Άρθρα με ετικέτα: Πολιτική
Έχω αυτό το κείμενο στα πρόχειρα εδώ και μέρες και όλο γράφω και σβήνω, τις περισσότερες φορές επειδή με παρασύρει ο θυμός μου και καταλήγω να γράφω μπούρδες. Έχω τόσα πολλά που θέλω να γράψω για όλα αυτά που βλέπω γύρω μου, αλλά ταυτόχρονα απογοητεύομαι τόσο πολύ που δεν βρίσκω το κουράγιο να ασχοληθώ, δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να σταματήσω. Σε αυτό το blog αποφεύγω να γράφω για την επικαιρότητα δημιουργώντας posts που σε λίγες μέρες θα έχουν παλιώσει. Όμως το σκηνικό που επικρατεί αυτές τις μέρες στο κέντρο της πόλης είναι μονίμως επίκαιρο. Η βία, οι μολότοφ, τα γκλοπ, η τρομοκρατία της αστυνομίας, τα δακρυγόνα, οι κουκούλες, το αίμα στα πεζοδρόμια, όλα αυτά είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα της χώρας μας, μια κατάσταση που έχει γίνει θεσμός. Σίγουρα η αφορμή αλλάζει. Σήμερα είναι η πτώχευση της χώρας, πρόπερσι ήταν η εν ψυχρώ δολοφονία ανήλικου παιδιού από αστυνομικό, του χρόνου θα είναι κάτι άλλο. Η εικόνα όμως μένει πάντα ίδια…
Αποφεύγω σε αυτό το blog να ασχολούμαι με την πολιτική, με το ίδιο πάθος που οι πολιτικοί μας αποφεύγουν να ασχολούνται με την πολιτική. Δεν θα σχολιάσω την επικαιρότητα, αφού οι αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα τα λένε όλα από μόνοι τους. Θα πω μόνο ότι νιώθω μεγάλη ανακούφιση βλέποντας επιτέλους ειρηνικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα, φράση που τα τελευταία χρόνια ήταν σχήμα οξύμωρο. Και νιώθω επίσης μεγάλη ανακούφιση βλέποντας νέους ανθρώπους να διαδηλώνουν αυθόρμητα και ανεξάρτητα, χωρίς να καθοδηγούνται από κόμματα και χωρίς να κουνάνε χρωματιστά σημαιάκια στις πλατείες.
Αυτό που θέλω να σχολιάσω σήμερα, είναι το αριστουργηματικό βίντεο της κυβέρνησης που ανέβηκε εν μέσω των διαδηλώσεων. Το βίντεο βέβαια αποτελεί θέμα για το Stupidity από μόνο του, θα μπορούσα να το αναδημοσιεύσω απλώς χωρίς να σχολιάσω τίποτα. Δεν θέλω όμως να ασχοληθώ με τα λεγόμενα του βίντεο, αφού ο καθένας μπορεί να έχει και να υποστηρίζει τις δικές του πολιτικές πεποιθήσεις. Θέλω όμως να σχολιάσω τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκαν οι χρήστες του YouTube, και γενικώς την «ατσούμπαλη» σχέση της κυβέρνησης με την τεχνολογία…
Η κατάσταση που επικρατεί κάθε εκλογική περίοδο στις γειτονιές είναι γελοία. Φυλλάδια με ατάκες «φροντίζουμε για το περιβάλλον» και «φροντίζουμε για τον δήμο μας» βρίσκονται πεταμένα παντού. Και ακόμα χειρότερα, βρίσκονται εντελώς αδιάκριτα κολλημένα και πεταμένα στα αυτοκίνητα και στις εισόδους των σπιτιών μας. Αν εξαιρέσουμε το γεγονός οτι είναι προσβλητικό για τη νοημοσύνη μας να περιμένουν να τσιμπήσουν ψήφους επειδή βρήκαμε ένα φυλλάδιο στην πόρτα μας, είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό, ενοχλητικό και γελοίο. Για να μην αναφερθώ στα πολιτικά μηνύματα που έρχονται στα κινητά από τον κάθε άσχετο εντελώς αδιάκριτα.
Δεν ξέρω τι να άλλο να κάνω σε τέτοιες περιπτώσεις, πέρα από το να εξασκήσω την τέχνη του trolling. Το mail λοιπόν που έστειλα σήμερα στον δήμαρχο της περιοχής μου:
Αγαπητέ κύριε δήμαρχε,
Ως γνωστόν, όλες οι παρατάξεις αυτές τις προεκλογικές ημέρες, σε ένδειξη μέριμνας για την προστασία του περιβάλλοντος και σε μια προσπάθεια διατήρησης του δήμου μας καθαρού από σκουπίδια, τυπώνουν χιλιάδες φυλλάδια που απεικονίζουν υποψηφίους σε μεγαλειώδεις πόζες, τα οποία στην συνέχεια με διακριτικότητα και συνέπεια τοποθετούν σε υαλοκαθαριστήρες αυτοκινήτων, γραμματοκιβώτια, εξώπορτες, εισόδους πολυκατοικιών, στάσεις λεωφορείων, πάρκα και πλατείες, ή απλώς χαρμόσυνα τα σκορπούν στους δρόμους σε στυλ φέιγ-βολάν. Δύο πράγματα δίνουν την αίσθηση εκλογών στους πολίτες τούτες τις μέρες: Τα πολύχρωμα εκλογικά φυλλάδια που πλημμυρίζουν τους δρόμους, και οι επαναλήψεις της παλιάς ελληνικής ταινίας «Υπάρχει και φιλότιμο» με τον Μαυρογυαλούρο, που παίζει πάντα τέτοια εποχή σε όλα τα κανάλια…
Οι χρήστες των social networks και περισσότερο του Twitter, πιθανότατα γνωρίζουν ήδη τον χαμό που επικρατεί με το #logo31, αφού τις τελευταίες μέρες γράφτηκαν αμέτρητα σχόλια για το συγκεκριμένο θέμα. Με δυο λόγια, η ιστορία ξεκίνησε ως εξής:
Η Οργάνωση Νέων Νέας Δημοκρατίας (ΟΝΝΕΔ) αποφάσισε να διοργανώσει έναν ανοιχτό διαγωνισμό, όπου ο καθένας μπορεί να ανεβάσει τη δική του πρόταση για λογότυπο της οργάνωσης. Μετά το τέλος του διαγωνισμού, τα 3 καλύτερα logo θα περάσουν από μία επιτροπή όπου θα επιλέξει το νέο λογότυπο της ΟΝΝΕΔ. Ανάμεσα στα πρώτα λογότυπα που ανέβηκαν στο site του διαγωνισμού, έκανε την εμφάνισή του και το παρακάτω, που θα «έμενε στην ιστορία» σαν logo31:…
Απογοητεύομαι όταν κάποιο post μου πρέπει να το εντάξω στην κατηγορία «Παιδεία», σε συνδυασμό με κάποια απο τις κατηγορίες «Πολιτική» ή «Θρησκεία». Είναι τόσο αντίθετες έννοιες, που καταντάει τραγελαφικό, με highlight τον φοβερό τίτλο «Υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων» (!?). Πολλά είναι τα θέματα που είναι λυπηρό να συνδέονται με την παιδεία, όπως «Παιδεία και ναρκωτικά», «Βία στα σχολεία» κλπ. Το θέμα είναι όμως οτι όλα αυτά αναγνωρίζονται σαν μάστιγα της παιδείας, σαν προβλήματα. Αντιθέτως, η ανάμιξη της πολιτικής και της θρησκείας στην παιδεία δεν αναγνωρίζεται σαν πρόβλημα, αλλά γίνεται προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί σαν λύση, και αυτό είναι το πιο τρομακτικό. Με την εκκλησία και την ανάμιξή της στα σχολεία δεν θα ασχοληθώ σήμερα, είχα γράψει κάποια πράγματα στο post «Πάλι με την εκκλησία τα ΄βαλες;» . Αυτή τη φορά θέλω να θίξω ένα άλλο σοβαρό πρόβλημα της ελληνικής παιδείας. Την ανάμιξη της πολιτικής στα Πανεπιστήμια. Και συγκεκριμένα, τις κομματικές νεολαίες.
Βρίσκω φοβερές ομοιότητες στα μέλη των κομματικών νεολαίων και στους μάρτυρες του Ιεχωβά. Έρχονται ανα μικρές ομάδες, χτυπάνε αδιάκριτα το κουδούνι σου, παπαγαλίζουν και δίνουν υποσχέσεις με σκοπό να σε προσηλυτίσουν. Κι όταν μυρίσουν αβεβαιότητα και έλλειψη ισχυρών απόψεων, στρογγυλοκάθονται και δεν λένε να φύγουν με τίποτα…
Ως γνωστόν τα ΜΜΕ έχουν πάντα τον δικό τους τρόπο να παρουσιάζουν τα δεδομένα. Και ειδικά όταν πρόκειται για εκλογές και στατιστικά, οι δημοσκοπήσεις μπορούν να παρουσιαστούν με διάφορους τρόπους. Το πιο συνηθισμένο φαινόμενο, είναι η αποχή να απουσιάζει απο τα αποτελέσματα των εκλογών. Η αποχή όμως δεν είναι αδιαφορία, ή άγνοια, αλλά είναι πολιτική άποψη. Η απλούστατη άποψη «Δεν με εκφράζει κανένα απο τα υπάρχοντα κόμματα, και δεν γουστάρω να ψηφίσω κανένα απο αυτά». Άλλο το λευκό «Δεν με ενδιαφέρει, ό,τι να ‘ναι», και άλλο η αποχή.
Για να πάρουμε λοιπόν τους αριθμούς απο την αρχή…
Σήμερα θα μάθουμε να μιλάμε την γλώσσα των πολιτικών, δηλαδή πώς να μιλάμε με περισπούδαστο ύφος, χωρίς στην πραγματικότητα να λέμε τίποτα απολύτως! Η λεγόμενη «ξύλινη γλώσσα», είναι στην ουσία μια σειρά απο πολύπλοκους ημι-ακατανόητους όρους, που σχηματίζουν μια πολιτική ομιλία που λέει πολλά, αλλά δεν σημαίνει τίποτα, και χρησιμοποιείται κυρίως σε καταστάσεις αμηχανίας. Μπορείτε κι εσείς να τη χρησιμοποιήσετε όμως. Μάθετε να μιλάτε σαν πολιτικοί, και κάντε τους συνομιλητές σας να νιώσουν ηλίθιοι. Αρκεί να μιλάτε γρήγορα, και με θράσσος. Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι ο παρακάτω πίνακας…
Πρόσφατα πήρε μεγάλες διαστάσεις η αντίδραση της εκκλησίας, και η απαράδεκτη λογοκρισία της σε φιλμ μικρού μήκους του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, που προβάλλεται στο νέο μουσείο της ακρόπολης. Το φιλμάκι είναι μια μικρή αναδρομή στην ιστορία του παρθενώνα, στην οποία ιστορία περιλαμβάνονται και οι καταστροφές απο χριστιανούς ιερείς, οι οποίοι θεωρούσαν τα αγάλματα αντικείμενο ειδωλολατρίας. Η εκκλησία όμως έχει τον δικό της τρόπο να παρουσιάζει τα ιστορικά γεγονότα. Και οι αντιδράσεις είχαν σαν αποτέλεσμα την απόφαση του υπουργού πολιτισμού Αντώνη Σαμαρά με τον πρόεδρο του μουσείου Δημήτρη Παντερμαλή να κοπούν απο το επίμαχο φιλμ οι σκηνές που δεν τιμούσαν την εκκλησία.
«Η Εκκλησία αρνείται πάντα την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Ό,τι απεικονίζεται σ’ αυτό το μικρό φιλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει από όλες αυτές τις μικρότητες… Λυπάμαι πολύ!» δήλωσε ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς…
Η βλακεία των Αμερικάνων δεν έχει όρια. Ο παραλογισμός που επικρατεί εδώ και χρόνια στο Ιράκ δεν λέει να σταματήσει. Τα οικονομικά συμφέροντα οδηγούν σε ακραίες καταστάσεις, αλλά μερικές ενέργειες είναι αψυχολόγητες, και πηγάζουν απο καθαρή βλακεία, άγνοια και έλλειψη μόρφωσης. Αναφέρομαι σε μια πρόσφατη είδηση, που έχουν βουίξει τα blogs, την καταστροφή του αρχαίου χώρου των κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας, ένα απο τα 7 θαύματα του κόσμου, για να τον μορφοποιήσουν ωστε να φτιάξουν αμερικάνικη στρατιωτική βάση. Και μάλιστα δηλώνοντας οτι ένας απο τους λόγους που επιλέχθηκε η τοποθεσία ήταν… για να την προστατέψουν!!…
- Λένε όλοι ψέμματα, αλλά αυτό δεν έχει σημασία γιατί κανείς δεν ακούει.
- ‘Ασχετα με το τί σου λένε, δεν σου λένε ποτέ όλη την αλήθεια.
- Άσχετα με το θέμα για το οποίο μιλούν, αναφέρονται πάντα στο οικονομικό.
- Οι πιο ηθικοί είναι αυτοί που βρίσκονται μακριά απο το πρόβλημα
- Αν μπορείς να κρατήσεις την ψυχραιμία σου ενώ την έχουν χάσει όλοι οι άλλοι, απλώς δεν έχεις καταλάβει το πρόβλημα.
- Οι πληροφορίες χάνουν συνεχώς την εγκυρότητά τους μέσω της γραφειοκρατίας.
- Όταν δαπανηθεί ένα υπέρογκο ποσό για ένα δημόσια έργο, η τελική αξία του έργου θα είναι δέκα φορές χειρότερη απο το ποσό αυτό.
- Οι μίζες τρώνε τις δημόσιες επενδύσεις.
- Όταν οι λύσεις που δίνει το υπουργείο δεν ταιριάζουν στο πρόβλημά σου, τροποποιείς το πρόβλημα, όχι τη λύση.
- Τίποτα δεν γίνεται για τους σωστούς λόγους.
