκειο, με άλλο ένα παπούτσι Nike που έγινε της μόδας. Το μισό σχολείο φορούσε το ίδιο ακριβώς παπούτσι! Αν φόραγες οποιοδήποτε παπούτσι Nike, δεν είχε σημασία. Αν φόραγες το συγκεκριμένο μοντέλο όμως, ήσουν γαμώ. Μέχρι πρόσφατα πίστευα πως αυτά ήταν παιδικές συμπεριφορές. Στο κάτω-κάτω σαν παιδιά που ήμασταν στο λύκειο, σκεφτόμασταν σαν το πιτσιρίκι που βλέπει μια διαφήμιση ενός παιχνιδιού, σουφρώνει τα φρύδια και λέει «Εγώ αυτό θέλω!». Ίδια φάση, αλλά πιο γκλάμουρους.

Ανακαλύπτω όμως, πως όλο αυτό δεν ήταν απλώς παιδιάστικη συμπεριφορά…

Διαβάστε τη συνέχεια »

Όπως και να το κάνουμε, κάποιοι δεν τα πάνε καλά με την οδήγηση. Απλά δεν το ‘χουν! Και πολλές φορές όχι μόνο στα θέματα οδήγησης και χειρισμού του οχήματος, αλλά και σε απλά θέματα κοινής λογικής… Και καλά όταν τσακίζουν τα δικά τους αυτοκίνητα και τις δικές τους γκαραζόπορτες, αλλά πολλές φορές είναι επικίνδυνοι και για τους άλλους, όπως και για τα αυτοκίνητά μας. Ποτέ δεν ξέρεις ποιός θα έρθει να παρκάρει δίπλα στο αυτοκίνητό σου… Το internet είναι γεμάτο απο βίντεο με ηλίθια ατυχήματα, αποτυχημένα παρκαρίσματα, και παντελώς άσχετους οδηγούς. Δείτε μερικά που επέλεξα!