Άρθρα με ετικέτα: Internet
Αποφεύγω σε αυτό το blog να ασχολούμαι με την πολιτική, με το ίδιο πάθος που οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να ασχολούνται με την πολιτική. Δεν θα σχολιάσω την επικαιρότητα, αφού οι αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα τα λένε όλα από μόνοι τους. Θα πω μόνο ότι νιώθω μεγάλη ανακούφιση βλέποντας επιτέλους ειρηνικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα, φράση που τα τελευταία χρόνια ήταν σχήμα οξύμωρο. Και νιώθω επίσης μεγάλη ανακούφιση βλέποντας νέους ανθρώπους να διαδηλώνουν αυθόρμητα και ανεξάρτητα, χωρίς να καθοδηγούνται από κόμματα και χωρίς να κουνάνε χρωματιστά σημαιάκια στις πλατείες.
Αυτό που θέλω να σχολιάσω σήμερα, είναι το αριστουργηματικό βίντεο της κυβέρνησης που ανέβηκε εν μέσω των διαδηλώσεων. Το βίντεο βέβαια αποτελεί θέμα για το Stupidity από μόνο του, θα μπορούσα να το αναδημοσιεύσω απλώς χωρίς να σχολιάσω τίποτα. Δεν θέλω όμως να ασχοληθώ με τα λεγόμενα του βίντεο, αφού ο καθένας μπορεί να έχει και να υποστηρίζει τις δικές του πολιτικές πεποιθήσεις. Θέλω όμως να σχολιάσω τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι χρήστες του YouTube, και γενικώς την «ατσούμπαλη» σχέση της κυβέρνησης με την τεχνολογία…
Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που χρησιμοποιεί το email και να μην έχει δεχτεί chain mails του τύπου «με κάθε προώθηση κερδίζουμε ένα ευρώ», «στείλτο για να έχεις καλή τύχη», «δεν χάνουμε τίποτα να δοκιμάσουμε», και άλλα τέτοια που σε κάνουν να θες να βγάλεις τα μάτια σου με τα ίδια σου τα χέρια. Κατά καιρούς έχω απαντήσει σε κάποιες επαφές μου που προώθησαν τέτοιου είδους μηνύματα, κυρίως στις πιο «βαριές περιπτώσεις», προσπαθώντας είτε να τους εξηγήσω τι γίνεται με τα chain mails και τα spam και γιατί θα πρέπει να τα διαγράφουμε όπως είναι, είτε να τους πειράξω και να τους δουλέψω λίγο για να καταλάβουν από μόνοι τους πόσο χαζά φαίνονται αυτά τα mail αν τα ξαναδιαβάσεις υποψιασμένος.
Κατά καιρούς όμως βγαίνουν καινούρια chain mails, κάποιοι ανεπίδεκτοι συνεχίζουν να μου στέλνουν 200 διευθύνσεις email μαζί με κάθε μήνυμα, και έχω χάσει την όρεξη να εξηγώ. Έτσι όμως δεν καταφέρνουμε τίποτα, αφού δεν αντιμετωπίζουμε το φαινόμενο. Γι αυτό λοιπόν έφτιαξα μια σελίδα εδώ στο Stupidity, και έγραψα όσα χρειάζεται να απαντάω συνήθως. Από ‘δω και στο εξής, στα chain mails θα απαντάω απλώς δίνοντας το link της σελίδας, το οποίο είναι Stupidity.gr/chain-mails. Μπορείτε να την εντοπίσετε και από το κεντρικό μενού του Stupidity στο πάνω μέρος της σελίδας. Διαβάστε το, και αν κι εσείς νιώθετε πως θέλετε να πείτε τα ίδια στους φίλους που σας στέλνουν chain mails, δεν έχετε παρά να τους στείλετε το link ως απάντηση την επόμενη φορά που θα λάβετε τέτοιου είδους μήνυμα…
Εδώ και χρόνια, όπως όλοι όσοι έχουν email, λαμβάνω spam με το τσουβάλι, ειδικά στο «πρόχειρο» email που δημοσιεύω ελεύθερα. Πάντα είχα απορία με τα spam όπου κάποια εταιρεία με ενημερώνει πως κέρδισα εκατομμύρια σε κάποια κλήρωση, πως κάποιος επιχειρηματίας με τεράστια περιουσία έχει προβλήματα και με εμπιστεύθηκε να μεταφέρει τα λεφτά του στον τραπεζικό μου λογαριασμό, και τα σχετικά. Τι γίνεται τελικά με αυτά τα email; Υπάρχουν όντως κάποιοι που τα στέλνουν και περιμένουν απάντηση, ή παράγονται απλώς από bots; Με ποιον τρόπο ακριβώς περιμένουν να την πατήσουμε, και σε τι είδους στοιχεία μας θέλουν να αποκτήσουν πρόσβαση;
Για να μου φύγει επιτέλους αυτή η περιέργεια, αποφάσισα να δημιουργήσω έναν καινούριο λογαριασμό email και να απαντήσω σε ένα από αυτά τα spam. Και αν και δεν το περίμενα, πήρα απάντηση, και ξεκίνησα συνομιλία για να συνεργαστώ με κάποιον «καλό άνθρωπο» ώστε να μεταφέρουμε σε λογαριασμό μου ένα τεράστιο χρηματικό ποσό. Ας αναφέρω μια περίληψη της επικοινωνίας που είχαμε, και ύστερα θα δούμε μερικά πράγματα που ανακάλυψα για τον τρόπο που λειτουργούν αυτές οι απάτες…
Είναι πολύς καιρός που θέλω να γράψω για τα greeklish, την κατά τη γνώμη μου μεγαλύτερη μάστιγα των εποχών μας μετά την κακογουστιά. Πρέπει να είναι σημειωμένο σαν θέμα στο πρόχειρό μου για πάνω από έναν χρόνο, αλλά ποτέ δεν ξέρω πως να το πιάσω και από που να ξεκινήσω. Ας αρχίσω λοιπόν ξεκαθαρίζοντας το εξής: Δεν έχω κανέναν νταλγκά με την ελληνική γλώσσα. Τα αρχαία ήταν το χειρότερο μάθημα που αναγκάστηκα να διαβάσω (λέμε τώρα) στα σχολικά μου χρόνια. Δεν τα γουστάρω, δεν με γουστάρουν, και κανείς από τους δυο μας δεν πρόκειται να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτό. Δεν γουστάρω τις πομπώδεις εκφράσεις, την καθαρεύουσα που χρησιμοποιούν δήθεν διανοούμενοι, και συγχύζομαι όταν ανοίγω να διαβάσω ένα σύγχρονο βιβλίο και βλέπω πολυτονικό σύστημα. Ξυπνάει μέσα μου μια μικρή Λουκά που θέλει να κάψει το βιβλίο και τον συγγραφέα μαζί. Οι λόγοι λοιπόν που απεχθάνομαι τα greeklish δεν είναι ιδεολογικοί (μην καταστρέψουμε τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας και τα σχετικά). Είναι καθαρά πρακτικοί.
Κατ’ αρχήν όταν χρησιμοποιείς greeklish κάνεις πρώτα κακό στον εαυτό σου, γιατί πολύ απλά ξεχνάς την ορθογραφία που τόσα χρόνια μάθαινες στο σχολείο. Και η ανορθογραφία δίνει πολύ άσχημη εντύπωση για έναν άνθρωπο, ειδικά στην εποχή που ο γραπτός λόγος μέσω internet αποτελεί το μεγαλύτερο κομμάτι της εικόνας που θα σχηματίσουν οι άλλοι για ‘σένα όταν δεν σε ξέρουν προσωπικά…
Οι χρήστες των social networks και περισσότερο του Twitter, πιθανότατα γνωρίζουν ήδη τον χαμό που επικρατεί με το #logo31, αφού τις τελευταίες μέρες γράφτηκαν αμέτρητα σχόλια για το συγκεκριμένο θέμα. Με δυο λόγια, η ιστορία ξεκίνησε ως εξής:
Η Οργάνωση Νέων Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ) αποφάσισε να διοργανώσει έναν ανοιχτό διαγωνισμό, όπου ο καθένας μπορεί να ανεβάσει τη δική του πρόταση για λογότυπο της οργάνωσης. Μετά το τέλος του διαγωνισμού, τα 3 καλύτερα logo θα περάσουν από μία επιτροπή όπου θα επιλέξει το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ. Ανάμεσα στα πρώτα λογότυπα που ανέβηκαν στο site του διαγωνισμού, έκανε την εμφάνισή του και το παρακάτω, που θα «έμενε στην ιστορία» σαν logo31:…
«Η φιλοδοξία του εύκολου και γρήγορου χρήματος, μοιράζεται την πρώτη θέση με την τηλεόραση στην κατηγορία των κοινωνικών ναρκωτικών». Είναι μια πολύ ωραία φράση που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο του Κωστάκη Ανάν, και νομίζω πως είναι ο,τι πιο κατάλληλο για να ξεκινήσω το σημερινό post.
Η ιδανική αναλογία που θα ήθελε ο καθένας για τη δουλειά του, είναι να βγάζει όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα, κάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερη δουλειά. Ιδανικά, να βγάζουμε μια περιουσία χωρίς να κάνουμε απολύτως τίποτα. Και αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότεροι αναζητούν έναν τρόπο να βγάλουν λεφτά μέσω του internet, απο την άνεση του σπιτιού τους. Και όπως πάντα, οι κερδοσκόποι βρίσκονται εκεί, έτοιμοι να εκμεταλλευτούν την άγνοια και την έλλειψη εμπειρίας των χρηστών του internet για δικό τους οικονομικό όφελος. Οι τρόποι, αμέτρητοι. Από spam e-mails απο δήθεν τράπεζες, κληρώσεις, επιχειρηματίες κλπ, που σκοπό έχουν να ψαρέψουν τον τραπεζικό μας λογαριασμό, απο πλαστές σελίδες τραπεζών και κακόβουλο λογισμικό σε σελίδες, που σκοπό έχουν να καταγράψουν τους κωδικούς μας, απατεώνες σε online αγοραπωλησίες, και πολλές πολλές άλλες μορφές. Ευτυχώς πλέον ο κόσμος αρχίζει να μαθαίνει το internet και να αναγνωρίζει αυτές τις απάτες. Ακόμα βέβαια είναι πολλοί αυτοί που τσιμπάνε, αλλά οι περισσότεροι είναι υποψιασμένοι. Ένα θέμα όμως που δεν έχει ξεκαθαριστεί πλήρως, είναι κάποιες σελίδες που υπόσχονται δουλειά απο το σπίτι μέσω internet, με μεγάλο μηνιαίο εισόδημα. Συνήθως σε αυτά τα site, μοστράρει στην πρώτη σελίδα ένα χαμογελαστό ζευγάρι, που περιγράφει πως ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τη σελίδα και σιγά σιγά έφτασε να βγάζει 15 χιλιάρικα το μήνα, και να έχει τη ζωή που πάντα ονειρευόταν, και πιασάρικες φράσεις με μεγάλα γράμματα, όπως «Βγάλτε λεφτά μέσω internet», «Αποκτήστε εισόδημα απο την άνεση του σπιτιού σας» κλπ.. Ο λόγος που πολλοί τσιμπάνε, είναι επειδή κάνοντας μια αναζήτηση σε forum και σε συζητήσεις, θα βρείτε πολύ κόσμο που θα πει «Παιδιά είναι αλήθεια, εγώ έχω γραφτεί και πράγματι βγάζω μερικά λεφτά κάθε μήνα!». Και είναι αρκετοί αυτοί που θα σπεύσουν να επιβεβαιώσουν οτι λειτουργούν οι εν λόγω επιχειρήσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για λίγα άτομα, βαλτούς απο το site για να το προωθήσουν. Τι συμβαίνει όμως πραγματικά; Όντως βγάζουν λεφτά τα άτομα που μας προτρέπουν να συμμετάσχουμε, ή έχουν κάποιο άλλο προσωπικό συμφέρον, και στην ουσία και οι ίδιοι όχι μόνο δεν βγάζουν, αλλά χρωστάνε;…
Το έχω ξαναπεί, το να βλέπεις τον τρόπο που αξιοποιείται η τεχνολογία στην Ελλάδα, είναι σαν να βλέπεις έναν πίθηκο που του έδωσες πιρούνι να φάει και αυτός το χρησιμοποιεί για να ξύσει τον κώλο του. Ελάχιστοι χρησιμοποιούν το e-banking αντί να τρέχουν στις ουρές του δημοσίου, ελάχιστοι χρησιμοποιούν το Skype αντί να πληρώνουν εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ελάχιστοι κάνουν έρευνα και αγορές απο εξωτερικό αντί να πληρώνουν διπλάσιες τιμές στα ελληνικά καταστήματα. Όλοι όμως ξέρουν να μπαίνουν σε ηλίθια group του facebook, πολλές φορές μάλιστα έχοντας την ψευδαίσθηση οτι ο αριθμός των ατόμων που μαζεύουν σε ένα group, φέρνει και κάποιο αποτέλεσμα στην πραγματική τους ζωή, έξω απο την οθόνη.
Ίσως είναι κι αυτό σύμπτωμα του «επαναστάτη του καναπέ», που μπαίνοντας σε ένα group πιστεύει οτι ενίσχυσε κι αυτός κάποιον σκοπό. Ίσως είναι απλώς ένας τρόπος να καθησυχάζει κανείς τη συνείδησή του, με το σκεπτικό οτι «εγώ την προσπάθειά μου την έκανα». Ίσως πάλι να είναι απλώς ηλιθιότητα, και άλλες φορές ένας τρόπος να εκτονώνεται κανείς, να καθησυχάζει τις ανασφάλειές του, ή να βγάζει τα κόμπλεξ του σε ρατσιστικά και εθνικιστικά group. Από την «επανάσταση του καναπέ», στο «νταηλίκι του καναπέ»….
Το σημερινό post είναι μια μικρή αντιγραφή απο την alepouda, ένα απο τα αγαπημένα μου blogs. Εκτός απο την υπόλοιπη ενδιαφέρουσα θεματολογία του blog, η αλεπούδα γράφει μια σειρά δημοσιεύσεων με τίτλο «Τι σκεφτόσουν άνθρωπε, όταν ρώταγες της google το ψαχτήρι;«, της οποίας σειράς δηλώνω μεγάλος fan. Σε αυτά τα post, παρουσιάζονται διάφορες απίστευτες αναζητήσεις που κάνει ο κόσμος στο search του google, με τα πάντα πετυχημένα σχόλια της αλεπούδας. Επηρεασμένος λοιπόν κι εγώ απο αυτή τη στήλη, έριξα μια ματιά στα keywords απο τα στατιστικά του stupidity.gr, και ανακάλυψα πως πολλοί επισκέπτες φτάνουν στο σ’αυτό το blog με πολύ παράξενες αναζητήσεις… Σήμερα λοιπόν, θα δούμε τις πιο άκυρες απο αυτές!…
Είχα δεν είχα, έφτιαξα και ένα δεύτερο blog. Υπάρχουν πολλές φορές πράγματα που θέλω να γράψω, αλλά σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζουν με τη θεματολογία του Stupidity.gr. Υπάρχουν άλλες φορές πράγματα που θέλω να γράψω, που δεν ταιριάζουν γενικώς με καμία θεματολογία. Και άλλες φορές θέλω να γράψω μια ασυναρτησία, γιατί έτσι γουστάρω. Για όλα αυτά λοιπόν τα σκόρπια και ασυνάρτητα μεταξύ τους κείμενα, δημιουργήθηκε Το συρτάρι ! Αρχικά ξεκίνησα την κατασκευή του σαν ένα πολύ πρόχειρο και ο,τι να ‘ναι blog, για να ταιριάζει και με το πραγματικό συρτάρι μου, που κρατάω μέσα οποιαδήποτε βλακεία. Αλλά λίγο το ένα plugin, λίγο να φτιάξω το banner, λίγο να βελτιώσω την εμφάνιση… έγινε πιο εμφανίσιμο απ’ ότι το είχα φανταστεί!
Ακόμα βέβαια είμαι στη μετακόμιση, και το συρτάρι είναι άδειο. Αλλά υπομονή, να ανοίξουμε τις κούτες, να τακτοποιηθούμε, και σιγά σιγά θα γεμίσει. Γραφτείτε λοιπόν στα RSS feeds, και μείνετε συντονισμένοι!
Όλοι πια ξέρουμε για τις κλιματικές αλλαγές, για την καταστροφή του περιβάλλοντος, για τη ρύπανση, την ανακύκλωση, την ατμόσφαιρα και το φαινόμενο του θερμοκηπίου κλπ. Τα μαθαίνουμε απο το δημοτικό, τα ακούμε σε συζητήσεις, τα διαβάζουμε στο internet, τα βλέπουμε ακόμα και στις τηλεοπτικές ειδήσεις με μουσική υπόκρουση θρίλερ, τα καλοκαίρια που δεν υπάρχουν ενδιαφέροντα θέματα και πρέπει και οι δημοσιογράφοι να βγάλουν κάπως το ψωμί τους. Παρ’ όλα αυτά δεν βλέπουμε ιδιαίτερη ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον. Και η αιτία, μάλλον έχει βαθύτερα κοινωνικά αίτια απο την ανθρώπινη αδιαφορία και γαϊδουριά. Η άποψή μου, είναι φταίει η συνήθεια, και ο πίθηκος που κρύβεται ακόμα βαθιά μέσα μας.
Παράδειγμα βγαλμένο απο τη ζωή:…
